Ι`m in love with Papier mache!

 

 

Το papier mache είναι η πιο προσιτή τεχνική που μπορεί κανείς να φανταστεί. Με τις εφημερίδες που σκόπιμα ή από σπόντα υπάρχουν σε κάθε σπίτι, με λίγη κόλλα, νεράκι και καλλιτεχνικό οίστρο γίνονται μικρά θαύματα. Και η λέξη θαύμα δεν κολλάει στο απτό και ορατό αποτέλεσμα αλλά στην επαφή  που μας φέρνει η όλη διαδικασία με την ψυχή μας, δρώντας θεραπευτικά. Σμιλεύουμε εμείς το παπιέ κι εκείνο εμάς. Όπως κάθε μορφή τέχνης έτσι κι αυτή έχει τη δύναμη να μας καλλιεργεί και να μας κάνει καλύτερους. Σύμφωνα δε με την ψυχαναλυτική θεωρία, δημιουργώντας επιδιώκουμε ασυνείδητα να νικήσουμε το θάνατο εφόσον θα συνεχίσουμε να υπάρχουμε μέσα από τα δημιουργήματά μας. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε έχουμε και την (εγωιστική) ανάγκη να κάνουμε παιδιά.(κι εκείνα τι φταίνε ; )

 

Η κυρία Ευτυχία είναι το πρώτο μου ολοκληρωμένο παπιέ-έργο. Το είχα απωθημένο να ασχοληθώ με αυτήν την τεχνική από το σχολείο. Όταν μια φίλη μου έδειξε ένα δικό της έργο με διαστάσεις ανθρώπινου σώματος και ένιωσα αυτό που λέμε «δέος ». Το θαύμασα, μα δεν το τόλμησα.  Στη σχολή αργότερα κόλλησα για τα καλά το μικρόβιο αλλά παρόλο που το δοκίμασα δυο-τρεις φορές, δεν το πίστεψα κι έτσι δεν το κατάφερα. ( Η πίστη, νο1 συστατικό).  Κι έλαχε πριν  2 εβδομάδες να έχω την «πρώτη μου συναρπαστική συνάντηση της χρονιάς». Την τυχαία συνάντηση με την papiera που συχνάζει κι εκείνη στο blog του Παραμυθά. Ένα κλικ στο site της μπορεί να εξηγήσει τον έρωτα που έπαθα και να δημιουργήσει και πολλούς πολλούς ακόμα σε όσους το επισκεφθούν. Στρώθηκα αμέσως στη δουλειά, αφού μελέτησα τις παπιερο-οδηγίες και πήρα τις βασικές κατευθύνσεις και ιδού η κυρία Ευτυχία μας! (Χμμ..κάτι μου λέει ότι έχουμε πολλά κοινά μ`αυτήν…) Είπε να διαβάσει λοιπόν στα παιδιά της, το αγαπημένο τους παραμύθι για νεράιδες, όταν…..ταραταραταζούμ!! ξεπετάχτηκε χαρωπή και λυγιστή εμπρός της η νεράιδα του παραμυθιού!

Τι κι αν την τρόμαξε λιγουλάκι; Οποια επιθυμία κι αν σκεφτεί, θα γίνει τώρα πραγματικότητα. Κι ύστερα σου λένε να μην πιστεύεις στα παραμύθια. Άντε και στις δικές μας ευτυχίες!

5 Σχόλια

  • Ο/Η papiera λέει:

    Το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω αυτό το post!!! Δεν έχω λόγια!!!!!

  • Ο/Η marilia λέει:

    Ε, λοιπόν, θα μας κάνει η papiera να κολλάμε -στην κυριολεξία- με τα χαρτιά και τις φιγούρες!!! Πολύ όμορφη η κα Ευτυχία σου! Εγώ έβαλα και τα παιδιά μου στη διαδικασία και προσπαθούμε να φτιάξουμε γουρουνάκια! Ελπίζω, κάποια στιγμή, να φτιάξω κι εγώ μια φιγούρα. Ζηλεύωωωωωωωωωωω!!!

    σνουποφιλί και καλώς σε βρήκα 🙂

  • Ο/Η Andria λέει:

    Τυχερούλα Μαρίλια! Εγώ φέτος δεν έχω παιδάκια..:-(Μετακόμισα, έριξα το βάρος και στον Ασέπ (αδιόριστη γαρ) και τώρα μου λείπουν όλα αυτά. σνιφ!!.. Καλώς όρισες!!! Σ`ευχαριστώ για την τιμή της επίσκεψής σου και να δηλώσω με χαρά πως είμαι κι εγώ Ρονταρικιά!! χιχιχιχι!!

  • Ο/Η Δέσπ λέει:

    Aχ είναι τέλεια!!!Όλα!!!Νομίζω πως την αγάπη μας για τις κατασκευές μας την έδωσαν οι νηπιαγωγοί μας!!!χιχιχι!!!Μπράβο κουκλίτσα μου!!!!Άντε και διορισμένη να τα κάνεις με τα παιδάκια σου!!!!

  • Ο/Η Andria λέει:

    Σ`ευχαριστώ πολύ πολύ!! Να με επισκέπτεσαι πού και πού!

    Φιλάκια πολλά!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.