Το παιχνίδι της αγάπης

Τον τελευταίο καιρό ομολογώ οτι δεν είμαι και στα καλύτερά μου. Έχω πολλή αγωνία για το πότε και πού θα κληθώ να δουλέψω και η αποκαρδιωτική β΄φάση αναπληρωτών (31 μόλις νηπιαγωγοί) μου έριξε το ηθικό. Ενώ δεν απέχει ακόμα πολύ η σειρά μου, η ανασφάλειά παραμένει. Είμαι γενικά άνθρωπος του «ελέγχου». Χρειάζομαι σταθερότητα και το άγνωστο μου δημιουργεί ανεξέλεγκτο άγχος. Μέχρι να εισαχθώ στο νέο περιβάλλον, να οικειοποιηθώ το χώρο και κυρίως τους ανθρώπους, να μάθω τη διαδρομή και να ξεπεράσω τυχόν εμπόδια, δεν ησυχάζω. Θαυμάζω τους ανθρώπους που ταξιδεύουν μόνοι, μπορούν να μένουν μόνοι, αλλάζουν δουλειές εύκολα και κάνουν φίλους όπου κι αν βρεθούν.

Σήμερα όμως που έλαβα την πρόσκληση για το παιχνίδι της αγάπης από τη φίλη Demi ήταν η καλύτερη ευκαιρία για θετικές σκέψεις και ένα αισιόδοξο ξεκίνημα της μέρας μου! Την ευχαριστώ ιδιαίτερα που μου έδωσε αυτή την ευκαιρία!

Ας δούμε λοιπόν τί αγαπώ…………

– Τον άντρα της ζωής μου, με τον οποίο είχαμε την ευλογία να γνωριστούμε από την εφηβεία μας και να είμαστε από τότε ένα σώμα και μια ψυχή. Τους συγγενείς της καρδιάς μου, είτε είναι και συγγενείς αίματος είτε όχι, είτε βλεπόμαστε συχνά ή λιγότερο συχνά. Ανθρώπους που αισθανόμαστε ο ένας τον άλλον και επικοινωνούμε ακόμα και με τις σιωπές μας.

– Τους σπάνιους καλοπροαίρετους, χαμογελαστούς και ταπεινούς ανθρώπους. Με σκλαβώνει η ομορφιά της ψυχής κάποιων ανθρώπων.

-Τα ζώα κάθε είδους, ακόμα και τα ενοχλητικά έντομα (αρκεί να μην είναι μέσα στο σπίτι). Σέβομαι ακόμα και το πιο μικρό πλάσμα της φύσης και πάντα προσπαθώ να το μεταδώσω και στα παιδιά. Θυμώνω πολύ όταν τα βλέπω να σκοτώνουν επίτηδες αράχνες, μυρμήγκια κ.α σαν παιχνίδι. Όταν μπαίνει στην τάξη μας κάποιο έντομο που τα τρομάζει, το βρίσκω σαν ευκαιρία να τους πω οτι «έχασε το δρόμο του» και οτι πρέπει να το βοηθήσουμε να ελευθερωθεί ξανά.

-Τη φύση με όλη της την ομορφιά, τις μυρωδιές και τους ήχους της. Είμαστε απόλυτα συνδεδεμένοι μαζί της. Είναι η μητέρα όλων μας και με έναν «ομφάλιο λώρο» παίρνουμε το οξυγόνο από τα δέντρα και τη θάλασσά της. Δεν το καταλαβαίνουμε δυστυχώς οπι περισσότεροι.. Σαν μάνα ανέχεται τις κακουχίες που την υποβάλλουμε αλλά αν την τραυματίσουμε περισσότερο θα χαθούμε κι εμείς. Ευγνωμοσύνη και αγάπη λοιπόν στη φύση. Άλλο ένα θέμα που οφείλουμε να καλλιεργήσουμε και στη συνείδηση των παιδιών.

-Τον Έρωτα για την απίστευτη ικανότητά του να γεμίζει το σώμα ενδορφίνες, να δρα σαρωτικά, να αφήνει τα σημάδια του και να μας ταξιδεύει. Δίνει νόημα σε όλα, μας μεθάει το μυαλό και μας ομορφαίνει! Ο έρωτας για την ίδια τη ζωή είναι η ωραιότερη μορφή του. Και η πιο ιερή, ο έρωτας για το Θεό, εκείνος που κάνει τον άνθρωπο ταπεινό, ανιδιοτελή και γεμάτο διάθεση προσφοράς για τον άλλον. Μιλώ για την πιο υπέροχη κατάσταση της ψυχής που δεν απαντάται σε καμία περίπτωση στους θρησκόληπτους αλλά σε εκείνους που έχουν πραγματικά το Θεό μέσα τους. Το βλέπεις στα μάτια τους.

-Την ησυχία. Τον προσωπικό χρόνο. Την καλή συνεννόηση, συνεργασία, τον προγραμματισμό, την ειλικρίνεια και τον αλληλοσεβασμό σε κάθε σχέση, προσωπική ή επαγγελματική. Δεν αντέχω με τίποτα τους καυγάδες, την εριστική διάθεση, την ανταγωνιστικότητα και την υποκρισία.

-Τα παιδιά και συνεπώς τη δουλειά μου. Μου δίνει ανεκτίμητες χαρές που κρατάω μέσα μου σαν θησαυρό. Ποια άλλη δουλειά μπορεί να είναι τόσο δημιουργική, υπεύθυνη και σημαντική? Σε ποια άλλη δουλειά μπορεί κάποιος να πάρει τόση αγάπη, να έχει καθημερινές αγκαλιές, χαμόγελα και φιλιά? Ποιος άλλος φεύγει από τη δουλειά φορτωμένος τόσα δώρα? Ζωγραφιές, καραμέλες, γλυκά λόγια παιδιών που σου ανταποδίδουν την αγνή αγάπη τους? Είμαστε τυχεροί όσοι διδάσκουμε!

-Τα βιβλία μου, τις μεγάλες βιβλιοθήκες και τις ζεστές γωνιές ανάγνωσης στο σπίτι. Νιώθω οτι κέρδισα πολλά από τα βιβλία σε πνευματικό επίπεδο. Βρήκα την κλίση μου, μελέτησα αρκετή ψυχολογία (λατρεία), έκανα όμορφα λογοτεχνικά ταξίδια.. Οφείλω στον παππού μου την αγάπη μου αυτή. Εκείνος μου διάβαζε από πολύ μικρή και αντιμετώπιζε τα βιβλία σαν κάτι ιερό. Κάθε φορά που αγόραζα ένα καινούριο βιβλίο έτρεχα πρώτα να του το δείξω κι εκείνος το περιεργαζόταν και το φιλούσε με σεβασμό, σαν εικόνισμα. Έτσι εκτίμησα το βιβλίο, για μια ζωή..!

-Το ίντερνετ 🙂 Σχεδόν με το που μπήκε στη ζωή μου, έγινε το μέσο με το οποίο γνώρισα τον καλό μου. Επιπλέον με ξεκουράζει, μου παρέχει άπειρη πληροφόρηση, μου λύνει τα χέρια με το υλικό που βρίσκω για τη δουλειά, ψωνίζω πιο οικονομικά, βρίσκω σειρές, τραγούδια … ε τί να λέμε τώρα? Δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου offline και δε θεωρώ τον εαυτό μου εξαρτημένο. Απλά το αγαπώ και το αξιοποιώ ανάλογα με τις ανάγκες μου.

-Τα ψώνια στο mall και στο ικέα. Αγαπημένα και τα δύο ακόμα και μόνο για βόλτα. Το ικέα, αφού το γυρίσουμε όλο, δεν παραλείπουμε ποτέ να επισκεφθούμε το εστιατόριο,όπου δεν υποκύπτω ποτέ στα περίφημα κεφτεδάκια αλλά στο σολομό! Στο mall περνάω τον περισσότερο χρόνο κυρίως στο fnac (πλέον public :-(..) ψάχνοντας βιβλία και στο promod που όσο δύσκολη και να`μαι βρίσκω πάντα ρουχαλάκια που μου ταιριάζουν. Πρόσφατα αγάπησα τρελά τις καινούριες μου πυτζαμούλες με το»μικρό πρίγκιπα» από το ousho. Χάρηκα σαν μικρό παιδί όταν τις πρωτοείδα. Λυπάμαι μόνο που επειδή είναι καλοκαιρινές θα αναγκαστώ σύντομα να τις αποχωριστώ, καθότι ..κρυουλιάρα 🙂

αχ! Η λίστα τελείωσε αλλά σίγουρα δεν αγαπώ μόνο αυτά τα δέκα πράγματα. Αγαπώ να …Αγαπώ! Όσο μαθαίνουμε να ζούμε αγαπώντας όλο και πιο αληθινά και βαθιά τόσο πιο πολύ μεταμορφώνεται η ζωή μας και αναγεννάται όλη μας η ύπαρξη. Θέλει άσκηση η αγάπη. Να αποχωριστεί τον εγωισμό, να καθαριστεί από την ιδιοτέλεια, να απαλλαχθεί από την κτητικότητα. Η μητρότητα είναι το μεγαλύτερο μάθημα στην άσκηση της αγάπης. Αλλά ο δρόμος της αγάπης είναι προσωπικός και ατέρμονος. Από τη γη και τους ανθρώπους ως το Θεό.. Το σημαντικό είναι να μη σταματήσουμε ποτέ να τον περπατάμε..

Καλώ με τη σειρά μου τη Spirou, τη Βάλια, τη Mairyliscious και το Αστροπελέκι, να γράψουν, εάν θέλουν, γι`αυτά που αγαπούν. (Κάντε το μόνο εάν σας ευχαριστεί, αν βαριέστε δεν υπάρχει κανένας λόγος)



12 Σχόλια

  • Ο/Η spirou λέει:

    Ααααα όλα όσα λες είναι και στη δική μου λίστα! Κοίτα ρε παιδί μου πόσο μοιάζουν τελικά τα άτομα που έχουν γεννηθεί την ίδια μέρα…!

    Ο μικρός πρίγκιπας και η Τίνκερμπελ από τα Oysho είναι καταπληκτικές πυτζαμούλες!!
    Σε ζηλεύω που δεν παθαίνεις σοκ από τις αράχνες. Σιχαίνομαι κι εγώ να κάνω κακό σε οποιοδήποτε ζώο ή έντομο, αλλά με τις αράχνες τα χάνω και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να τσιρίξω..

    Πιο πολύ απ’όλα χαίρομαι για το πρώτο πράγμα που αγαπάς, τον άντρα της ζωής σου όπως λες. Είναι τόσο σημαντικό. Για μένα, οι ιστορίες αγάπης που έχουν τόσο χρόνο πίσω τους, τόσα συναισθήματα και τόσο σταθερή διάρκεια, είναι η μόνη ελπίδα στη ζωή. Θα ήθελα κάποτε να ακούσω και την ιστορία της γνωριμίας σας 🙂

    Σ’ευχαριστώ για την πρόσκληση στο παιχνίδι, θα το κάνω όσο πιο σύντομα μπορώ!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Spirou μου καλημερα!!! Εντυπωσιάστηκα που λες οτι θα έγραφες τα ίδια! Πόσο χαίρομαι να ταυτίζονται οι απόψεις μας με κάποιους ανθρώπους! Το καλύτερό μουυ!
      ααχ! λες τα Oysho να έχουν και χειμωνιάτικους μικρούς πρίγκιπες και τίνκερμπελ?(και μένα μ`αρέσει η τίνκερμπελ!)
      Με τις αράχνες δεν είχα ποτέ κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα αλλά με τις κατσαρίδες έχω τεράστιο. Θα μου πεις και ποιος τα πάει καλά με αυτές..μπλιάχ!!
      Σ`ευχαριστώ πολύ που χαίρεσαι με τη χαρά μου να έχω έναν τόσο πολύτιμο άνθρωπο στη ζωή μου και να είσαι σίγουρη πως αν έχεις ανοιχτή την καρδούλα σου και το πιστεύεις βαθιά, θα έρθει και σε σένα η Αγάπη όπως ακριβώς την αξίζεις και θα σου απαλύνει κάθε παλιά πληγή. Να την περιμένεις με θέληση και ανοιχτή αγκαλιά. Θα δεις!
      Φιλιά πολλά πολλά!

  • Ο/Η Βάλ&iot λέει:

    Είσαι πολύ καλόψυχο κορίτσι, πάντα το λεγα εγώ..Μα οι άνθρωποι φαίνονται από τα γραπτά τους. Οι περιγραφές, γενικώς, σε όλα όσα έχω διαβάσει είναι αναλυτικές, χωρίς να κουράζουν, με όμορφες εικόνες και χρώματα..Μπράβο Άντρια!!!

    Βεβαίως θα τιμήσω την πρόσκλησή σου, ως το τέλος της εβδομάδας.

    Όσο για τα άλλα υπομονή!Πάντως τα σχολεία έχουν πολλές ελλείψεις, φεύγει κόσμος για σύνταξη,παραιτούνται διευθυντές, λειτουργουν σχολεία με τμήματα είτε υπεράριθμα, είτε ολιγόριθμα(καλή ώρα εγώ με τρία και το διπλανό χωριό με 26), ότι να ναι!

    ¨ολα θα πάνε καλά!!!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Βάλια μου καλή τί γλυκά λόγια που μου λες! Σ`ευχαριστώ ειλικρινά πάρα πάρα πολύ!!! Ανυπομονώ και για τη δική σου ανάρτηση!!
      Φέτος ακόμα πιο μεγάλα μπερδέματα στα σχολεία..αντί να προοδεύουμε χειροτερεύουμε και πάμε. Θα τα καταφέρουμε όμως εμείς!!!
      Φιλάκια πολλά!

  • Ο/Η kiriaki λέει:

    αγαπω τη δουλεια μου, τα παιδια και την αθωοτητα της ψυχης τους, να βρισκομαι στην ταξη και να διδασκω, να ημερευω θηριακια. να δινω αγαπη, να προσφερω οπως μπορω. αγαπω τη μοναξια και την ηρεμια καποιες στιγμες. αγαπω τη μουσικη (και τους ανθρωπους που ασχολουνται με αυτην ;)) και λυπαμαι που δε μου δοθηκε η ευκαιρια να μαθω κιθαρα… 🙁 αγαπω τις φιλες μου και τους φιλους μου, ειτε τους βλεπω συχνα, ειτε οχι. ακομα κι αν μιλαμε απλα μεσα απο εναν υπολογιστη… :)) αγαπω τις ησυχες βολτες, σε μερη οπου βρισκω γαληνη και ηρεμια. αγαπω τις ταινιες στο κρεβατι μεσα σε μια αγκαλια. αγαπω να ψωνιζω (κυριως παπουτσια)… 🙂 αγαπω τα χαμογελα και τους καλοπροαιρετους ανθρωπους που εχουν θετικη αυρα. and last but not least, αγαπω εσενα!!!

    φιλακια πολλα νεραιδουλα μου!!!!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Κυριακή μου είσαι τόσο ρομαντική και γλυκιά! Μήπως είσαι Καρκινάκι? χιχι! Όσα λες είναι αληθινά και ξέρω πως τα κάνεις με πραγματική αγάπη και θετική ενέργεια! Κι εγώ σ`αγαπώ πολύ και ας είμαστε φίλες..διαδικτυακές!!! Επικοινωνούμε τέλεια και σ`ευχαριστώ για όλα όσα μοιραζόμαστε! Είμαι κοντά σου και θα είμαι πάντα!!!
      Φιλάκια νεραϊδένια!!! 🙂

  • Ο/Η Δαμ&i λέει:

    Για μένα η αγάπη είναι κάτι διαφορετικό. Αγάπη είναι αυτό το συναίσθημα που το έχουν νιώσει όλοι, αλλά λίγοι το έχουν αποδεχθεί. Αγαπώ να μαθαίνω, αγαπώ να διαβάζω. Αγαπώ να μοιράζομαι τις γνώσεις που αποκτώ. Αγαπώ την πρώτη μου κοπέλα. Αγαπώ την τωρινή μου κοπέλα. Αγαπώ να αγαπώ. Αγαπώ να με αγαπούν. Αγαπώ να μπορώ να λύνω ένα πρόβλημα χωρίς βοήθεια. Αγαπώ ακόμη περισσότερο να το λύνω με βοήθεια. Αγαπώ να παθιάζομαι με ότι αγαπώ. Αγαπώ την οικογένειά μου. Αγαπώ τους φίλους μου. Και κλείνω λέγοντας αυτό. Μακάρι κάποτε να μάθω πραγματικά να αγαπώ.

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Πολύ όμορφο αυτό που έγραψες Δαμιανέ! Ειδικά η τελευταία σου πρόταση έπρεπε να είναι το μότο στη ζωή όλων μας. Νομίζω πως ο εγωισμός μας δεν αφήνει πολλά περιθώρια για άδολη αγάπη.

  • Ο/Η mairyliscious λέει:

    ti uperoxos anthrwpos eisai esu !!!!

    twra eida oti me eixes kanei tag kai einai timh mou se euxaristw exw kanei hdh kai eixa kanei kai palaiotera

    me sugkineis eisai uperoxh

    mpravo sou koritsi mou !

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      mairyliscious ΣΕΥΧΑΡΙΣΤΩ πάρα πολύ!!! Είδα στο blog σου οτι το έχεις κάνει, δεν πειράζει καθόλου που άργησες να το δεις.
      Φιλιά πολλά και να περνάς όμορφα πολύυυ!

  • Ο/Η sofia λέει:

    Διαβαζω ολα αυτα που γραφεις,για το τι αγαπας δηλαδη! κι εγω αγαπω τους ανθρωπους που ειναι αληθινοι, και χαιρονται με τα μικρα καθημερινα πραγματα…Νομιζω οτι εισαι ενας απο αυτους τους ανθρωπους. Νομιζω οτι δινεις απλοχερα στους αλλους..ετσι σε εχω ψυχολογησει, απο αυτα που διαβαζω. Σε θαυμαζω!! Ο θεος να ειναι παντα μαζι σου και να σε φωτιζει, για να φωτιζεις και τους αλλους!! Μακαρι να μπορουσαμε να συνεργαστούμε στο ιδιο σχολείο, θα κάναμε θαύματα……! 

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Sofia μου εγώ να δεις πόσο σε θαυμάζω που είσαι τόσο εγκάρδια και καλοπροαίρετη. Είναι σπάνιο όσο τίποτα στις μέρες μας! Να`σαι καλά που φώτισες τη μέρα μου με τα υπέροχα λόγια σου! Εύχομαι κι εγώ να αξιωθώ σε μια συνεργασία μαζί σου. Να είσαι πάντα καλά!

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *