Οι συνέπειες της συμπεριφοράς μας στα παιδιά

Το παρακάτω βίντεο έτυχε να το δω σήμερα, μετά την επιστροφή μου από το σχολείο. Με συγκίνησε αφάνταστα και το ίδιο θα συμβεί και με όλους εσάς που αγαπάτε αληθινά αυτή τη δουλειά. Που τρώτε τα μούτρα σας κάθε μέρα μα πάντα σηκώνεστε και προσπαθείτε με περισσότερο πείσμα. Που ο,τι και να σας κάνουν τα παιδιά πάντα παλεύετε να τα καταλάβετε, να τα πλησιάσετε και να τα βοηθήσετε. Που όσο αγριμάκια και να είναι ΤΑ ΑΓΑΠΑΤΕ και τα θεωρείτε δικά σας παιδιά..

Δείτε το βίντεο και πείτε μου αν θα ανταλλάσσατε μια τέτοια εμπειρία με όλους τους μισθούς και τα bonus άλλων επαγγελμάτων..

Είναι ιερό που δουλεύουμε με παιδιά.  Ας μην το ξεχνάμε ποτέ!!!

www.teachermovie.com

6 Σχόλια

  • Ο/Η Vassilis λέει:

    Andria καταπληκτικό video. Είχα διαβάσει την ιστορία σε κάποιο βιβλίο αλλά δεν ήξερα ότι είχε βγει και σε ταινία.

    Συγκινεί όχι μόνο όσους είναι στο δικό σας επάγγελμα-λειτούργημα, αλλά και όλους εμάς τους γονείς που εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας στην αγκαλιά και τη φροντίδα σας.

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Βασίλη χαίρομαι πολύ που το είδες. Σίγουρα καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι το μήνυμά του. Δεν απευθύνεται μόνο σε εκπαιδευτικούς αλλά οπωσδήποτε διδάσκει και τους γονείς πόσο πολύτιμο είναι να έχουν πίστη και εμπιστοσύνη στις δυνατότητες των παιδιών τους. Γιατί όταν ένα παιδί αισθάνεται αγάπη και υποστήριξη, τότε οι δυνατότητες γίνονται ικανότητες. Εσύ και η Άσπα με την ευαισθησία που έχετε στο να τους δώσετε ο,τι καλύτερο, τους δίνετε τα μεγαλύτερα εφόδια..Υγιή ψυχισμό και υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη.

  • Ο/Η marilia λέει:

    Ωραία ιστορία! Γιατί όμως δε συμβαίνουν συνήθως; Έχω παιδάκι που δεν μπορώ να το πλησιάσω από την έντονη μυρωδιά -και δεν είναι το άρωμα της μαμάς του! Αδυνατεί να διαβάσει έστω και 3 λέξεις. Είμαι σίγουρη πως δε θα καταφέρει να διαβάσει ούτε αθλητική εφημερίδα. Ό,τι κι αν κάνω, πέφτει στο κενό. Και δεν μπορώ ούτε να πλησιάσω! Πόσο μάλλον να αγκαλιάσω. Τα τετράδιά του είναι για να τα σιχαίνεσαι. Λυπάμαι που το λέω, αλλά είμαι άνθρωπος και… λειτουργεί η όσφρηση. Λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν πρόκειται να γίνω τόσο καλή, όσο η Δασκάλα του βίντεο. Το ίδιο παιδί έχει και γονείς που με απαξιάνουν στα μάτια του παιδιού τους. Κι όχι μόνο εμένα, όλους μας. Δεν είμαι υπεράνθρωπος. Δε θα κάνω κάτι περισσότερο. Λυπάμαι που θα το πω ωμά, αλλά υπάρχουν και "καμμένα χαρτιά" στην κοινωνία και συνεπώς και στο σχολείο.

    Καληνύχτα σου

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Μαριλία μου δεν συμβαίνουν συχνά όπως πολύ σωστά λες. Συμβαίνουν όμως κάποιες φορές και με την ελπίδα να τύχουμε σε αυτές τις λίγες περιπτώσεις προσπαθούμε καθημερινά. Προσωπικά έχω συνεχή πάλη λογικής και καρδιάς. Το μυαλό μου μου μιλά κι εμένα για "καμμένα χαρτιά" και ταυτόχρονα η καρδιά μου τα πονάει και μου δίνει υπομονή. Είναι γεγονός οτι αν οι γονείς καταστρέφουν τα παιδιά τους εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Είμαι κι εγώ πάρα πολύ στεναχωρημένη γιατί διαπιστώνω οτι είμαστε εντελώς μόνοι μας οι εκπαιδευτικοί. Οι σύμβουλοι λένε ρομαντικές βλακείες και οι γονείς πώς να συνεργαστούν μαζί μας, τη στιγμή που οι ίδιοι δημιουργούν το πρόβλημα? Έχω κι εγώ πολλές απελπιστικές περιπτώσεις φέτος. Και με άσχημη οσμή (ειδικά από σαπισμένα δόντια) και βρώμικα ρούχα και με παιδιά που με φτάνουν ένα βήμα πριν το εγκεφαλικό.. Κλοτσάνε και φτύνουν τις δασκάλες, καταστρέφουν υλικό και χειροτεχνίες, κλέβουν, δεν συμμετέχουν σε καμιά ομαδική δραστηριότητα και εν ώρα μαθήματος κάνουν τα πάντα για να ΜΗ γίνει το μάθημα. Δεν τα αφήνω στην τύχη τους κι αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είμαι συνεχώς σαν υστερική, να διακόπτω και να κυνηγάω συνεχώς τα ίδια και τα ίδια παιδιά. Μακάρι να υπήρχε ένα άλλο τμήμα να μπαίνουν μόνο αυτά τα παιδιά και ας παίζουν όλη μέρα. Είναι εντελώς ΑΔΙΚΟ και κρίμα για τα υπόλοιπα παιδιά να στερούνται μιας ποιοτικής εκπαίδευσης εξαιτίας των αγριμιών. Γι`αυτό καταλαβαίνω πολύ καλά τι λες. Δεν ονειροβατώ Μαριλία μου. Δεν είμαι καθόλου ρομαντική πια ως προς την εκπαίδευση. Έβαλα όμως το βίντεο για να μας δώσει κουράγιο. Υπάρχουν καμμένα χαρτιά. Υπάρχουν όμως και μισοκαμμένα και άλλα που έχουν απλά μπερδευτεί κατά λάθος ανάμεσα στο σωρό..

  • Ο/Η mamma λέει:

    Έχω μείνει άφωνη. Έκλαιγα πολύ ώρα (φταίνε οι ορμόνες μου). Διδακτική ιστορία και τόσο όμορφα δοσμένη. Για αυτούς που περιμένουν έναν έστω άνθρωπο να τους πιστέψει για να πιστέψουν στον εαυτό τους.

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Όταν μια μανούλα αγαπά τόσο το παιδάκι της όσο εσύ δε μπορεί παρά να συγκινηθεί με την ιστορία αυτή. Είναι τυχερός ο Τρομερός που σε έχει και διπλά τυχερή εσύ, που έχεις εκείνον.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.