Μη μαλώνετε, με πληγώνετε

Διάβασα στα παιδιά μου την προηγούμενη εβδομάδα, το βιβλίο της Γεωργίας Λάττα "Μή μαλώνετε, με πληγώνετε" από την ιδιαίτερα αξιόλογη σειρά "Συναισθηματικής – Κοινωνικής – Διαπολιτισμικής αγωγής". Πραγματεύεται το θέμα-ταμπού που αφορά τους ενδοοικογενειακούς καυγάδες.

Τα παιδιά το παρακολούθησαν με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Υπήρχαν στιγμές που δεν ακουγόταν ούτε ανάσα στην τάξη…Πραγματικά ένιωσα οτι μιλούσε στην ψυχή τους. Σαν να ταυτίστηκαν με τον ήρωα της ιστορίας.

Μετά την  ανάγνωση προχωρήσαμε στη συζήτηση, τις παρατηρήσεις,τις ερωτήσεις πάνω στο κείμενο και τις δικές μας απόψεις. Κάποια ξεκίνησαν να πουν τις εμπειρίες τους, αλλά τα άκουγα χωρίς να σχολιάζω.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά, την απάντηση που έδωσε η Μιχαέλα σε ερώτημα που υπήρχε στο τέλος του βιβλίου..

Ερώτημα: – "Πιστεύετε οτι υπάρχουν κι άλλα παιδιά που έχουν αυτό το πρόβλημα?"

Μιχαέλα: – "Όλα!"

Διαισθανόμενη το βαθμό που τα άγγιξε αυτό το θέμα και προσπαθώντας να ξεπεράσω και τη δική μου αμηχανία, εστίασα στο μήνυμα που επιδίωκε η συγγραφέας να περάσει στα παιδιά. Στο οτι τα παιδιά δεν πρέπει να κρατούν μέσα τους το θυμό τους, να κλείνονται στο δωμάτιό τους ή να φεύγουν μακριά από το σπίτι για να γλιτώσουν από τους καυγάδες των γονιών τους. Αν τους συμβαίνει κάτι παρόμοιο, πρέπει να πλησιάσουν τη μαμά και το μπαμπά και να τους πουν αυτή τη φράση "μη μαλώνετε, με πληγώνετε". Αν όλα πάνε καλά, όπως με το αγοράκι της ιστορίας, οι γονείς θα συνειδητοποιήσουν οτι με το φέρσιμό τους στεναχωρούν ο,τι πολυτιμότερο έχουν… το παιδί τους. Θα σκύψουν στοργικά και θα το αγκαλιάσουν διαβεβαιώνοντάς το πως το αγαπούν και πως θα προσπαθήσουν να μην μαλώνουν.(ή έστω θα διακόψουν τον καυγά)

Σήμερα το πρωί, ένα από τα κοριτσάκια μου με καλημέρισε γελαστό όπως πάντα και ύστερα μου είπε βιαστικά..

"Χτες κυρία μάλωναν πάλι η μαμά και ο μπαμπάς μου και εγώ θυμήθηκα αυτό που είχαμε διαβάσει"

"Και τί έκανες Ιωάννα μου?"

"Πήγα κοντά τους και τους είπα να μη μαλώνουν γιατί με πληγώνουν και να σταματήσουν επιτέλους!"

"Μπράβο σου!"

"Μετά όμως ο μπαμπάς πέταξε κάτω το τηλέφωνό μας και το έσπασε και μετά με χτύπησε εδώ (δείχνοντάς μου τον ώμο της) και μου είπε να εξαφανιστώ."

………

Τί τα θέλω κι εγώ…Μόνο για να έχω τύψεις τώρα οτι χτύπησε αυτός το παιδί επειδή εγώ η δασκάλα είχα τη φαεινή ιδέα να διαβάσω αυτό το βιβλίο.. Να γιατί είπαμε πως ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν οι γονείς είναι τόσο ασυνείδητοι. ΔΥΣΤΥΧΩΣ.

 

19 Σχόλια

  • Ο/Η ρικ&a λέει:

    ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΙΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΕΣ. ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΣ.

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Γεια σου ρίκα! Ναι μεν πρέπει να μάθουν ποιες είναι οι σωστές συμπεριφορές αλλά πρέπει και να είναι ασφαλή. Όταν έχουν γονείς που βγαίνουν εκτός ελέγχου και δεν υπολογίζουν τίποτα, τότε καλύτερα είναι να κλείνονται στο δωμάτιό τους. Τουλάχιστον όσο είναι ακόμα μικρά.

  • Ο/Η ρικ&a λέει:

    ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΥΙΟΘΕΤΟΥΝ ΠΑΘΗΤΙΚΕΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ – ΘΥΜΑΤΑ. ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΑΚΡΑΙΕΣ ΠΟΥ ΤΟΤΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΟ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ.

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Ρίκα έχεις δίκιο. Είναι πραγματικά ζήτημα ζωτικής σημασίας να μάθουν οτι μπορούν και πρέπει να αντιδρούν καθώς και να ζητούν βοήθεια από άλλους ενήλικες που εμπιστεύονται. Με τιμούν τα καλά σου λόγια και σ`ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. Χαίρομαι πολύ που ήρθες στην παρέα μας! Κι εγώ θαυμάζω τις νηπιαγωγούς που μετά από πολλά χρόνια υπηρεσίας αντί να επαναπαύονται ή να δυσανασχετούν, γίνονται όλο και πιο σοφές και διδάσκουν μέσα από το παράδειγμά τους και εμάς τις νεότερες. Πραγματικά είναι σπουδαίο να έχουμε την τύχη να δουλεύουμε παρέα με παλαιότερους συναδέλφους και να μαθαίνουμε από εκείνους. Να είσαι πάντα καλά!

  • Ο/Η VASILIKI λέει:

    Καλησπέρα Άντρια και αγαπητές φίλες!

    Διαβάζοντας κι εγώ το ίδιο βιβλίο στα παιδιά μου στο σχολείο, αντιμετώπισα το ίδιο "μαζεμένο" βλέμμα και ύφος…Μερικά είχαν το θάρρος να εξομολογηθούν ότι πέφτει και ξύλο στο σπίτι τους. Επέμεινα κι εγώ στο γεγονός ότι πρέπει κι αυτά να μετέχουν κατά κάποιο τρόπο στον κατευνασμό τέτοιων καταστάσεων, δίνοντας απλά το παρόν τους…είναι τραγικό να συμβαίνουν αυτές οι διενέξεις στα μάτια των παιδιών. Ελπίζω κάποτε να το καταλάβουν όλοι οι γονείς.

    Φροντίζω όμως, έμμεσα και με διακριτικό τρόπο, να εντοπίζω στους γονείς ότι η παραβατικότητα και η επιθετική συμπεριφορά των παιδιών τους είναι σχεδόν πάντα αντιγραφή όλων όσων βλέπουν στο σπίτι τους ή στην τηλεόραση!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Βασιλική μου το χειρίζεσαι πάρα πολύ καλά και πιστεύω οτι περνάς τα μηνύματά σου. Σ`ευχαριστώ και πάλι που μου πρότεινες αυτή την πολύτιμη σειρά βιβλίων!
      Πολλά φιλιά!

  • Ο/Η antonia λέει:

    ΚΑΛΑ ΕΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΤΟ ΕΚΑΝΑ ΑΝΤΡΙΑ ΜΟΥ…

    ΤΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΜΕΡΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΕΛΙΚΑ…

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Αντωνία μου είναι γεγονός οτι πρέπει να θίγουμε τέτοια θέματα όσο δύσκολα και να`ναι, για το καλό των παιδιών. Η σειρά αυτή έχει ένα επίσης πολύ βαρύ θέμα που είναι η απώλεια μέσα από το θάνατο. Μέσα από τη λογοτεχνία αντλούν πολύ κουράγιο τα παιδιά μας. Και είναι ο πιο διακριτικός τρόπος να τους πεις "δεν είσαι μόνος"..
      Πάντως πραγματικά θυμώνω με κάποιους γονείς..!!!

  • Ο/Η mairyliscious λέει:

    ax ax…me pona polu auto to thema ….giati na ferontai etsi oi anthrwpoi ?

    poso mallon autoi pou einai goneis sta idia tous ta paidia……………kathe mera blepw thn adiaforia twn goniwn kai ton pono kai thn pikra sta matia twn paidiwn….

    kai anarwtiemai giati ??? giati einai adiko kai alloi prospathun kai dn mporoun na kanun paidia…

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Mairyliscious διαισθάνομαι οτι έχεις μεγάλη αγάπη στα παιδιά και ευαισθησία.. Είναι πραγματικά εξοργιστικό να φέρονται κάποιοι βίαια σε μικρά παιδιά (και γενικά όμως) και άδικο να υποφέρουν παιδιά σε οικογένειες που δεν θα άξιζαν να τα είχαν. Όλα αυτά όμως είναι θέλημα Θεού και δεν τα διαλέγουμε. Ας κάνουμε από την πλευρά μας ο,τι καλύτερο μπορούμε και ας έχουμε το θάρρος να μιλάμε στους γονείς τους αλλά και στους αρμόδιους φορείς αν υποπέσει στην αντίληψή μας κάποιο πιο ακραίο περιστατικό..

  • Ο/Η ρικ&a λέει:

    ΑΚΡΙΒΩΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΟ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΖΩΗ. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΤΟ ΒΙΩΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ. ΟΤΙ ΚΙ ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ,ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΝΕ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΜΕΓΑΛΗ ΑΥΤΟ.ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΠΟΥ ΤΟ ΕΔΩΣΕΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΚΤΕΘΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. ΧΑΙΡΟΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΟΥ ΑΝΤΡΙΑ. ΕΓΩ ΕΙΝΑΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ. ΘΑΥΜΑΖΩ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΨΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.

  • Ο/Η Anna λέει:

    Αντρια καλημερα…Δεν ηξερα το βιβλιο αυτό θα το παρω απο εβδομαδα…Οντως ανοιγεις τετοια θεματα δεν ξερεις και τι θα ακουσεις και πρεπει να εισαι ετοιμος να τα αντιμετωπισεις..Μια χρονια εγω μεσω παλι ενος προγραμματος για τα συναισθηματα μιλουσαμε για τα μυστικα..Ποτε ένα μυστικο είναι μυστικο, ποτε πρεπει να το μοιραζομαστε…Ειπαμε λοιπον σε ένα χαρτάκι ενα μυστικο…και το βαλαμε σε ενα κουτακι…Σε μενα τα πραγματα ανωδυνα

    Προτεινα λοιπον την δραστηριοτητα σε μια φιλη.Αυτο που την τσακισε ηταν "Η μαμά εχει ενα φιλο, τον φερνει στο σπιτι οταν λειπει μπαμπας. Εμενα με κλειδωνουν σε δωματιο και αυτοι γελανε.Αν το πω λεει θα με διωξει και αυτη και ο μπαμπας.

    Προχθες και εμενα ενα παιδι χτυπησε ασχημα ενα αλλο. Τον ρωτησα αν αυτος θα ενιωσα ομορφα αν τον χτυπαγαν. Λεει οχι. Τον ρωταω σε χτυπαει κανεις και λεει με μια φυσικοτητα. Ναι ο μπαμπας, πολυ.

    Το παιδι αν ζει σε ενα περιβαλλον με βια, θα μαθει με τη βια..Ολα αυτα περι γονιδιων δε πιστευω.Ισως να υπαρχει μια προδιαθεση οποτε αν υπαρχουν οι συνθηκες…

    Φιλακια

    Ααα εσυ καλα εκανες παντως..μην εχεις τυψεις..Δε μπορουμε και γι αυτο βρε κοριτσι μου.Ειδες σε τι τριπακι μπαινουμε.

    Χαμογελα

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Άννα μου σ`ευχαριστώ για την τόνωση ηθικού που συνοδεύει όλα τα μηνύματά σου! Απίστευτες καταστάσεις ζουν τα παιδάκια.. γι`αυτό πολλές φορές σκέφτομαι-ειδικά για κάποια παιδιά- οτι και μόνο που μας νιώθουν κοντά τους και εισπράττουν την αγάπη μας είναι η πιο σπουδαία μας προσφορά.
      Να είσαι καλά!
      Φιλάκια!

  • Ο/Η ρικ&a λέει:

    ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ, ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΕΣ: ΕΧΩ ΖΗΣΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΘΛΙΜΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΠΟΥ ΨΑΧΝΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΜΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΑΜΙΚΡΟ. Ή ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ. ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΗ ΦΟΒΑΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ. ΔΕΝ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ ΦΥΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΖΩΑ. ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΚΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΕΠΩΔΥΝΟ.

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Ρίκα σχετικά με την απώλεια, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα πιο πολύ. Νομίζω πως αν εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε δουλέψει με τον εαυτό μας πάνω σε ανάλογα θέματα, δεν μπορούμε να τα διαχειριστούμε ούτε μαζί με τα παιδιά. Και αν δεν είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε τις όποιες καταστάσεις προκύψουν, καλύτερα να μην τα αγγίζουμε..

  • Ο/Η Βάλ&iot λέει:

    Μπράβο Άντρια 1ον για τις ευαισθησίες σου σε καθημερινά θέματα που έχουν να κάνουν με τα παιδιά και 2ον που αγγίζεις τέτοια ζητήματα ενδοοικογενειακής βίας. Οκ είναι λίγο βαρύγδουπο το.. βία, αλλά δυστυχώς έτσι λέγεται και υπάρχει σε όλα τα σπίτια…σχεδόν σε όλα.Οφείλουμε να το αναγνωρίζουμε το λιγότερο, έτσι ώστε να το αντιμετωπίσουμε!!Και θα πω το εξής για να μη βγάζω και την ουρά μου απ΄΄εξω. Μια φορά τόλμησα, χωρίς να το σκεφτώ ιδιαίτερα, να μαλώσω με τον άντρα μου, και η κόρη μου με κοίταξε καλά-καλά και μου είπε: Μα-μα!Δεν το είχε ξεναδεί!Ντράπηκα, έβαλα τα κλάματα και θα προσπαθήσω να μην το ξανακάνω!Δεν έγινε χαμός, αλλά και μόνο ένα βλέμμα και μια κουβέντα φτάνει! Και το κατάλαβε η κόρη μου, που είναι 14 μηνών!Φαντάσου τα μεγαλύτερα. Μπράβο και ας μας πονάει η αλήθεια, διότι έτσι είναι!

  • Ο/Η Άντρια λέει:

    Βάλια μου με συγκίνησε πολύ το σχόλιό σου. Θέλω να σου πω οτι δεν βλέπω αυτά τα ζητήματα μόνο από τη σκοπιά του εκπαιδευτικού. Έχουμε τις δικές μας προσωπικές εμπειρίες από τότε που κι εμείς ήμασταν παιδιά και είναι σημαντικό να θυμόμαστε πως νιώθαμε τότε. Επειδή σαν παιδί θυμάμαι πόσο με πλήγωνε και με τρόμαζε αυτό το θέμα θέλω να δώσω στα παιδιά μου την ευκαιρία να μιλήσουν, να μη νιώθουν αβοήθητα.Όσο για το περιστατικό με την κορούλα σου, ξέρεις οτι αναπόφευκτα θα τα κάνουμε τα λάθη μας και σαν γονείς και σαν εκπαιδευτικοί. Το θέμα είναι να δίνουμε πάντα τον καλύτερο εαυτό μας. Αυτό πάντα το αισθάνονται και το αναγνωρίζουν τα παιδάκια μας.

    Καλό βράδυ Βάλια μου.

    Φιλιά στην Μυρτούλα σου!!!

  • Ο/Η kiki λέει:

    antrioula mpravo sou gia ola ayta pou kaneis…se kamarwnw pragmatika xilia bravo..eixa kairo na bw sto blog ki exw meinei me to stoma anoixto..eisai aksia nhpiagwgos kai na ksereis eisai paradeigma pros mimhsh..s eyxaristw kai poly gia tis idees pou dineis se mia wannabe nhpiagwgo..oso gia to vivlio eksairetiko tha to diavaza ki egw kai kala ekanes..alla ti na peis to symperasma sou ta leei ola..asyneidhtoi…mpravo exeis poly ypomonh kai thelhsh…synexise etsi!!ta paidakia sou tha se thimountai mia zwh opws egw thn kyria mpety..

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Κικίτσα χαίρομαι πολύ να με επισκέπτεσαι! Σ`ευχαριστώ πραγματικά που με εκτιμάς και μου το λες! Φέτος είμαι χαρούμενη που είμαι στο Δημόσιο, αλλά από περιοχή και σύνθεση ομάδας παιδιών, τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολα. Άρα δεν αισθάνομαι οτι προσφέρω αυτά που θα ήθελα, ούτε δουλεύω με την ενέργεια και την απόλαυση που είχα άλλες χρονιές. Αν έχεις στο τμήμα σου δύσκολα παιδιά, δυστυχώς χάνονται πολλά. Φτάνεις στα όριά σου σχεδόν καθημερινά. Με στεναχωρεί πολύ αυτό και το παλεύω. Μακάρι να γίνω άξια, όπως λες. Είναι μεγάλη κουβέντα και θέλει πολύ κόπο και τριβή για να το καταφέρουμε. Όμως χαίρομαι πολύ που περνάς από δω και έχεις πάντα τόσο γλυκές κουβέντες να μου πεις. Εύχομαι να μπεις γρήγορα σε τάξη! Να έχεις τα δικά σου παιδάκια!
      Θα είναι ωραία να ανταλλάσσουμε ιδέες!

      Σ`ευχαριστώ!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.