Μεγάλη Εβδομάδα

Αγαπούσα το Πάσχα από μικρό παιδί. Γεννήθηκα άλλωστε τέτοια εποχή.
Είχα την τύχη να πάω σε Κατηχητικό σχολείο τα πρωινά του Σαββάτου. Αναμνήσεις από τις λειτουργίες της Μ.Εβδομάδας μαζί με τη γιαγιά μου. Επιτάφειους με κεριά από καθαρό κερί μέλισσας να μοσχοβολά.

Αναρωτιέμαι..Πώς μπορεί αλήθεια, τόσος κόσμος να ζει χωρίς Θεό? Να δηλώνει-σαν με υπερηφάνεια-οτι δεν πιστεύει…Είτε είναι από αλαζονεία, άγνοια ή απογοητεύσεις της ζωής, πώς γίνεται κανείς να απαρνείται την προστασία του Θεού? Δεν βίωσε άραγε ποτέ την ανείπωτη χαρά που αισθάνεται η ψυχή αυτού που πιστεύει? Δεν άνοιξε ποτέ τα μάτια να δει όσα του έχουν χαριστεί εκ Θεού με Αγάπη?
Δε μιλώ για το πόσο συχνά ή αν εκκλησιάζεται κανείς. Αλλά για το αν έχει το Θεό μέσα του. Αν έχει αυτό το καταφύγιο στις δύσκολες στιγμές και την ευγνωμοσύνη να λέει αυθόρμητα ευχαριστώ όταν αξιώνεται να ζει χαρές, ακόμα και την πιο μικρή, όταν τόσοι άνθρωποι γύρω του τις στερούνται.

Είμαι σίγουρη πως ο κόσμος θα ήταν πολύ καλύτερος αν ζούσαμε με Αγάπη. Να προσπαθούσαμε να είμαστε ταπεινοί και καλοπροαίρετοι. Να νοιαζόμασταν ειλικρινά για τον άνθρωπο, τη Φύση, τα ζώα. Να καταλαβαίναμε οτι μαγκιά δεν είναι να απομακρυνόμαστε από το Θεό και να το διατυμπανίζουμε αλλά να συνεχίζουμε να πιστεύουμε, να ελπίζουμε και να αγαπάμε παρά τις δυσκολίες των καιρών.

Πάντως η ουσία βρίσκεται όχι στο "τί λέει" κανείς αλλά στο "τί πράττει".

Εύχομαι σε όλους μια ήρεμη και όμορφη Μ.Εβδομάδα. Καλή ξεκούραση στους εκπαιδευτικούς και τα παιδιά.
"

4 Σχόλια

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.