Ο μικρός τύραννος

Λυπάμαι πολύ που χαλάω το κλίμα του blog αλλά δεν είμαι καθόλου καλά σήμερα και θα τα πω να ξεθυμάνω. Νιώθω βαθιά λύπη, απογοήτευση και εξάντληση.Από την πρώτη στιγμή που πήγα σε αυτό το σχολείο, ένιωσα οτι θα κάνω ο,τι καλύτερο μπορώ. Δεν έχει υπάρξει ούτε μια μέρα που να πήγα απροετοίμαστη στη δουλειά μου. Που δεν έκατσα την προηγούμενη να βρω υλικό και να φτιάξω ο,τι χρειαζόμουν για ένα καλά οργανωμένο μάθημα. Κι όμως υπάρχουν δυσκολίες που δεν έχω αντιμετωπίσει ξανά και αισθάνομαι φοβερά επιβαρυμένη ψυχικά.

Ηταν από την αρχή το πιο δύσκολο τμήμα που είχα δει. Απίστευτα δυσλειτουργικό. Με όλα τα παιδιά αλλοδαπά. Όλα σχεδόν τα αγόρια,ιδιαίτερα επιθετικά, πολύ ανώριμα και ασύδοτα. Πολλά να μην μιλάνε καθόλου και άλλα να φωνάζουν συνέχεια και να βρίζουν με λέξεις που σε κάνουν να ντρέπεσαι. 3 από αυτά πολύ βρώμικα και με σαπισμένα δόντια. Οι γονείς των παιδιών με τα πιο σοβαρά προβλήματα, οι πιο θρασείς από όλους. Η περιοχή μέσα στους μαύρους λες και είσαι σε άλλη χώρα. Οι μαντίλες απαραίτητο αξεσουάρ. Κι όλα αυτά στο κέντρο της Αθήνας.  Δεν ήθελα να παραδεχτώ όλα αυτά και κάνω έναν καθημερινό αγώνα για να τα διδάξω, να τα διασκεδάσω και να τους δώσω αγάπη γιατί αυτό, που είναι και το βασικότερο, τους λείπει πιο πολύ από όλα.

Πράγματι λοιπόν υπάρχει διαφορά. Πολλά αγόρια ανταποκρίθηκαν και σταμάτησαν να είναι τόσο επιθετικά. Έμαθαν να συζητούν, έμαθαν να μαζεύουν και να συνεργάζονται. Κάνουν τις εργασίες και τις χειροτεχνίες στο βαθμό που μπορούν, καθισμένα για περισσότερο χρόνο στην καρέκλα. Είναι όμως ένα παιδί που δημιουργεί καθημερινά έναν απίστευτο πανικό. Κάνει το σχολείο άνω κάτω και τα νεύρα μου κουρέλι.. Σήμερα είμαι χάλια εξαιτίας του. Καθε μέρα έχουμε πρόβλημα, μα σήμερα έφτασα στα όριά μου.

Δεν κάθεται ποτέ ήσυχος.Ούτε στον κύκλο της συζήτησης, ούτε πουθενά. Δεν μιλάει ποτέ κανονικά, πάντα φωνάζει. Τρέχει ακατάπαυστα και πετάει κάτω ο,τι βρει. Η αγαπημένη του διασκέδαση είναι να χαλάει τα παιχνίδια των άλλων εισβάλλοντας ξαφνικά και κλοτσώντας κατασκευές, διαλύοντας παζλ κ.α γελώντας ικανοποιημένος. Θέλει όλοι να υποφέρουν. Χαιρεται επίσης να χτυπά όποιο παιδί βρεθεί στο δρόμο του, να σκίζει σε ανύποπτο χρόνο και να πετά στα σκουπίδια τις εργασίες των άλλων. Την ώρα του φαγητού, αναποδογυρίζει την τσάντα στο τραπέζι για να πέσει το φαγητό, μετά περιμένει να σκάσει με το πόδι όσους χυμούς μπορεί, ύστερα τρώει λίγο και παρατάει το τραπέζι γεμάτο σκουπίδια. Δεν αντιλαμβάνεται κανέναν κανόνα. Δεν έχει κανέναν ειρμό στην σκέψη του ούτε καν όταν μιλάει. Είναι ΣΥΝΕΧΩΣ θυμωμένος και συνοφρυωμένος. Τα παιδιά τον κάνουν απίστευτη υπομονή, κι αυτός ποτέ δεν είναι ευχαριστημένος. Του μιλάς με καλό τρόπο για να ηρεμίσει κι αυτός ενθαρρύνεται περισσοτερο να διαλύσει το σύμπαν. Του μιλάς αυστηρά κι αρχίζει τις βρισιές και τις απειλές!!!!!!! Για κακή μου τύχη είναι τέτοια η διαρρύθμιση του χώρου που δεν έχω ορατότητα παντού. Σηκώνεται όποτε ναναι βαράει τις πόρτες και παει στην κουζίνα ή στο γραφείο. Τρέχω κοντά του και του ζητάω να έρθει όσο πιο γλυκά μπορώ κι αρνείται πεισματικά. Τα άλλα παιδιά με περιμένουν και εγώ εκεί. Το λέω ξανά και ξανά. Αρχίζω την αυστηρότητα, χειροτερεύει. Αδιαφορώ  τότε και τον αφήνω.Και τότε ακούμε τα ΜΠΑΜ και ξανατρέχω πυρ και μανία να δω τί έχει καταστρέψει. Διακόπτω το μάθημα αμέτρητες φορές. Όχι οτι απαιτώ να κάτσει μαζί μας αλλά γιατί παρά το οτι τον έχω αφήσει πιο δίπλα να παίζει ήσυχα, αυτός κάνει φασαρία. Παρασύρει δε και  άλλα παιδιά κι αρχίζει η διαρροή.Ύστερα ανοίγει και την πόρτα και τον χάνεις. Κλειδώνουμε τα πάντα να μην το σκάσει. Μια από τις πρώτες μέρες από οτι έμαθα, το είχε σκάσει κι από το σχολείο και έτρεχε η κοπέλα στο δρόμο να τον μαζέψει. Πάλι καλά που δεν συνέβη τίποτα χειρότερο. Πολλοί γονείς μου παραπονιούνται γι`αυτόν. Έχουν έρθει και 2 μπαμπάδες να τον μαλώσουν οι ίδιοι. Δεν απαντά λογικά, πάντα με ασυνάρτητες δηλώσεις και απειλές.

Αισθάνομαι δια-λυ-με-νη. Σήμερα κατεβήκαμε όλοι στην αυλή και αυτός είχε μείνει πάνω. Ανεβαίνω και τον βρίσκω στην άλλη τάξη να ετοιμάζεται να σκαρφαλώσει στο παράθυρο. Εν τω μεταξύ η άλλη δασκάλα το είχε αφήσει ανοιχτό για να αεριστεί ο χωρος. Με πιάνει πανικός, κρατιέμαι όμως κι αρχίζω τις γλύκες. Πού είσαι βρε αγόρι μου καλό και σε περιμένουν κάτω οι φίλοι σου? "ΑΣΕ ΜΕΕ δεν έρχομαι με τίποτα" αυτός…. Και πείσμα φοβερό. Κλείνω το παράθυρο και κατεβαίνω. Να είμαι μέσα στην ένταση. Τα άλλα 17(όσα ήταν σήμερα) να είναι κάτω και να ανησυχώ κι αυτός επάνω να θέλει να μείνει μόνος του. Τελικά τον άφησα κι ανέβαινα κάθε 2 λεπτά να τον ελέγχω. Κάποια στιγμή κι ενώ ανεβαίναμε ξανά στην τάξη, αυτός κατεβαίνει κάτω. Κι αρχίζει τα αντίστροφα αυτή τη φορά "ΑΣΕ ΜΕΕ θέλω να κάτσω στην αυλή!!" Και να μην ακούει λέξη, αρχίζει να τρέχει. Τον πιάνει η άλλη δασκάλα, τον κρατάω κι εγώ γιατί χτυπιόταν να ξεφύγει και προσπαθουμε να τον ανεβάσουμε ξανά στις σκάλες. Να είμαστε 2 δασκάλες, πάνω στα σκαλιά κρατώντας ένα παιδι σε υστερική κατάσταση να μας χτυπάει και τις δυο. Έτρεμα από τα νεύρα μου..Δεν υπήρχε ΤΙΠΟΤΑ άλλο να κάνω. Περιττό να πω οτι από εκείνη την ώρα  πονάει η μέση μου. Τον ανεβάζουμε με τα χίλια ζόρια, έξαλλη εγώ τον παίρνω μαζί μου στο γραφείο να πάρουμε τηλέφωνο τη μάνα του να της τα πω και να της ζητήσω να έρθει στο σχολείο να τον πάρει. Τηλεφωνώ 5 φορές στο κινητό της και δεν απαντά! Και δεν είναι η πρώτη φορά. Κυρία μου παιδί έχεις στο σχολείο και δεν το σηκώνεις? Και ξέροντας μάλιστα οτι  κάτι μπορεί να του έχει συμβεί, έτσι που συμπεριφέρεται!!?? Συνεχίζω να`μαι έξαλλη, έρχεται η συνάδελφος του ολοήμερου αναλαμβάνει και την ενημερώνω για όλα. Τραβαει κι αυτή άλλα τόσα και της είναι γνωστά. Αυτή δεν έχει καν καλό τρόπο, με το καλημέρα σας τους βάζει αγριοφωνάρες. ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ όμως..Δεν είμαστε υπεράνθρωποι.

Πραγματικά είμαι σε απόγνωση. Η μάνα του είναι ένα βόδι και μισό. Της τα λέω και χαζογελάει. Που και που τον αρπάζει και του λέει 2 λόγια στα Αλβανικά μαλώνοντάς τον. Μακάρι να ξερα, τι! Το παιδί αυτό έχει μια αδερφή που πήγαινε πριν 2 χρόνια στο νηπιαγωγείο και από οτι μου είπαν οι δασκάλες του άλλου τμήματος ήταν τα ίδια κι εκείνη. Και είναι ετεροθαλή αδέρφια από τον ίδιο πατέρα.Η μάνα δεν παίρνει από λόγια. Το πιο απλό που της είπα να μαζεύει το παιδί στο σπίτι τα παιχνίδια του και μου λέει, έχει 2 γυναίκες δεν χρειάζεται. Τί να πεις.  Αν  ήξερα Αλβανικά ίσως και να συνεννοούμασταν περισσότερο.

Δεν είμαι καλά. Γενικά δεν φανταζόμουν ποτέ να βρεθώ σε τέτοια θέση. Με όλα τα παιδιά, έως και τα πιο ζωηρά είμαστε όλη μέρα μια αγκαλιά. Αυτό το παιδί ακυρώνει ο,τι κι αν κάνω. Κολλάει πάνω μου να τον χαιδέψω,να του πω οτι είναι καλό παιδί και αμέσως μετά παίρνει φόρα και πέφτει πάνω σε άλλα παιδια και τα χτυπάει. Εκείνα κλαίνε φυσικά,και τί να κάνω τότε εγώ? Να του πω μπράβο??? ΔΕΝ θα φωνάξω?? Τα βάζω όλα να του λένε πως τον έχουν φίλο. Να τον βοηθάνε να μαζεψει τα παιχνίδια που σκόρπισε και τελικά να καταλήγουν να του τα μαζεύουν όλα εκείνα.Να τον συγχωρούν. Κι αυτός να μην ικανοποιείται ποτέ. Να μην είναι σε τίποτα δεκτικός. Είναι πάντα συνοφρυωμένος. Πάντα νομίζει πως όλοι θέλουν το κακό του. Τον ενοχλεί οτιδήποτε ήρεμο και χαρούμενο. Βάλαμε μια μέρα dvd και όποτε τα άλλα παιδάκια γελούσαν, ούρλιαζε "να σκάσουν" και απειλούσε. Δεν άντεχε να ακούει γέλια.. Άνοιξε την  πόρτα, τη βρόντηξε και μετά από λίγο βγαίνω και είχε καταστρέψει τις φωτογραφίες των παιδιών στο παρουσιολόγιο.

Θα τρελαθώ στο τέλος.

🙁 🙁 🙁

 

25 Σχόλια

  • Ο/Η Βάλ&iot λέει:

    Διαβάζοντας το κείμενο ένιωσα την έντασή σου. Φοβερό!Για να το διασκεδάσω θα σου πώ ότι δεν είσαι η μόνη!!!Εμένα μια φορά ένα παιδάκι είχε κατουρήσει στην παρεούλα. Όπως στο λέω Μόγλι!!!Όμως όλα αυτά που αντιμετωπίζεις καθημερινά, πίστεψέ με, είναι φοβερά μαθήματα αυτοσυγκράτησης. Στη δική μου περίπτωση, που έμοιαζε και με την περίπτωση που περιγράφεις, έφτασα στα όρια μου. Μια μέρα που φτιάχναμε σημαιούλες για κάποια γιορτή, δε θυμάμαι ποιά, βουτάει τη σημαία του και τη σκίζει με τα δόντια. Ήταν το λιγότερο από όσα είχε κάνει(είχε σπάσει καρέκλες, κουκλοθέατρο, έτρωγε τα φαγητά των άλλων, χτύπαγε, φώναζε κλπ)! ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι!Θυμήθηκα ακαριαία τα λόγια της πρώτης προισταμένης μου!κλείσε τα μάτια μέτρα μέχρι το 10, χτύπα το κεφάλι σου στον τοίχο, δάγκωσε τα χέρια σου, Δεν ξέρω τί θα κάνεις, μήν ακουμπήσεις παιδί ποτε!!!Έτσι λοιπόν τον πήρα, όχι με το μαλακό, αποφασιστικά, τον έβαλα να κάτσει έξω απο την τάξη, με την πόρτα ανοιχτή να μας κοιτάει και έκανα θεατρικό παιχνίδι!!!Λύσσαξε που δεν μπορούσε να παίξει, σηκώθηκε, χτυπήθηκε, τον έβαλα πίσω, μέχρι που σχολάσαμε ήταν στο καρεκλάκι και κοιτούσε!Να τονίσω ότι ήταν ολοήμερο το σχολείο. Σηκώθηκε μόνο για τα απαραίτητα.Την επόμενη μέρα έπαθε μετάλλαξη. Άμα , δε, του έλεγες κάτσε καλά γιατί θα έχεις κυρώσεις, δε μίλαγε καθόλου. Δε λέω ότι αυτό που έκανα είναι παιδαγωγικά σωστό, καθόλου σωστό δεν είναι. Επίσης δε βαυκαλίζομαι ότι είμαι καλή δασκάλα. Άλλες φορές νιώθω καλά, άλλες φορές νιώθω πολύ άσχημα! Τώρα ειδικά που είμαι κι εγώ μαμά οι τύψεις είναι στο φόρτε τους. Το έκανα καλά, δεν το έκανα;;Αλλά απο την άλλη μεριά η δουλειά που κάνουμε σου χαρίζει μια και μοναδική πρόκληση!Μέχρι που φτάνουν τα όριά μας;;;Πόσο απέχει η διδασκαλία από την παράκρουση;;Ρητορικά τα ερωτήματα. Αντριούλα μου είσαι καλό κορίτσι και φαίνεται.Τη δουλειά την ξέρεις , έχει πολλά στραβά!!!Αλλά έχει ένα καλό! Αυτό το συγκεκριμένο παιδί δε θα σε ξεχάσει ποτέ!!!Και ξέρεις γιατί;;;Επειδή όταν μεγαλώσει θα σκέφτεται ότι κάποτε , όταν ήταν μικρό, κάποια κοπέλα του έδωσε σημασία και το έκανε να νιώθει σημαντικό!!!Καληνύχτα και κουράγιο!!!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Βάλια μου γλυκειά, καλημέρα! Σ`ευχαριστώ, πρώτα από όλα για την συμπαράσταση. Το μόνο που δεν θα άντεχα με τίποτα, θα ήταν η κριτική και οι υποδείξεις και εσύ μου απάντησες με απόλυτη κατανόηση. Ξέρεις, αυτά τα κομμάτια της δουλειάς μας είναι κατά κάποιο τρόπο, ταμπού. Φοβόμαστε να τα συζητάμε για να μη δείξουμε αδυναμία αντιμετώπισης κρίσεων ή απειρία. Κι όμως όλοι οι εκπαιδευτικοί τα περάσαμε, τα περνάμε ή θα τα περάσουμε …και έτσι θα "ψηθούμε".. Το κείμενο ήταν όντως γεμάτο ένταση, γι`αυτό παρατήρησα σήμερα πως είναι και μέσα στα ορθογραφικά λάθη. Σήμερα είμαι πολύ πιο ήρεμη. Σκέφτομαι συνέχεια αυτό το παιδί όμως. Ως τώρα κι εγώ αγαπούσα περισσότερο τα δύσκολα παιδιά. Σαν να εξημερώνεις ένα θηρίο και μετά δένεσαι μαζί του με μια αγάπη δυνατή. Όλος μου ο θυμός πηγάζει από τις αλλεπάλληλες ματαιώσεις. Από στεναχώρια γιατί ενώ ξέρω πως με χρειάζεται και οτι στην πραγματικότητα είναι το πιο αδύναμο και πληγωμένο παιδί, εγώ φωνάζω και χάνω τον έλεγχο. Μας έλεγαν στη σχολή μια φράση που βουίζει κάθε μέρα στο κεφάλι μου : " Ποτέ δεν φταίει το παιδί. Ο εκπαιδευτικός φταίει. Πρέπει πάντα να βρίσκει έναν τρόπο." και γεμίζω ενοχές. Επίσης το πρόβλημά μου δεν είναι οτι "δεν υπακούει" και οτι το παίρνω προσωπικά και εξουσιαστικά. Καμία σχέση. Αυτό που με τρομάζει είναι να μην πάθει κάτι το παιδί αυτό ή προκαλέσει κάτι σοβαρότερο στα υπόλοιπα.π.χ μια άλλη μέρα άρπαξε ένα μολύβι και έτρεχε, του λέω "που πας με το μολύβι?" και λέει "Πάω να τρυπήσω τον Γιώργο".
      Ξέρω οτι στο σπίτι τρώει πάρα πολύ ξύλο. Τη Δευτέρα θα ξαναπιάσω τη μάνα του να την παρακαλέσω αυτή τη φορά να σταματήσει να τον αντιμετωπίσει σαν να είναι ζώο. Την έχω δει και μπροστά μου να τον μαλώνει και να της φέρεται όπως σ`εμάς και χειρότερα. Δεν ειναι καθόλου "μητρική" στη συμπεριφορά της.
      Βάλια μου, το δικό σου εκείνο δύσκολο παιδί, έκανε τις ασκησούλες? Παρακολουθούσε έστω αποσπασματικά το μάθημα? Πήγε την επόμενη χρονιά Δημοτικό?
      Επίσης έχω πρόβλημα και με την προϊσταμένη και τη συνάδελφο από την άλλη τάξη. Δεν θέλουν να ακούσουν ουτε κουβέντα να ερθει σχολείο σύμβουλος, ή να πω οτιδήποτε για να παραμείνει αυτό το παιδί στο Νηπιαγωγείο. Μου λένε " Είσαι καλά κορίτσι μου? Εδώ κάνουμε αμάν να φύγει από πάνω μας! Ας πάει Δημοτικό κι ας κάνουν εκεί ο,τι θέλουν οι δάσκαλοι.Μήπως τα υπόλοιπα είναι ώριμα για το Δημοτικό?". Άλλωστε υπάρχουν και στο άλλο τμήμα παιδάκια που χρειάζονται βοήθεια. Η απάντηση που παίρνω συνέχεια είναι " Υπομονή μέχρι να τα παραδώσουμε. Δεν θέλουμε να ανοίγουμε θέματα στο σχολείο.Εδώ δεν είναι ιδιωτικό..!" Γενικά, η προϊσταμένη με κοιτάζει ειρωνικά όποτε τα αγκαλιάζω και τα χαϊδεύω, ενώ είναι βρώμικα. Με κοροιδεύει που μιλάω με τις μαμάδες ενώ καταλαβαίνουν λίγα ελληνικά ή επειδή είναι καθαρίστριες!..Κυκλοφορεί με τα "λούσα" της και όλο κλείνει τα αυτιά της και μου λέει "δεν τα αντέχω!θα`θελα να` μουν για έναν ωραίο καφέ τώρα.Κάντα να σταματήσουν." Παρατάει το τμήμα της και κλείνεται στο γραφείο. Τα παιδιά της πλακώνονται μέσα, που και που πάει κανένα να της παραπονεθεί στο γραφείο και τότε κάνει μια κίνηση τόσο κωμικοτραγική λέγοντας "φύγε, φύγε παιδί μου!" ακριβώς όπως η μαντάμ Σουσού! 🙂 "Αλέ, αλέ!!"
      Ένα ξέρω. Αυτό το Νηπιαγωγείο, θα το θυμάμαι για πάντα!!!

  • Ο/Η Βάλ&iot λέει:

    Ωχ!Άμα και η προισταμένη δεν είναι σύμμαχος;;κου-κου,ρούκου!!!Πολλές φορές σκέφτομαι ότι αν δεν είχα καλές συναδέλφους δε θα την έβγαζα καθαρή!!!Είναι πολύ σημαντικό να σε υποστηρίζουν οι συνάδελφοι. Μια φορά μόνο για πολύ λίγο είχα μη-συνεργάσιμη συνάδελφο και τα παιξα!!Διπλό κουράγιο, θα έρθουν σίγουρα οι καλύτερες μέρες. Έτσι ήταν και η κουμπάρα μου! Μέχρι και βοηθό κωφό της έστειλαν για να τη βοηθήσει με παιδάκια που είχαν αυτισμό! Φέτος είναι σε ένα άλλο νηπιαγωγείο με λίγα παιδάκια και σούπερ συνάδελφο και είναι πολύ ευχαριστημένη.Θα έρθει ο καιρός που θα υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες να βοηθάς τα παιδάκια. Και τα παιδιά καλά κάνεις και τα αγκαλιάζεις και τα χαιδεύεις. Το έχουν πραγματική ανάγκη!!!Το βλέπω και από την κόρη μου!Θέλουν χάδια και φιλιά!!!Μωρέ.. μη στενοχωριέσαι… όλα θα πάνε καλά στο τέλος θα δείς.. Και άμα συναντηθούμε ποτέ θα σου πώ και τις δικές μου εμπειρίες με παιδιά και θα φωνάξουμε και άλλες να κάνουμε γκρουπ θέραπι!!!Χρειάζεται και είναι βάλσαμο!!!Φιλάκια και καλή ξεκούραση!!!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      αχ βρε Βάλια!Πολύ με έχεις βοηθήσει σήμερα! Γέλασα πολύ με το γκρουπ θέραπι! Θα ήταν πραγματικά τέλειο να το κανονίζαμε!
      Το θέμα των συναδέλφων είναι βασικό. Μπορεί να σου δώσει κουράγιο για τα δύσκολα ή ακόμα και σου χαλά τη διάθεση χωρίς λόγο. Κάθε χρονιά και νέες εμπειρίες είναι η δουλειά μας! Μακάρι τουλάχιστον να δουλέψω και του χρόνου!
      Φιλάκια!Καλό βράδυ!!

  • Ο/Η ΣΟ&Phi λέει:

    ΓΛΥΚΙΑ ΜΟΥ ΑΝΤΡΙΑ, ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΟΝΟ ΝΑ ΚΑΤΑΓΡΑΨΕΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ ΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟ ΠΑΤΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΟΥ. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΚΑΠΟΙΟΑ ΑΛΛΗ ΣΤΙΓΜΗ. ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

  • Ο/Η marilia λέει:

    Ωραία, κάνει… ένταση αυτές τις μέρες. Επίσης, από την Παρασκευή, εδώ κάνει ΚΑΙ πυρετό! Κάτι μου θυμίζει το σκηνικό που διάβασα. Σαν να το 'χω ξαναδεί! Να δεις που και κάποιος άλλος θα μου το 'χει πει. Μην έχεις καμιά ψευδαίσθηση ότι έχεις την αποκλειστικότητα!

    Καλό μου, αυτά είναι καθημερινά φαινόμενα. Κι εμείς έχουμε τέτοιο παιδάκι στην Πρώτη και μάλιστα είχε χτυπήσει και τη δασκάλα του. ΑΓΡΙΜΙ! Λεξιλόγιο; Μη συζητάς! Στην τάξη κάνει ό,τι και όποτε γουστάρει. Προχθές που ήταν άρρωστη η δασκάλα του ήρθε στην τάξη μου. Έχει ηρεμήσει πάαααααααρα πολύ, αλλά και πάλι δεν κατάφερα να τον κρατήσω μέσα για όλη την ώρα.

    Αφού με τη μαμά του δικού σου δεν μπορείς να συνεννοηθείς και απ' ό,τι λες και με την προϊσταμένη ζείτε σε διαφορετικούς πλανήτες, πάρε τηλέφωνο στο Γραφείο σου, ζήτα η ίδια τη/το Σύμβουλο και μίλα της/του ΓΙΑ ΟΛΑ. Επίσης πες της/του ότι δεν έχεις τη συνεργασία ή τη βοήθεια που θα περίμενες και νιώθεις εκτεθειμένη.

    Όσο για τη… βοή στα αφτάκια σου "για όλα φταίει ο εκπαιδευτικός", την είχα κι εγώ. Αλλά στα 6 χρόνια τώρα, αρχίζει να ατονεί. ΟΧΙ κοπέλα μου! Όχι! Αν εσένα σου στείλουν το Μόγλη που έφτιαξαν σπίτι, δεν μπορείς να κάνεις και πολλά! Ούτε και έχεις κάνα μαγικό ραβδί. Επίσης στα Πανεπιστήμια λένε και πολλές… θεωρίες θα πω, μην πω αυτό που σκέφτομαι και σου ρίξω το επίπεδο στο μπλογκ.

    Να σου πω να κάνεις τη δουλειά σου όπως μπορείς καλύτερα δε χρειάζεται, το ξέρεις από μόνη σου και το κάνεις ήδη. Θα σου πω ότι καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει τελικά. Και αν αυτό το τερατάκι θέλει να γίνει εγκληματίας, απλά έχε το νου σου να μη γίνει μέσα στην τάξη σου ή να μην κατηγορηθείς εσύ. Κυνικό; Μπορεί. Αλλά επειδή κι εγώ περνώ τις φρίκες μου και έχω γνωρίσει πολλών ειδών ανθρώπους, τελικά καταλήγω στο συμπέρασμα ότι εγώ θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Αν θέλει, θα πάρει κάτι. Αν όχι, ε, δε θα πεθάνω κιόλας.

    Σε φιλώ από μακριά μη σε κολλήσω ίωση και ξαναλέω: ενημέρωσε η ίδια το Σύμβουλο! Άμεσα! Μη γίνει καμιά στραβή και τραβάνε εσένα!

  • Ο/Η kiriaki λέει:

    andrioula mou, se katalavainw apolyta!!! ki egw eixa ena paidaki sthn prwth dhmotikou pou eixe analogh symperifora. petouse kasetines k vivlia panw sta alla paidia, evrize…ekane o,ti mporouse gia na travhksei thn prosoxh. mexrik thranio eixe anapodogyrisei k spasei. efeyga kathe mera me xalia stomaxi apo to sxoleio. den einai eykolo na kaneis ayta ta paidia, pou exoun toso provlhmatikh symperifora na se dextoun. elegxoun synexeia ta oria sou kai thn ypomonh sou. eniwtha kathe mera, etsi opws xtypiotan, otan ekana eksorkismo. epefte katw k eklaige k xtypiotan k xtypouse k ta alla paidia.

    apo septemvri, o nikolas "estrwse" martio. alla otan lew "estrwse" , ennow oti gia na kanei to otidhpote, epairne thn adeia mou. egine o pio hsyxos mathitis mou. gia na ginei omws ayto eixa eksantlhsei kathe perithwrio ipomonis… th stigmh pou ithela na ourliaksw, milousa oso pio tryfera mporousa… th stigmh pou ithela na sikoso xeri…ton xaideya… k aytos osh agaph tou edeixna kai osh anektikothta evlepe oti eixa sthn paralogh symerifora tou, toso xtypiotan k afrize… gi ayto sou eipa parapanw gia "eksorkismo". wspou siga siga, arxise na leei sth mama tou oti den eimai san ts alles daskales…k oti tou kanei entypwsh oti parolo pou kanei tosa egw tou deixnw agaph k den ton malwnw… egw kserw omws ti eixa perasei…apeires syzhthseis me ta paidia thn wra pou phgaine toualeta h' ton estelna gia fwtotypies gia to pws prepei na tou feromaste ktl.. eytyxws ta ypoloipa htan syneta paidakia.

    vevaia, meta proekypsan analoges symperifores apo alla paidia teleiws mimhtika, tis opoies prospathouse o idios na hremhsei giati profanws eniwthe asxhma kai katalavaine oti eythynetai o idios. de fantazesai katastaseis omws…na phgainoume ekdromi kai na exw alla 26 paidia kai na kynhgaw ekeinon…na xtypietai k na mhn kserw ti na kanw… k sou milaw gia ena POLY EKSYPNO paidi!!! kamia nohtikh ysterhsh.

    ayto pou proteinw egw einai adiaforia. san na mhnyparxei. ayto tha ton tsakisei!!! mono otan deis oti paei na kanei kako se kapoio allo paidaki h; ston eayto tou na epemveis. egw ayto ekana. ekana mathima k ta molivia k oi gomes eksfedonizontan… kamia simasia…

    ayta glykia mou andrioula!!! YPOMONH!!! YPOMONH!!!! YPOMONH!!!!!!!

  • Ο/Η kiriaki λέει:

    andrioula mou, se katalavainw apolyta!!! ki egw eixa ena paidaki sthn prwth dhmotikou pou eixe analogh symperifora. petouse kasetines k vivlia panw sta alla paidia, evrize…ekane o,ti mporouse gia na travhksei thn prosoxh. mexrik thranio eixe anapodogyrisei k spasei. efeyga kathe mera me xalia stomaxi apo to sxoleio. den einai eykolo na kaneis ayta ta paidia, pou exoun toso provlhmatikh symperifora na se dextoun. elegxoun synexeia ta oria sou kai thn ypomonh sou. eniwtha kathe mera, etsi opws xtypiotan, otan ekana eksorkismo. epefte katw k eklaige k xtypiotan k xtypouse k ta alla paidia.

    apo septemvri, o nikolas "estrwse" martio. alla otan lew "estrwse" , ennow oti gia na kanei to otidhpote, epairne thn adeia mou. egine o pio hsyxos mathitis mou. gia na ginei omws ayto eixa eksantlhsei kathe perithwrio ipomonis… th stigmh pou ithela na ourliaksw, milousa oso pio tryfera mporousa… th stigmh pou ithela na sikoso xeri…ton xaideya… k aytos osh agaph tou edeixna kai osh anektikothta evlepe oti eixa sthn paralogh symerifora tou, toso xtypiotan k afrize… gi ayto sou eipa parapanw gia "eksorkismo". wspou siga siga, arxise na leei sth mama tou oti den eimai san ts alles daskales…k oti tou kanei entypwsh oti parolo pou kanei tosa egw tou deixnw agaph k den ton malwnw… egw kserw omws ti eixa perasei…apeires syzhthseis me ta paidia thn wra pou phgaine toualeta h' ton estelna gia fwtotypies gia to pws prepei na tou feromaste ktl.. eytyxws ta ypoloipa htan syneta paidakia.

    vevaia, meta proekypsan analoges symperifores apo alla paidia teleiws mimhtika, tis opoies prospathouse o idios na hremhsei giati profanws eniwthe asxhma kai katalavaine oti eythynetai o idios. de fantazesai katastaseis omws…na phgainoume ekdromi kai na exw alla 26 paidia kai na kynhgaw ekeinon…na xtypietai k na mhn kserw ti na kanw… k sou milaw gia ena POLY EKSYPNO paidi!!! kamia nohtikh ysterhsh.

    ayto pou proteinw egw einai adiaforia. san na mhnyparxei. ayto tha ton tsakisei!!! mono otan deis oti paei na kanei kako se kapoio allo paidaki h; ston eayto tou na epemveis. egw ayto ekana. ekana mathima k ta molivia k oi gomes eksfedonizontan… kamia simasia…

    ayta glykia mou andrioula!!! YPOMONH!!! YPOMONH!!!! YPOMONH!!!!!!!

  • Ο/Η spirou λέει:

    Ίσως να το έγραψε κάποιος στα προηγούμενα σχόλια, αλλά η γνώμη μου είναι πως πρέπει να μιλήσεις με τη σχολική σύμβουλο. Ένα τέτοιο παιδί είναι επικίνδυνο και για τον εαυτό του και για τα υπόλοιπα. Όσο και να αγαπάς τα παιδιά, δε μπορεις να τα ανεχτείς όλα αν είσαι άνθρωπος, σωστά; Εγώ θα ζητούσα να γίνει αλλαγή περιβάλλοντος, να πάει σε άλλο σχολείο. Αν οι γονείς του δεν καταλαβαίνουν και απλά αμολάνε κουτσούβελα γιατί δεν ξέρουν πώς χρησιμοποιούνται τα προφυλακτικά, ο μόνος τρόπος για να μάθουν έστω και κάτι, είναι με μια τέτοια σοβαρή αλλαγή. Να δουν ότι δε θα ανεχόμαστε τα πάντα. Δεν ξέρεις κυρία μου πώς να συμπεριφερθείς και έχεις κάνει ένα παιδί-τέρας; Να αλλάζεις σχολεία μέχρι να βάλεις μυαλό. Και το παιδί πολλές φορές ωφελείται από την αλλαγή.

    Τι να πω, είναι απίστευτα δύσκολη περίπτωση και μακάρι μερικούς ανθρώπους να τους στειρώνανε… Πόση υπομονή να κάνεις; Πάρε όσα μέτρα μπορείς για να μην τρελαθείς!

  • Ο/Η ΣΟ&Phi λέει:

    Σ' ΑΤΕΥΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ – ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΑ ΟΡΙΑ. Ο,ΤΙ ΙΣΧΥΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ, ΙΣΧΥΕΙ ΚΑΙ ΓΙ' ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ. ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ Η ΥΠΑΡΞΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΟΡΓΑΝΙΚΟΥ Ή ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑΚΟΥ ΕΛΛΕΙΜΑΤΟΣ. ΓΙ' ΑΥΤΟ, ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ, ΚΑΤΕΓΡΑΨΕ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΟΥ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΒΟΥΛΟ.

  • Ο/Η Anna λέει:

    Γεια σου Αντρια!!!

    Αρρωστούλα και εγώ μπήκα να δω τα νεα σου και ειδα πραγματα που εχω ακουσει και κατα καποιο τροπο και εγω τα εζω ζησει αλλα σε πολυ πολυ πιο μικρο βαθμο!Θα συμφωνησω με την Μαριλια.Παρε τηλεφωνο Συμβουλο και απαιτησε να ερθει. Εχουμε χρονια μπροστα μας και δε ξερω ποσο θα αντεξουμε αν τα κουβαλαμε ολα αυτα καθε μερα μεσα μας. Αν του εδινες καποιες πρωτοβουλιες θα εκανε κατι;Εμενα ετσι εγινε αρνακι ενα αγριμακι αλλα και παλι καμια σχεση με το δικο σου Μογλη. Δε μπορουμε εμεις να αλλαξουμε οικογενειες. Αν οι γονεις του δεν του εχουν βαλει ορια και κανονες εμεις θα τα βαλουμε;Δε ξερω ειλικρινα τι να σε συμβουλεψω. Πρακτικα δηλαδη.Απλα σαν συναδελφος που σε καταλαβαινει απολυτα, καλεσε συμβουλο μην κανει τιποτα χειροτερο..γιατι κλασσικα ξερεις ποιος θα φταει ε;;;

    Και οσο ακουω την καραμελα τι κανουν οι εκπαιδευτικοι; Ολο καθονται κτλ με πιανει πιο πολυ το παραπονο γιατι λιγοι αναγνωριζουν τη δουλεια μας..Πολλα φιλακια και αμα κανετε κανενα group therapy καλεστε με εεε

    ;;;

    Φιλακια

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Κορίτσια σας ευχαριστώ από την καρδιά μου για τη συμπαράσταση και τις συμβουλές. Φοβόμουν πολύ μην τ`ακούσω (ως ενοχικό ον) και τελικά όχι μόνο δεν τ`άκουσα αλλά με στηρίξατε ειλικρινά. Είστε πραγματικά πολύ καλές και τιμάτε το έργο που κάνετε. Θα το δουλέψω ακόμα η ίδια και θα ζυμωθώ κι άλλο με το παιδί πριν καταφύγω στην ακριβοθώρητη σύμβουλό μας. Ώρες ώρες σκέφτομαι οτι την προϊσταμένη θα έπρεπε να δει η σύμβουλος και όχι το παιδί. Μου έχει σπάσει τα νεύρα η συμπεριφορά της. Θα τα γράψω και αναλυτικότερα.

      Χάθηκα λιγάκι γιατί.. δυστυχώς μετά την ένταση της Παρασκευής, ήρθε απανωτό χτύπημα.
      Το σκυλάκι μας, ο Σάκης, έφυγε από τη ζωή, τα ξημερώματα της Κυριακής….και ακολούθησε μια άκρως δραματική ημέρα στο εξοχικό, που δεν μπορώ με τίποτα να τη βγάλω από τη σκέψη μου. Όλες οι εικόνες είναι μπροστά μου. Ήταν 15 ετών, μεγάλωσε μαζί μας, παράλληλα σχεδόν με την αδερφή μου, η οποία και είναι απαρηγόρητη.

      Σήμερα είμαι λίγο καλύτερα.
      Φιλιά σε όλες σας! Και χίλια ευχαριστώ στην καθεμία ξεχωριστά!
      Μαριλία και Αννούλα, περαστικά!!!!! Προσέχετε τον εαυτό σας!

  • Ο/Η marilia λέει:

    Δε μιλάς και υποψιάζομαι ότι όοοοοοολο αυτό το διάστημα ακολουθείς το μοτίβο: εισπνοή – εκπνοή, εισπνοή – εκπνοή… Σωστά; 🙂

  • Ο/Η astropeleki λέει:

    καλησπέρα Άντριά μου και συγνώμη που δεν έχω σχολιάσει τόσο καιρό… Σε διαβάζω, απλά το τελευταίο διάστημα είχα διάφορα στο μυαλό μου και η "βόλτα" μου είχε περιοριστεί.

    Να σου πω ότι μου έχει σηκωθεί η τρίχα κάγκελο;;;;; Δεν μου έχει τύχει τόσο σοβαρό περιστατικό και έχω φρικάρει… Δεν ξέρω και γω πόσο θα άντεχα, πόσο θα μπορούσα να κάνω υπομονή, πόσες φορές θα το είχα βάλει και στην καρέκλα σκέψης με όσα κάνει και δεν διορθώνεται… Αλλά πιστεύω και θα συμφωνήσω και τους από πάνω, πως εφόσον η μητέρα δεν συνεργάζεται, ενημερώνεις κατευθείαν την σχολική σύμβουλο, να βρείτε κοινή λύση, μήπως μπορέσει εκείνη να φέρει καποιον ψυχολόγο, αρχικά για να μιλήσει με τη μαμά και ύστερα για το παιδί.

    Υπομονή… δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο… Υπομονή 🙂

  • Ο/Η ΠΕΤ&R λέει:

    http://mariatweety.blogspot.com

    ENA POLY A3IOLOGO BLOG ENOS KORITSIOU 24 ETWN.

    PRAGMATIKA A3IZEI

    SAS EUXARISTOUME KAI KALH SYNEXEIA

  • Ο/Η Marouli λέει:

    Πρώτη φορά διαβάζω το blog σου και ό,τι διάβασα με έπεισε να ξαναπεράσω σίγουρα μια βόλτα 🙂

    Στο θέμα τώρα… Πρώτον δεν απόρησα που η μάνα δεν απαντούσε στο τηλέφωνο ή που σου απάντησε κάτι τόσο άστοχο την άλλη φορά. Ένα τέτοιο παιδί για να έχει τέτοια προβλήματα είναι λογικό ότι θα προέρχεται από ένα περιβάλλον που δεν ενδιαφέρεται και που είναι χύμα. Εξάλλου, για να είναι και το αδελφάκι του έτσι, μάλλον δεν είναι προσωπικό πρόβλημα του παιδιού.

    Όπως και να έχει, δεν μπορείς να αφήνεις 17+ παιδιά χωρίς επίβλεψη για να κυνηγάς το ένα, ούτε είναι δυνατόν να έχεις εκπαίδευση ράμπο για να τον καθηλώσεις στην τάξη. Καλά τα παιδαγωγικά, αλλά αυτό το παιδάκι δε φαίνεται περίπτωση σαν τα άλλα- πρέπει να κρύβει πολύ μίσος μέσα του. Ποιός ξέρει τί γίνεται στο σπίτι του! Είναι τόσο περίεργο ένα παιδί να ενοχλείται από τα γέλια! Εκτός κι αν το κορόιδεψαν ποτέ τόσο πολύ…! Τί να πώ! Ωστόσο και η δουλειά του παιδαγωγού κάπου τελειώνει κι αρχίζουν άλλες ειδικότητες. Και σκέφτηκα…δεν ξέρω σε τί σχολείο είσαι, αλλά παιδοψυχολόγο…κάτι…δεν μπορείτε να ζητήσετε; Ή αλλιώς θα σου μαυρίσει τη ζωή μέχρι να μεγαλώσει λίγο και να πάει σε πιο μεγάλη βαθμίδα, ή θα το διώξετε, θα πάει σε άλλο σχολείο, θα το πετάξουν πάλι έξω και μια ζωή θα προσπαθεί κάπου να επιβληθεί γιατί θα θυμάται ότι όπου και να πήγαινε ήταν ανεπιθύμητο, και τα υπόλοιπα παιδάκια σου θα μάθουν ότι είναι οκ να μαζεύουμε τα πράγματα των άλλων έστω κι αν αυτός ο άλλος πάλι αύριο θα ρίξει κάτω το φαγητό μας. Δε λέω ότι δεν κάνεις καλά, εγώ δεν μπορώ να κρίνω τη δουλειά σου, ούτε να ανταγωνιστώ την πείρα σου. Αλλά ψυχολόγο είναι δύσκολο να ζητήσετε να τον αναλάβει κάποια ώρα με κουβέντα για να βοηθηθείτε όλοι;

    Και πάλι συγχαρητήρια για τη σελίδα σου!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Marouli καλωσόρισες! Έχεις δίκιο σε όσα γράφεις και σ`ευχαριστώ. Δεν υπάρχει βοήθεια από το γραφείο δυστυχώς. Ο μικρός τυραννος είναι η πιο τραβηγμένη περίπτωση που έχω, αλλά όχι η μόνη. Κανονικά θα έπρεπε να μου στείλουν βοηθό. Γνωρίζω όμως προσωπικά συνάδελφο που ανήκει στο ίδιο γραφείο κι έκανε έκκληση να της στείλουν βοηθό διότι έχει στο τμήμα της παιδί με επιληψία, ένα άλλο παιδί με αυτισμό και κάποια αρκετά επιθετικά και της συνέστησαν απλώς να κάνει υπομονή. Βοηθό δεν είδε ακόμα και τους το ζητησε από το Νοέμβριο. Και θα στείλουν σε εμένα? Υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια που αποτελεί δικαιολογία για κάθε υπεύθυνο στο σχολείο που ανήκω. Πρόκειται για μια περιοχή τόσο υποβαθμισμένη που τα προβληματα που αντιμετωπίζω θεωρούνται δεδομένα. Δεν είμαι η μόνη που διαμαρτύρομαι. Και επειδή τα ακούνε και τα ξανακούνε τα συνηθίσανε και δεν κινούνται να βοηθήσουν. Ψυχραιμία και υπομονή συνιστά ο προϊστάμενος του γραφείου..

  • Ο/Η Marouli λέει:

    Αφού λοιπόν ο προϊστάμενος δε βοηθάει, γιατί δεν τον παρακάμπτεις? Αφού έτσι δεν μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου γιατί δε βρίσκεις κάποιον που θα στην κάνει? Ανώτερος από τον προϊστάμενο δεν υπάρχει? Γραφεία πρωτοβάθμιας ή ό,τι είστε δεν υπάρχουν? Αν δε συνεργάζονται κι αυτά, δεν υπάρχει ακόμα πιο ανώτερος που να μπορεί να τα αναγκάσει να συνεργαστούν? Ο προϊστάμενος φαίνεται ότι επαναπαύεται στο ότι κανείς δεν τον ανάγκασε μέχρι στιγμής να δράσει οπότε γιατί να ασχοληθεί? Δυστυχώς με τους υπαλλήλους συχνά γινόμαστε θύματα κι αν δεν μπορούμε να βρούμε άκρη πρέπει απλώς να τους…παρακάμπτουμε. Αρκεί φυσικά κάτι τέτοιο να μην έχει αντίκτυπο στη δική σου θέση.

    Ελπίζω να βοήθησα.

  • Ο/Η kiki λέει:

    Ρε συ Αντρια πραγματικά δεν ήξερα τι περνάς…τι είναι αυτά τα πράγματα πραγματικα σε λυπήθηκα..προσπαθούσα να φέρω τον εαυτό μου στη θέση σου και ειλικρινά κι εγώ δεν ξέρω τι θα έκανα..κοίτα το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να οπλίστείς με υπομονή και κουράγιο..Δες τη θετική πλευρα..Θα μου πεις ποια θετικη?σωστο..Αλλά δες το σαν μια εμπειρία ζωής γιατί όπως τα περιγράφεις εμπειρία ζωης είναι..Είσαι μέσα σε μία τόσο δύσκολη κατάσταση και συνεχίζεις δίνεις τον καλύτερο σου εαυτό…σκέψου ότι όταν θα φύγεις από κει θα είσαι χίλιες φορές πιο δυνατή και έτοιμη πια να αντιμετωπίσεις άλλες καταστάσεις πιο εύκολα…Και αυτό θα σε κάνει μια καλύτερη δασκάλα…Κάνε υπομονή αντριούλα σε νιώθω πάντως να το ξέρεις..ανυπομονώ να περιηγηθώ στο blog kai για άλλες εμπειρίες..μακάρι να χα κι εγώ πράγματα να μοιραστώ μαζί σου!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Όσο σκέφτομαι βρε Κική τί λέγαμε στο Πανεπιστήμιο και ποια είναι η πραγματικότητα με πιάνουν τα νεύρα μου.. Ασχολούμασταν με τόσο επουσιώδη πράγματα, αντί να μας προετοιμάζουν για τα σοβαρά και σημαντικά. Πρώτες βοήθειες, αντιμετώπιση κρίσεων, δικαιώματα και υποχρεώσεις μας… Αλλά χώρα είναι αυτή? Σχολεία λέγονται αυτά? Ποιός νοιάζεται τελικά… Μόνο το φιλότιμό μας ο,τι σώσει. Το αγαπάμε και παλεύουμε. Κι όσο παλεύουμε, δυναμώνουμε και μαθαίνουμε. Γι`αυτό πραγματικά χαίρομαι που έχω αυτή την εμπειρία ζωής. Και πάνω από όλα χαίρομαι που μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω σαν αναπληρώτρια. Αυτό δεν το ξεχνάω ούτε στιγμή.
      Φιλάκια

  • Ο/Η kiki λέει:

    εΝΝΟΕΊΤΑΙ!!!Μα όλα εκεί έξω είναι Αντρια!!Θεωρίες θεωρίες θεΩρίες κι αγιος ο θεός ήταν το πανεπιστήμιο…και θεωρίες του κώλου..συγνώμη κιόλας..εδώ είναι οι εμπειρίες..Κι εδώ θα τα ζήσουμε όλα..Εννοείται πως αυτό είναι εμπειρία και να ξέρεις ότι είσαι παράδειγμα για μένα..φιλάκια!!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Αχ βρε Κική …σ`ευχαριστώ πραγματικά που με εκτιμάς, για μένα η εκτίμηση είναι πολύ σπάνιο δώρο που καθένας μας επιλέγει ελάχιστους για να το δώσει. Μακάρι να ξαναδουλέψω, ανησυχώ πάρα πολύ με όσα ακούγονται. Και εύχομαι να διοριστούμε κι οι δυο μας, να`χουμε να λέμε ιστορίες και εμπειρίες μέχρι τα βαθιά μας γεράματα..
      Χαίρομαι που είσαι και πάλι "εδώ"..:-)

  • Ο/Η joanna λέει:

    προσπαθησες να μιλησεις με καποιον συναδελφο στα ΚΔΑΥ ? Η περιπτωση πρεπει να αξιολογηθει, κατα την γνωμη μου,απο καποιον ειδικο…Αυτοι θα σε κατατοπισουν για το τι πρεπει να γινει…

    Δεν μπορουμε να τα λυσουμε ολα εμεις?καλη δυναμη…

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      joanna γεια σου! η περίπτωση του μικρού τυράννου έλαβε χώρα στο περσινό μου τμήμα και πήγε έτσι ως το τέλος. Η μαμά ούτε να ακούσει για συνεργασία, η σύμβουλος άφαντη και τελικά επειδή υπήρχαν αρκετά ανάλογα περιστατικά, το αντιμετώπιζαν όλοι ως φυσικό..

  • Ο/Η ΣΤ&Epsilon λέει:

    ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΑΡΓΑ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΑΝΑΡΤΩ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ ΤΟ ΕΙΔΑ.ΒΑΣΙΚΑ ΤΟ ΝΑ ΑΓΝΟΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ!ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΕΣ ΟΤΙ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΚΟΠΟΙΕΙ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΔΕΡΦΗ ΤΟΥ.Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΒΓΑΙΝΕΙ ΚΑΤ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΓΙΑΤΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΝΟ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΤΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΑΙΕΝΙ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ ΚΑΝΟΝΤΑΣ ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΙΓΟΥΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΑΦΗΣΕΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ!Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΜΑΝΙΑ ΥΠΟΔΗΛΩΝΕΙ ΑΓΧΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΝΑΖΗΤΑ ΚΑΙ ΔΕ ΒΡΙΣΚΕΙ ΠΟΥΘΕΝΑ.ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΣΥΝΕΝΟΗΘΕΙΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΤΕ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ "ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ" ΤΗΣ CATHY A. MALCHIODI. ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΧΩΡΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΛΛΟ 1,ΜΟΝΟ 1,ΑΤΟΜΟ (ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΣΕΝΑ) ΚΑΙ ΒΑΛ'ΤΟΝ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΣΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ Η Ο,ΤΙ ΘΕΛΗΣΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ.ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΟ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΕ ΣΤΥΛ ΑΝΑΚΡΙΣΗΣ ΑΛΛΑ ΦΙΛΙΚΗΣ ΚΟΥΒΕΝΤΑΣ.ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΟΥΤΖΟΥΡΕΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΡΩΤΗΣΕΙΣ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΣ ΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΥΒΕΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ!ΑΝ ΘΕΣ ΔΙΑΒΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑ ΣΟΥ ΦΑΝΕΙ ΧΡΗΣΙΜΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΣΟΥ ΠΟΡΕΙΑ.ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ ΟΠΩΣ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.