Να μην είναι η αγάπη μας σαν του Μαρτιού το χιόνι, όπου το ρίχνει το πρωί κι αποβραδίς το λιώνει..

marths

 

Καλως μας ήρθες Μάρτη μας, πρώτο παιδί της Άνοιξης! Αντίο κυρ Χειμώνα και άντε στο καλό!! Το τρίτο εγγόνι του παππού Χρόνου, μόλις κατέφθασε!
Φορέσατε τα Μαρτιάτικά σας βραχιολάκια; Αν όχι βιαστείτε, γιατί το έθιμο λέει να στολίσουμε το αριστερό μας χεράκι με το άσπρο-κόκκινο βραχιολάκι την πρώτη μέρα του Μάρτη. Δεν έχετε ακούσει την παροιμία « Οπόχει κόρη ακριβή, του Μάρτη ο ήλιος μην τη δει ;» Τα κορίτσια λοιπόν, φορούσαν στον καρπό τους κατά παράδοση, μια κόκκινη και μια άσπρη κλωστή στριμμένη, που τη λέγαν μάρτη. Το μάρτη τον φορούσαν ώσπου να βγει ο μήνας, κι άμα τον έβγαζαν από το χέρι τους τον κρεμούσαν στις τριανταφυλλιές για να κοκκινίζουν τα μάγουλά τους, ή το τυλίγαν σε πετρούλα και το έριχναν στο πηγάδι για να`ναι δροσερές, ή το έπιαναν στο κλαδάκι ενός δέντρου για να το πάρουν τα χελιδόνια και να στολίσουν τις φωλιές τους. Τώρα πια μαμάδες, γιαγιάδες και δασκάλες το φοράμε σε κορίτσια και αγόρια για να μην τα κάψει ο ήλιος του Μάρτη, τηρώντας το πατροπαράδοτο έθιμο.

Σύμφωνα βέβαια με άλλες δοξασίες οι πρώτες ημέρες του Μαρτη ήταν επικίνδυνες γιατί τότε έβγαιναν οι Δρίμες , κάποια δαιμονικά όντα που μπορούσαν να κάνουν κακό στους ανθρώπους. Με το βραχιολάκι αυτό τις κρατούσαν μακριά.
Την πρώτη Μαρτίου τα παιδάκια έφτιαχναν επίσης ένα ομοίωμα χελιδονιού και τραγουδώντας κάποιο «χελιδόνισμα» πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι όπου οι νοικοκυρές τα φίλευαν κι εκείνα εύχονταν ευγονία και ευημερία. Με αυτόν τον τρόπο καλούσαν τα αληθινά χελιδόνια στον τόπο τους και καλωσόριζαν την άνοιξη. ( Ωραία ιδέα και για papier mache!) Να κι ένα παραδοσιακό χελιδόνισμα από τον Πύργο :

«Χελιδονάκι πέταξε, ήβρε κήπον κι έκατσε και γλυκοκελάηδησε. Μάρτη, Μάρτη μου καλέ (2) και Απρίλη θαυμαστέ, τα πουλάκια αυγά γεννούν και αρχινούν να τα κλωσούν»

Μια πολύ αγαπημένη συγγραφέας, η Λότη Πέτροβιτς -Ανδρουτσοπούλου, στο βιβλίο της «Τα παιδιά της Άνοιξης» (Ιστορίες με τους 12 μήνες, εκδόσεις Πατάκη) γράφει μια πολύ όμορφη ιστορία για το μήνα Μάρτιο. Λέει πως πατέρας του ήταν το Κρύο και μητέρα του η Άνοιξη και καθώς δεν ταίριαζαν μαζί, αποφάσισαν να χωρίσουν..Έτσι ο μικρός Μάρτης που τους αγαπούσε πολύ, δεν μπορούσε να αποφασίσει με ποιον από τους δυο γονείς του να μείνει. Πήγαινε λοιπόν πότε στη μητέρα του την Άνοιξη, φέρνοντας καλοκαιρία στη γη, ήλιο και ζεστασιά και πότε στον πατέρα του φέρνοντας το κρύο, τις βροχές και τη συννεφιά. Αχ! Αυτά έχουν οι χωρισμοί όταν έχεις μικρά παιδιά!
Καλό μήνα να έχουμε!!!

4 Σχόλια

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.