Καλό Καλοκαίρι!

Το σχολείο για τα παιδάκια έκλεισε και φέτος..Για εμάς, στις 21/6..

Από την Τετάρτη βρισκόμαστε στο σχολείο για να τακτοποιήσουμε το χώρο, να ετοιμάσουμε τις τάξεις για την επόμενη χρονιά και να ταξινομήσουμε το μπερδεμένο υλικό από τα παιχνίδια των παιδιών πετώντας ο,τι άχρηστο ή χαλασμένο. Από την Τρίτη κιόλας με έπιασε μια θλίψη απερίγραπτη. Έρχονταν από νωρίς τα παιδάκια με τους γονείς τους για να πάρουν το αναμνηστικό και τις εργασίες τους. Η αμηχανία έκδηλη. Οι φωτογραφίες… κουνημένες. Πόσο αλλιώτικα έμοιαζαν τα παιδάκια μας!!!  Τα πιο ζωηρά να είναι τώρα πιο θλιμμένα από όλα. Να αρπάζουν γρήγορα το αναμνηστικό και να τρέχουν στην έξοδο για να γλιτώσουν τον αποχαιρετισμό. Ένα από αυτά να κλαίει στην αγκαλιά της μαμάς, άλλο με σκυμμένο κεφαλάκι και με κοκκινισμένα  μαγουλάκια να μουρμουρίζει το "καλό καλοκαίρι" μέσα απ`τα δόντια. Τα κοριτσάκια ως συνήθως αυθόρμητα και εκδηλωτικά. Αγκαλιαζόμασταν και αισθανόμουν τα χεράκια τους να με σφίγγουν ΤΟΣΟ δυνατά..!

Μέσα σε λίγα λεπτά είχα ανταμοιφθεί για όλα.

Είχα εισπράξει την αγάπη τους σε τέτοιο βαθμό που μέσα μου γέμισα σιγουριά οτι φεύγουν έχοντας πάρει όλα όσα λαχταρούσα να τους δώσω.

Ο "μικρός τύραννος" την τελευταία μέρα δεν ήρθε. Η μαμά είπε στη μεγαλύτερη αδερφή του να παραλάβει τα πράγματά του. Κι όμως την προηγούμενη μέρα φρόντισε να δείξει κι εκείνος με τον τρόπο του, όλα τα συναισθήματά του..

Ανέβηκε ξαφνικά σε ένα τραπέζι ώστε να ψηλώσει αρκετά και καθώς τακτοποιούσα ανυποψίαστη ένα ράφι εκεί κοντά βούτηξε κυριολεκτικά στην αγκαλιά μου!! Κρεμάστηκε από το λαιμό μου και τα παπούτσια του άφησαν  2 ωραίες μελανιές στα πόδια μου από τη φόρα που είχε πάρει. Ξαφνιάστηκα και πόνεσα βέβαια αλλά ευτυχώς κατάφερα και κράτησα την ισορροπία μου για να μην πέσουμε και οι δυο στο πάτωμα. Με έσφιγγε και δεν κατέβαινε με τίποτα. Το πρόσωπό του- με ένα τερααάστιο χαμόγελο- έλαμπε. Τα άλλα παιδιά παρακολουθούσαν αποσβολωμένα το σκηνικό. Λογικά περίμεναν να τον μαλώσω. Εκείνος μου λέει "Σου έχω κάτι δασκάλα!" και τρέχει να βγάλει από την τσάντα του ένα σταυρό και ένα ψαράκι. Μου είπε οτι είναι για μένα και πως ο Χριστούλης θα με προσέχει…… Φόρεσα το σταυρό και έλεγε σε όλα τα παιδιά οτι αυτός μου τον έφερε. Το μεσημέρι ρώτησα τη μαμά του για το πως έφτασε στα χέρια του και αν μπορώ να τον κρατήσω και μου είπε : "Είδε που κάποια παιδιά σου έφεραν δώρο στη γιορτή και εμείς δεν είχαμε λεφτά να πάρουμε και μας έλεγε πως είναι πολύ άδικο. Μετά πήγαμε σε μια βάφτιση και πήρε από εκεί το σταυρό και το ψαράκι και τα έβαλε στην τσάντα να σου τα φέρει για δώρο."

Φυσικά θα τα φοράω αυτά τα πολύτιμα δώρα. Έκανα και το ψαράκι κρεμαστό. Κοιτάω μια αυτά και μια τις μελανιές από την έξαφνη αγκαλιά και σκέφτομαι πόσο πολύ μπορεί να μας συγκινούν τελικά τα πιο δύσκολα παιδιά μας.  Η αναγνώριση που δείχνουν αυτά τα παιδιά οτι τα αγάπησα και ήμουν δίπλα τους παρά τα μαλώματα είναι βάλσαμο για μένα. Συμβαίνει τελικά να έχω ένα αλλιώτικο δέσιμο με τα δύσκολα παιδιά. Η σχέση μας περνά από σαράντα κύματα για να φτάσει πάντα στο ίδιο σημείο. Της αγάπης και της αποδοχής. Αχ βρε Αλέξανδρε…………

Αχ βρε Άγγελε από το άλλο σχολείο….

Την Τετάρτη φτάνοντας στο σχολείο και καλημερίζοντας τις συναδέλφους ακούω την "αγαπημένη" μου φωνή από το γραφείο : " ααχ! τί ωραία θα είμαστε από σήμερα χωρίς όλη αυτή τη φασαρία των παιδιών!" Εντάξει φαντάζεστε ποια το είπε. Και -χωρίς να εκπλαγώ ιδιαίτερα- είδα οτι συμφώνησαν και οι άλλες δυο συνάδελφοι. Εντάξει μπορεί και να είναι τα πολλά χρόνια που κουβαλάνε στην πλάτη τους σε αυτή τη δουλειά ή ίσως η κούραση της συγκεκριμένης δύσκολης χρονιάς. Άλλωστε έχουν τη σιγουριά οτι θα ξαναγυρίσουν στο σχολείο μετά το Καλοκαίρι και γι`αυτό δε πολυνοιάζονται. Από την άλλη, εγώ δεν έχω πιο μελαγχολικό πράγμα από το να αναγκάζομαι να παρίσταμαι στο άδειο από παιδιά νηπιαγωγείο. Δεν μου κάθεται καλά, πώς το λένε.

Το νηπιαγωγείο χωρίς παιδιά είναι σαν πάρτυ χωρίς καλεσμένους…

Για την επόμενη χρονιά, αβεβαιότητα και αγωνία. Αν θα έχω ξανά τη χαρά να δουλέψω σαν αναπληρώτρια μόνο ο Θεός το ξέρει!

Ως τότε όμως, Καλό Καλοκαίρι και χαρούμενες διακοπές στις συναδέλφους και σε όλα τα παιδιά!!!

11 Σχόλια

  • Ο/Η Στέ&lambd λέει:

    Πολύ συγκινητικό…!

  • Ο/Η Βάλ&iot λέει:

    Συγκινητικά τα λόγια σου γλυκιά και αγαπημένη Άντρια!!!Ειλικρινά, σου εύχομαι να πας, απο Σεπτέμβρη, όπου λαχταράς!!!Καλό Καλοκαίρι από τους χαρταετούς!!!

  • Ο/Η marilia λέει:

    🙂

    Και του χρόνου να 'σαι γερή, δυνατή και να δουλέψεις από την πρώτη μέρα εύχομαι.

    Εγώ φέτος δεν την ένιωσα αυτή τη μελαγχολία κι ελπίζω κι εύχομαι να μην αναισθητοποιηθώ από τώρα. Μάλλον θα φταίει το ότι πήρα, μαζί με την οργανική, και την απόφαση να μείνω σ' αυτό το σχολείο όσο περισσότερο μπορώ.

    Φιλιά σβουριχτά, κυρίως γιατί το κείμενό σου μου θύμισε εντονότατα το συναίσθημα αυτό το σφιξίματος στο στομάχι κατά τον αποχωρισμό. Καλό καλοκαίρι και να ομορφοπεράσεις! 🙂

  • Ο/Η ΣΟ&Phi λέει:

    ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, ΑΝΤΡΙΑ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΙΔΕΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕΣ (ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΤΟ BLOG ΣΟΥ).

    ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ, ΜΕ ΥΓΕΙΑ!

  • Ο/Η live and love λέει:

    Poly sygkinithika!!i agapi ton paidion mas kanei na 3exname ta panta!

    kalo kalokairi gia na gemisoume tis mpataries!!

  • Ο/Η mamma λέει:

    Τι υπέροχη ανταμοιβή!!!!!

    Καλό καλοκαίρι και του χρόνου να είμαστε τυχεροί εμείς οι γονείς να σε έχουμε σε κάποιο νηπειαγωγείο από την πρώτη μέρα.

  • Ο/Η Demi λέει:

    Βούρκωσαν τα μάτια μου απο όσα διαβάζω…δεν μπορεις να φανταστεις ποσο χαίρομαι που το σκληρό αγορι της τάξης ενοιωσε την αγάπη που εχει η δασκαλα του γιαυτόν και σε αγκαλιασε με όλη του την δύναμη.

    Οι μελανιες σε λίγο δεν θα πονανε και πιστευω θα ξεχαστουν ,η αγκαλια και το δωρο του ποτε!

    Εισαι υπέροχη νηπιαγωγός Άντρια ασε να λενε ότι θέλουν οι συναδερφοι εγω σε συνχαιρω για όσα πράττεις..και που δεν ειναι αυτά που θέλουν εκεινες…

    φιλιά και καταλαβαίνω την μελαγχολία σου που εισαι στο σχολειο χωρις τα παιδιά,σου ευχομαι απο τον Σεπτεβρη πάλι να σου χαμογελουν πολλα ζουζουνιστικα χειλακια! !!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Σας ευχαριστώ μέσα απ`την καρδιά μου καθεμία ξεχωριστά γιατί νιώθω οτι ζήσαμε μαζί αυτή τη χρονιά! Μοιραστήκαμε πολλά!!! Με συγκινήσατε πάρα πολύ με τα καταπληκτικά λόγια και τις ευχές σας.. Θα πω αυτό που λέω πάντα για να ησυχάζω μέσα μου.. Ας γίνει ο,τι είναι για καλό. Προς το παρόν έχω τρέξιμο για ΟΑΕΔ αλλά και για την απογραφή (το πιο παράλογο από όλα να απολύομαι και να οφείλω να απογραφώ ως δημόσιος υπάλληλος!), την νέα αίτηση αναπληρωτών και παει λέγοντας…
      Να περάσετε υπέροχες διακοπές με ΥΓΕΙΑ και ψυχοσωματική ξεκούραση!!!
      Ευχαριστώ πολύ για τις γλυκές σας κουβέντες κι ας μην αισθάνομαι οτι τις αξίζω σε αυτό το βαθμό. Ακόμα έχω πολύ δρόμο μπροστά μου και εύχομαι μόνο να μου δοθεί η ευκαιρία να τον διανύσω.

  • Ο/Η Βάλ&iot λέει:

    έΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΌ ΒΡΑΒΕΊΟ ΓΙΑ ΤΙς ΔΙΑΚΟΠΈς σου!!!Αν θές, έλα να το πάρεις!!!

  • Ο/Η Άντρια λέει:

    Βάλια μου σ`ευχαριστώ που με επέλεξες! Περνώ αμέσως απ`το μπλογκάκι σου!:-)

  • Ο/Η mairyliscious λέει:

    me taksidepses stis 20 mah !

    thn teleutaia mou mera sto sxoleio giati elhkse h sumbash to apoxairethsthrio party pu ekana sta paidia tous phra tourta kai dwrakia

    ki ekeina mou eferan ola apo kati

    htan toso sugkinhtika……..

    htan ena uperoxo party pu dn tha ksexasw pote htan h prwth moy taksh …

    euxomai na einai anamesa se paidia ekpaideutikoi san esena kalh mou antria na eisai kala gerh dunath kai tou xronou!!!!!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.