Μόνο με Αγάπη μαθαίνουν τα παιδιά!

Όταν επιλέγεις συνειδητά το επάγγελμα του νηπιαγωγού πρέπει να έχεις στο νου σου ένα και μόνο πράγμα, ως το βασικότερο όλων. Την ΑΓΑΠΗ.
Και δεν εννοώ την αγάπη για το επάγγελμά σου..εννοώ την απέραντη Αγάπη για το κάθε παιδί που περνά από τα χέρια σου. 

Με μια πρώτη ανάγνωση νομίζω εύκολα μπορεί κάποιος να το καταλάβει και να το αποδεχτεί αυτό. Στην πράξη και στην ουσία της όμως, αυτή η Αγάπη δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε δεδομένη. Δεν είναι κάτι που χαρακτηρίζει όλες τις νηπιαγωγούς.

Πρώτα από όλα η Αγάπη..δεν διδάσκεται. Δεν μαθαίνεται στο Πανεπιστήμιο, δεν βρίσκεις  σχετικές «οδηγίες» σε κανένα σύγγραμμα. Κι ας είναι το Α και το Ω.

Νομίζω οτι καλός παιδαγωγός είναι εκείνος που πρώτα ξέρει να αγαπάει και μετά κοιτά την ύλη και τους τύπους. Αυτός που ξέρει οτι σαν την Αγάπη δεν υπάρχει άλλο μέσο διδασκαλίας. Γιατί μόνο μέσω της Αγάπης,βλέπεις οτι τα παιδιά κατορθώνουν να γίνουν μια δεμένη ομάδα μεταξύ τους. Μόνο μέσω της Αγάπης αποκτούν αυτοπεποίθηση κι εμπιστοσύνη και απελευθερώνονται. Και τότε με μαγικό τρόπο το καταφέρνετε μαζί και πετυχαίνουν και τους εκπαιδευτικούς στόχους. Μαθαίνουν ουσιαστικά, κάνοντας ταχεία γνωστικά άλματα και όλα αυτά μέσα σε κλίμα χαράς και ασφάλειας.

Αν είσαι συνάδελφος και το έχεις μέσα σου όλο αυτό που περιγράφω,  το έχεις βιώσει ο ίδιος στην τάξη σου, τότε σου είναι ήδη γνωστά τα καθημερινά θαύματα αυτής της Αγάπης. Αν πάλι δεν το έχεις, σου έχει φανεί ήδη πολύ ρομαντικό το κείμενο και βιάζεσαι να το προσπεράσεις. 

Κάθε μέρα, οι γονείς εμπιστεύονται στα χέρια σου, την ίδια τους τη ζωή, τα παιδιά τους. Είναι μικρά σε ηλικία, μαθητές ίσως και για πρώτη χρονιά. Αφήνουν το ασφαλές και οικείο περιβάλλον του σπιτιού τους, αποχαιρετούν τη μαμά στην είσοδο του σχολείου και μένουν εκεί, μαζί σου. Είσαι εκεί λοιπόν ως δάσκαλος αλλά και ως γονεϊκό υποκατάστατο. Μην το ξεχνάς αυτό.

Μην φοβηθείς οτι θα χάσεις το κύρος σου αν δώσεις τρυφερότητα στα παιδιά. Θα χρειαστεί να τους διδάξεις πώς να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, πώς να κάνουν φίλους, πώς να εκτιμούν τον ίδιο τους τον εαυτό. Θα βιώσουν εσωτερικές συγκρούσεις και θα χρειαστούν παρηγοριά. Θα «μαλώσουν» πάνω στο παιχνίδι. Μην μένεις μόνο στα λόγια και μη δίνεις έτοιμες λύσεις. Αγκάλιασέ τα. Πήγαινε κοντά τους και δείξε γνήσιο ενδιαφέρον σε ο,τι τα απασχολεί. Σταμάτα να κόβεις χαρτάκια ετοιμάζοντας τις χειροτεχνίες για αργότερα. Παρατήρησέ τα καθώς παίζουν (ή δεν παίζουν).. Χάρισέ τους ένα χαμόγελο όταν θα σε κοιτάξουν. Αυτό θα τα κάνει να νιώσουν οτι είναι σημαντικά για σένα. Θα πάρουν την επιβεβαίωση που χρειάζονται. 

Γίνε κι εσύ παιδί. Τσαλακώσου..! Παίξε μαζί τους καθημερινά. Σε ομαδικές δραστηριότητες  ή ατομικά, ευκαιρίες υπάρχουν άπειρες. Φόρα άνετα ρούχα και παπούτσια. Δε χρειάζεται να κάνεις το μοντέλο και να ντύνεσαι σαν να βγαίνεις ραντεβού. Να σε νοιάζει πρώτα απ`όλα να μπορείς να κινηθείς άνετα και να γίνεσαι μέτοχος της δημιουργίας και της χαράς μέσα στην τάξη σου. Πάρε ρόλο σε παιχνίδια δραματοποίησης, ζωγράφισε μαζί τους, μη δίνεις μονάχα οδηγίες.

Προσπάθησε όσο μπορείς να μπαίνεις στη θέση τους και να βλέπεις τα πράγματα από τη σκοπιά τους. Τίποτα από όσα λένε τα παιδιά δεν είναι μικρής σημασίας. Κράτα σημειώσεις και μάθε τους μαθητές σου. Όχι για να τους «αξιολογήσεις» όπως σου υποδεικνύουν στα σεμινάρια…αλλά για να τους καταλάβεις εσύ ο ίδιος πάνω από όλα. Να γνωρίσεις το καθένα ξεχωριστά. Να δεις τα θαύματα τη στιγμή που συντελούνται.

Να τα κοιτάζεις στα μάτια και πάντα με αγάπη και αποδοχή. Πρόσεχε πολύ το βλέμμα σου γιατί τα παιδιά από τα μάτια σου αξιολογούν τον εαυτό τους.

Να τα καθησυχάζεις μετά από μικροατυχήματα μιλώντας τους στοργικά, ενώ τους παρέχεις τις πρώτες βοήθειες. 

Να θυμάσαι οτι η μαμά τους δεν είναι εκεί. Αλλά είσαι εσύ στη θέση της. Μην ταράζεσαι, ξέρω οτι εσύ είσαι ο (super) εκπαιδευτικός, ο επιστήμονας μέσα στην τάξη(όπως μας έλεγε και η καθηγήτριά μας η κ.Κουτσουβάνου, καλή της ώρα) και όχι η μαμά τους. Άλλά διάλεξες να απασχολείσαι με παιδιά γι`αυτό έχε το νου σου οτι θες δε θες, πρώτα χρειάζονται μια  «μάνα» και μετά έναν δάσκαλο. Όσο άριστα καταρτισμένος και να`σαι στο αντικείμενό σου. 

Αυτό σημαίνει επίσης οτι αν «λερωθούν» τα βοηθάς να αλλάξουν και δε το αποφεύγεις για να μη λερώσεις εσύ τα χέρια σου. Δεν σε πιάνει υστερία και καλείς την ίδια τη μάνα να έρθει να φροντίσει το παιδί, αφήνοντάς το  παράμερα να νιώθει ένοχο και ντροπιασμένο για έναν τόσο ανόητο λόγο. (συμβαίνει ουκ ολίγες φορές αυτό δυστυχώς). Γιατί αν αντιδράς έτσι, κρίμα οι σπουδές και τα πτυχία σου. Το ίδιο πρέπει να κάνεις αν βρέξει κατά λάθος τα ρούχα του, πλένοντας τα χέρια του στη βρύση. Δεν μας νοιάζει αν είσαι super wow εκπαιδευτικός αν το αμελήσεις αλλά να σκεφτείς οτι πρέπει να αλλάξει για να μην κρυώσει, όπως θα έκανε και η μάνα του.

Δεν είναι πολλά τα χρόνια που έχω τη χαρά και την τιμή να δουλεύω ως εκπαιδευτικός. Από την πρώτη μου χρονιά μέχρι σήμερα έχω γνωρίσει αρκετούς συναδέλφους. Όλοι είμαστε νηπιαγωγοί και όλοι διαφορετικοί ως χαρακτήρες. Κάποιοι «δυσανασχετούσαν» από τη σχέση αγάπης που ανάπτυσσα με τα παιδιά. Άκουγα οτι θα τα «παραχάιδευα», θα τα κακομάθαινα ή δεν ξέρω κι εγώ τί άλλο.. Νομίζω απλά οτι η ανταπόκριση αυτής της αγάπης από τα παιδιά ήταν που προκαλούσε. Από τη μεριά μου πάλι, δεν μπορούσα ποτέ να λειτουργήσω διαφορετικά. Και νομίζω οτι κάνω το πιο απλό πράγμα του κόσμου, δίνω αγάπη στα παιδιά, που από τη φύση τους την εμπνέουν και αξίζουν απόλυτα. Το αισθάνομαι πηγαίο και φυσικό.

Δεν επιδιώκω να κάνω τη σύμβουλο καταθέτοντας αυτές τις σκέψεις μου. Γιατί δεν είναι καν θέμα μυαλού για να το συλλάβεις αλλά περισσότερο θέμα ενστίκτου, πιθανότερα του μητρικού. Σκέφτομαι καμιά φορά τον εαυτό μου ως μητέρα, να πηγαίνω το παιδί μου στο νηπιαγωγείο και λέω μέσα μου με σιγουριά πως αυτό που θα ήθελα πάνω από όλα, θα ήταν να αγαπά το παιδί μου τη δασκάλα του όπως κι εκείνη αυτό. Να είναι χαρούμενο όταν πηγαίνει στο σχολείο. Όλα τα άλλα, θα έπονταν. 

Σκέφτομαι επίσης τους δασκάλους που είχα κι εγώ η ίδια ως παιδί. Όχι μόνο έμαθα αλλά και πίστεψα στις ικανότητές μου, μόνο από εκείνους που αγάπησα. Αντίθετα, εμφάνισα ψυχοσωματικά συμπτώματα και αρνήθηκα να πάω στο σχολείο όταν είχα μια δασκάλα στο Δημοτικό που  ενώ οι γονείς της έβγαζαν το καπέλο, εμείς τα παιδιά τη μισούσαμε. Τί να το κάνω αν έμαθα Γραμματική και Αριθμητική από αυτήν αν ταυτόχρονα πέθαινα κάθε μέρα από το άγχος της απειλής, της απόρριψης και της υστερίας της; Γιατί να επαναλαμβάνουμε οι νέοι εκπαιδευτικοί τα ίδια λάθη; 

Και θα πείτε κάποιοι…»α! εγώ καμία σχέση δεν έχω με αυτή τη δασκάλα».. Μήπως όμως επιδιώκετε το «μπράβο» των γονιών δίνοντάς τους αυτό που από άγνοια ζητούν – άρα πασχίζετε να τα μάθετε να γράφουν και να διαβάζουν από το Νηπιαγωγείο με κατευθυνόμενες μή αυθόρμητες διαδικασίες; Μήπως ξεχνάτε οτι είναι παιδιά και χρειάζονται τη φαντασία, τις παιγνιώδεις δραστηριότητες, το κέφι και μέσα αυτοέκφρασης για να θραφεί η ελεύθερη και καθαρή τους ψυχούλα; 

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά του καλού (κατ`εμέ) παιδαγωγού-εμψυχωτή δεν διδάσκονται αλλά βρίσκονται στον ίδιο τον άνθρωπο. Έναν εκπαιδευτικό γεμάτο Αγάπη  μπορεί κάλλιστα να συναντήσεις τόσο στο δημόσιο όσο και στο ιδιωτικό σχολείο. Αλλά σε καμία περίπτωση το γεγονός οτι πληρώνεις λεφτά στο ιδιωτικό, δεν σου εξασφαλίζει το οτι η δασκάλα θα ..αγαπά το παιδί σου. Το μόνο που είναι σίγουρο, είναι οτι τα χαρτόνια στις χειροτεχνίες θα είναι τέλεια κομμένα και οτι εσύ ως πελάτης θα τα ακούς όλα ..υπέροχα.

Με όλα αυτά δεν σκοπεύω να υποδείξω τίποτα σε κανέναν, ήθελα μόνο να καταθέσω τη δική μου αίσθηση περί Εκπαιδευτικού.

Και πιστεύω πως τελικά…Εκπαιδευτικός γεννιέσαι, είναι χάρισμα, τέχνη και ευλογία… Πηγάζει από την καρδιά και είναι από το Θεό δοσμένο.

 

«Για μένα, ενώπιον του Θεού, το πιο υπεύθυνο επάγγελμα, που μπορεί να κάνει κάποιος, είναι νηπιαγωγός. Αλλά και το πιο δύσκολο, γιατί πλάθει ψυχές. Και πλάθοντας ψυχές, πλάθεις ανθρώπους, οι οποίοι είναι κατ΄ εικόνα του Θεού πλασμένοι. Και έτσι γίνεσαι συνεργός του Θεού, όπως γίνονται και οι γονείς, όταν τεκνοποιούν». Και συνέχισε: «Αν δεν έχεις τα κότσια να γίνης νηπιαγωγός, να γίνης δάσκαλος. Είναι το ίδιο υπεύθυνο. Κι αν δεν μπορής ούτε δάσκαλος, τότε να γίνης καθηγητής»!

Πηγή: ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1924-1994, Μαρτυρίες Προσκυνητών, Νικολάου Ζουρνατζόγλου, σελ. 135, εκδόσεις ΑΘΩΝΑΣ

 

39 Σχόλια

  • Ο/Η Βάλ&iot λέει:

    Μπράβο ρε Άντρια!!!!!!!!!! Μ-Π-Ρ-Α-Β-Ο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Δεν έχω να πω πολλά για το κείμενο που μόλις διάβασα να ξέρεις όμως ότι είσαι μια θηλυκή Pestalozzi, αγάπη πάνω από όλα!!!!!!!!!Και αν θέλεις προσθέτω και κάτι άλλο, αν δε σε πειράζει βέβαια:Αγάπη και σιωπή!!!!!Να κλείνουμε καμιά φορά το στόμα και να ακούμε!!!!Κι εγώ που το λέω δυσκολεύομαι, αλλά όταν το κάνω ανακουφίζομαι!!!!!!!!!!

  • Ο/Η Myrtw λέει:

    Και ω ναι Άντρια! Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αγάπη για το παιδί και μεράκι για τη δουλειά. Συνυπογράφω!

  • Ο/Η jenny λέει:

    Συγχαρητήρια! Αυτό το κείμενο πρέπει να το διαβάσουν όλοι οι νηπιαγωγοί και οι δάσκαλοι.

    Όλο αυτό τον καιρό που είμαι δασκάλα ψάχνω να βρω ποιο είναι το μυστικό για να κάνει κάποιος σωστά αυτό το επάγγελμα. Και την καλύτερη απάντηση την πήρα από ανθρώπους μεγάλους σε ηλικία, που δε βίωσαν ,αν θες, ως μαθητές τις παιδαγωγικές μεθόδους που ισχύουν σήμερα ή από ανθρώπους που δεν έχουν καμία σχέση με αυτό το επάγγελμα. Μου είπαν λοιπόν ότι η αγάπη είναι η μόνη λύση …"να δίνεις όση περισσότερη αγάπη μπορείς σε ό λ ο υ ς ανεξαιρέτως τους μαθητές γιατί για αυτούς, όση ώρα διαρκεί το σχολείο, είσαι η μαμά τους." Αυτές τις συμβουλές, όπως και το κείμενο σου δε θα τις ξεχάσω.

  • Ο/Η Άντρια λέει:

    Βάλια μου γλυκειά σ`ευχαριστώ που με έκανες να χαμογελάσω με τα τόσο τιμητικά σου λόγια! Πόσο πιο όμορφα θα μπορούσα να ξεκινήσω τη μέρα μου:-) Η αλήθεια είναι οτι δεν ήθελα να φανεί σαν κήρυγμα ή κομπασμός αυτό το κείμενό μου και δεν ήμουν σίγουρη αν θα το δημοσίευα. Αλλά έχω κάνει τόσες πολλές φορές αυτές τις σκέψεις που είχα την ανάγκη να τις μοιραστώ. Δεν είναι όλοι οι συνάδελφοι στοργικοί με τα παιδιά κι αυτό με παραξενεύει και με θλίβει. Και σκεφτόμουν οτι αν με αξιώσει και μένα ο Θεός και γίνω μαμά μια μέρα, το μόνο που θα εύχομαι θα είναι να "πέσει" το παιδί μου σε μια δασκάλα που να το αγαπά και να το κάνει να νιώθει ικανό. Ε λοιπόν, αυτό που θα ζητώ ως μαμά ας προσπαθήσω να το προσφέρω τώρα ως δασκάλα, όσο καλύτερα μπορώ. 

    Φιλιά στη Μυρτούλα!!!!

  • Ο/Η Άντρια λέει:

    Μυρτώ μου να`σαι καλά!!! Αγάπη και μεράκι, ψυχή πάνω από όλα!!! Σ`ευχαριστώ!!!!

  • Ο/Η Άντρια λέει:

    Τζένη μου έτσι είναι…Το έγραψες τόσο σωστά…! δεν βίωσαν τις παιδαγωγικές μεθόδους ή δεν έχουν καθόλου πτυχία παιδαγωγικών σχολών οι πιο σοφοί άνθρωποι! Αλλά με το ένστικτό τους, το χάρισμά τους να αγγίζουν τις παιδικές ψυχές, έδωσαν στα παιδιά αληθινούς θησαυρούς. Χαίρομαι απίστευτα που σκέφτεσαι κι εσύ έτσι! Τυχεροί οι μαθητές σου!

    Σ`ευχαριστώ!!!

  • Ο/Η marilia λέει:

    Εγώ μάλλον δεν είχα τα κότσια να γίνω νηπιαγωγός. Δασκάλα ήθελα να γίνω. Και όταν έγινα και ασχολήθηκα με μικρές τάξεις (πέρσι και φέτος δηλαδή), κατάλαβα πως θα μπορούσα να το 'χα επιχειρήσει. Συνειδητοποίησα δε πόσο σημαντική είναι η δουλειά σας! Πόσο καλό ή κακό (δυστυχώς) μπορεί να γίνει σε ένα παιδί από το νηπιαγωγείο. Όχι πως βγάζω το δημοτικό έξω! Πολλές φορές δεν είμαι καθόλου καλή δασκάλα. Όχι γιατί δεν ξέρω να διδάξω τον κανόνα, αλλά γιατί δεν αγαπώ χωρίς όρια. Πολλές φορές φρενάρω την αγάπη μου στη σκέψη κάποιας κακής γονικής συμπεριφοράς! Κι εκεί είναι που στενοχωριέμαι και νιώθω τύψεις, αλλά ακόμα δεν έχω καταφέρει να επιτύχω τη γενίκευση της Αγάπης.

    Για άλλη μια φορά, μου βάζεις τα γυαλιά! Να 'σαι καλά και να δίνεις πάντα!

  • Ο/Η Άντρια λέει:

    Μαριλίτσα μου είμαι πολύ χαρούμενη που το blog μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω καλούς συναδέλφους και να τους αισθάνομαι φίλους μου! Είσαι από τους πρώτους καλούς φίλους που γνώρισα. Θαυμάζω την ειλικρίνιά σου και το πόσο απαιτητική είσαι από τον εαυτό σου. Όλα όσα λες (κι έχεις γράψει κατά καιρούς και στα δικά σου blogs) αποδεικνύουν ακριβώς οτι καταθέτεις όλη σου την ψυχή και το μυαλό στη δουλειά σου. Ακόμα και το οτι "σε μαλώνεις" για τις φορές που δεν κατόρθωσες να αγαπήσεις τόσο πολύ ένα παιδί, δείχνει πόσο πολύ ήθελες να είχε συμβεί. Εϊναι ανθρώπινο να μην  καταφέρνουμε πάντα να είμαστε τέλειοι για τους μικρούς μας μαθητές, αφού δεν μπορούμε να είμαστε τέλειοι ούτε σαν προσωπικότητες. Οι γονείς μάλιστα πολλές φορές κάνουν τα πάντα για να ανατρέψουν αυτή μας τη διάθεση. Συμφωνώ απόλυτα, μετά λύπης μου.

    Δεν έγραψα όλα αυτά γιατί εγώ τα εφαρμόζω κατά γράμμα. Αλλά γιατί έχω πάντα τη θέληση να πορεύομαι σε αυτή την κατεύθυνση. Να μη σταματάω να εμπιστεύομαι την Αγάπη και να εμπλέκομαι με χαρά στις καθημερινές δραστηριότητες με τα παιδιά. Επίσης υπάρχουν συνάδελφοι που με ειρωνεύτηκαν γι`αυτό ενώ οι ίδιοι με το ζόρι έρχονταν στη δουλειά και τρέλαιναν τα παιδιά στη φωτοτυπία.

    Ας μη φτάσουμε να απολογούμαστε επειδή εμείς έχουμε ακόμα πίστη μέσα μας. Ευτυχώς διαθέτουμε και πείσμα και δεν θα αλλάξουμε όσο κι αν το θέλει ακόμα και το ίδιο το σύστημα.

    Σ`ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά για το παράδειγμα ταπεινότητας που έδωσες. Είσαι άριστη δασκάλα και θα συνεχίσεις να είσαι γιατί από άριστο υλικό είσαι φτιαγμένη!

  • Ο/Η ΕΛ&Ep λέει:

    ΜΠΡΑΒΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΜΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Ευχαριστώ Ελένη μου που πρόσθεσες κάτι τόσο σημαντικό! Χρόνο να τα ακούμε… !! Και να ακούμε προσεχτικά, όχι πετώντας "ναι – ναι" ενώ είμαστε απασχολημένοι με άλλα…

  • Ο/Η mamma λέει:

    "αλλά να σκεφτείς οτι πρέπει να αλλάξει για να μην κρυώσει, όπως θα έκανε και η μάνα του"…

     

    είναι ακριβώς αυτό που ψάχνουμε όλες οι μανάδες όταν αφήνουμε τα αγαπημένα μας παιδιά στα χέρια σας.

     

    Να είσαι πάντα καλά και γεμάτη αγάπη για τα παιδιά των άλλων, τα δικά μας παιδιά.

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Mamma μου χαίρομαι γιατί έχετε μια πολύ καλή δασκάλα από όσα διαβάζω στις αναρτήσεις σου! Όχι πως αν δεν ήταν καλή δεν θα την έστρωνε ο Παύλος! Αμ πώς!!! 🙂

  • Ο/Η mairyliscious λέει:

    Αντρια με συγκινεις παντα μα παντα  μα παντα και διαβαζοντας αυτο σου το κειμενο θελω ακομη περισσοτερο να διοριστω  μακαρι να τα καταφερω . ειναι υπεροχο ολο αυτο που περιγραφεις τους 8 μηνες που δουλεψα για πρωτη μου φορα με παιδια δεν τους ξεχνω ηταν οι πιο ομορφοι δημιουργικοι γεματοι ζωντανια και αγαπη να εισαι καλα αντρια εισαι υπεροχη .

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Mairyliscious, σου το εύχομαι με όλη μου την καρδιά να δουλέψεις πολύ σύντομα ξανά! Καμιά άλλη δουλειά δεν μπορεί να συγκριθεί με τη δική μας! Στον επόμενο Ασεπ βάλε τα δυνατά σου και θα δεις οτι επειδή το θες αλλά και το αξίζεις πραγματικά, θα συμβεί!!! Δεν είσαι απλά πολύ γλυκός άνθρωπος και γεμάτη αγάπη, αλλά απολαμβάνεις τη χαρά τη ζωής και τη σκορπάς γύρω σου όπως ένα παιδί. Είσαι γεννημένη νηπιαγωγός!!!

  • Ο/Η eirini83 λέει:

    Άντρια, εγώ είμαι δασκάλα. Ήθελα να σου πω συγχαρητήρια μέσα από την καρδιά μου! Ο τρόπος που έχεις αποφασίσει να ασκήσεις το επάγγελμά σου, πρωτίστως σε τιμά ως άνθρωπο. Ενώ όλοι οι εκπαιδευτικοί οφείλουν να δίνονται με την ψυχή τους στα παιδάκια και σ' αυτό που κάνουν, δυστυχώς δεν… Ελπίζω να αναγνωρίζεις πού και πού πόσο τυχερά είναι τα παιδάκια σου!!!Η δουλειά σου και τα λόγια σου μου θύμισαν τους λόγους που αγαπώ τόσο την τάξη και ένιωσα απερίγραπτη χαρά και αισιοδοξία διαβάζοντας για τα κατορθώματά σας :)) Μακάρι το μπεμπεκάκι μου, όταν μεγαλώσει, να έχει μια νηπιαγωγό σαν εσένα!!!

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Ειρήνη μου με συγκινεί πολύ που οι σκέψεις μου σε άγγιξαν ως συνάδελφο αλλά και ως μανούλα! Είμαι σίγουρη οτι κάνεις κι εσύ ο,τι καλύτερο μπορείς για τους δικούς σου μαθητές! Να είσαι πάντα καλά, να προσφέρεις και να χαίρεσαι το παιδάκι σου!!! Δεν ξέρω για την νηπιαγωγό, αλλά είναι ήδη πολύ πολύ τυχερό που έχει μια τόσο τρυφερή μητέρα.

  • Ο/Η Irini Danelian BArdi λέει:

    Καλημέρα!!

    Σήμερα τα ξημερώματα γύρω στις 5μιση (ο μικρός μου ο Ανδρέας με είχε όρθια από τις 4μιση !!!) μπήκα στο facebook για να ζαλιστώ λίγο και να με πάρει ο ύπνος και μέσω μιας φίλης μου διάβασα αυτό το άρθρο!

    Ξετρελλάθηκα! Είμαι μαμά!! Έχω μια κορούλα την Νίκη μου(2,5 ετών) και έναν κούκλο τον Αντρίκο μου(6 μηνών)!

    Αυτές τις ημέρες επισκέφτομαι παιδικούς σταθμούς/νηπιαγωγεία αφού από Σεπτέμβρη το Νικάκι μου θα ξεκινήσει…το πρώτο σχολείο της ζωής της! Πόσο θα ήθελα να είναι τόσο τυχερή και να έχει μια δασκάλα σαν εσένα!

    Θέλω να σε ρωτήσω πολλά! Εχεις κάποιο e-mail ώστε να μην κουράζω σε αυτήν την στήλη!!!???

    Καλή Μέρα! Καλή Εβδομάδα!

    Ειρήνη

     

     

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Irini μου καλωσόρισες! Σ`ευχαριστώ πάρα πολύ για όσα μου γράφεις! Πόσο χαίρομαι που έχεις δυο τόσο υπέροχους θησαυρούς! Να τα χαίρεσαι τα παιδάκια σου!!
      Στείλε μου μήνυμα για ο,τι θέλεις στο [email protected] Θα χαρώ αν μπορώ να βοηθήσω.
      Καλή εβδομάδα!

  • Ο/Η mairyliscious λέει:

    εισαι αξιολατρευτη σε ευχαριστω πολυ !

  • Ο/Η hamomilaki λέει:

    Αναδημοσιεύτηκε στο Χαμομηλάκι

    Σας ευχαριστούμε

  • Ο/Η Marina λέει:

    Συγκινήθηκα τόσο με όσα γράφεις, που το αναδημοσίευσα στο ΠΕΡΙ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ για να το διαβάσουν όσο περισσότεροι γίνεται…
    http://nipiablog.blogspot.com/2011/02/5th-2011.ht
    Αν έχεις πρόβλημα πεσ μου να το κατεβάσω.

  • Ο/Η αριά λέει:

    Μακάρι τα παιδιά μας να "πέσουν" σε τέτοια χέρια..

    Συγχαρητήρια, πάντα καλά να είσαι να προσφερεις την αγάπη σου στις ψυχούλες της τάξης σου! 🙂

     

  • Ο/Η NANSY λέει:

    συγχαρητηρια !!!!!!!αυτεσ ειναι αληθειεσ που πρεπει να ακουγονται ειμαι βρεφοκομος σε π.σ και πιστευω οτι καθε μερα προσπαθω για το καλυτερο με αγαπηγια ολλα τα παιδακια του κοσμου!!!!!!!!!!!!!!!!

     

  • Ο/Η μαρ&iot λέει:

    Θαυμάσια λόγια, χαίρομαι να διαβάζω αυτά που γράφεις.

    Να 'σαι καλά!

  • Ο/Η marmar λέει:

    Αγάπη! Μεγάλη κουβέντα. Ας υπήρχε τουλάχιστον ο σεβασμός στην προσωπικότητα κάθε παιδιού.  Δύσκολο, δύσκολο το έργο σας. Συνεχίστε και συγχαρητήρια !! 

  • Ο/Η ΝΤΕ&M λέει:

    Συγχαρητήρια για τις σκέψεις και τις απόψεις σου!

    Ολα αυτα που γράφεις ειναι σωστά και για μας τις μανούλες ειναι η ευχή μας οταν τα παιδια μας πανε στο νηπιαγωγείο  να υπάρχει ενας ανθρωπος σαν εσένα που θα  εχει  ιση αγάπη για ολα.Δεν μπορεις να φανταστείς πόσο πολύ σε χαίρομαι!

    Να σε εχει πάντα  καλά ο Θεός !

  • Ο/Η SISI λέει:

    ΑΠΛΑ…ΥΠΟΚΛΙΝΟΜΑΙ…………

  • Ο/Η ΒΑΣ λέει:

    Απλά είασαι τέλεια. Αν και νεα εκπαιδευτικός στο επάγγελμα όλα αυτά τα λόγια σου προσπάθησα από την αρχή να τα κάνω πράξη. Τα λατρεύτω τα παιδιά αυτή την ειδικότητα την διάλεξα γιατί ήθελα να είμαι πάντα κοντά τους σ΄αυτά τα λατρεμένα παιδάκια

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Κι εσύ είσαι τέλεια! Να είσαι πάντα καλά και να έχεις δύναμη να πραγματοποιείς τα όνειρά σου και να προσφέρεις ο,τι καλύτερο για τα παιδιά!

  • Ο/Η Giota λέει:

    Διάβασα το κείμενο σου και σκέφτομαι πόσο τυχερό θα ήταν το παιδί μου να σε είχε για νηπιαγώγο του γιατί δυστυχώς δεν ανήκει στους τυχερούς. Από την εβδομάδα που ξεκίνησε το προνήπιο η νηπιαγωγός μας άρχισε να μου κατηγορεί το παιδί μπροστά στο ίδιο, με αποτέλεσμα το παιδί να αρχίσει να ενοχλείται, ποτέ δεν του έδωσε μια αγκάλια, δεν του είπε ένα καλό λόγο, το βάζει στο καρεκλάκι της σκέψης μπορεί και ίσαμε 5 φορές ημερησίως και ενώ της είχα ζητήσει συνάντηση και της είχα εξηγήσει ότι το παιδί μου δεν είναι έτσι, δεν είχε ποτέ του τόσο θυμό και θα έπρεπε να το προσεγγίσει με άλλο τρόπο με κουβέντα και με ενδιαφέρον τελικά αυτό μάλλον δεν το έλαβε υπόψην της..Αποτέλεσμα να μάθω ότι τον χτυπάει στα χέρια, ότι τον βγάζει έξω από την τάξη Νοέμβριο μήνα με το κοντομάνικο να παίζει μπουγέλο με το άλλο και καλά "κακό παιδί" όπως τα έχει χαρακτηρίσει και πείτε μου τώρα εσείς πως να ηρεμήσω το παιδί..που γυρίζει σπίτι μέσα στα νεύρα και φυσικά κάθε ημέρα μου λέει δεν θέλω να πάω στο σχολείο, θέλω να είμαι κακό παιδί και θέλω να παίζω μπουνιές. Εκεί που το παιδί ήταν ήρεμο έγινε ένα άλλο παιδί! Έχει θυμό και με την πρώτη ευκαιρία σηκώνει χέρι. Ένα παιδί που λάτρευε τους αριθμούς και να μαθαίνει καινούργια πράγματα! Ελπίζω να είσαι πάντα καλά και να αγαπάς τα παιδιά γιατί και αυτά αγάπη θα σου ανταποδώσουν!

  • Ο/Η andriashome λέει:

    Γεια σου Γιώτα μου! Πρώτα από όλα θέλω να σε ευχαριστήσω που εισέπραξες όσα ήθελα να πω με αυτό το κείμενο και που εκφράζει απόλυτα όσα νιώθω. Φέτος δεν εργάζομαι γιατί δεν ήμουν από τους λίγους και τυχερούς αναπληρωτές που διόρισε το κράτος… Μου λείπουν πάρα πολύ τα παιδιά αλλά ευτυχώς έχω να περιμένω το πρώτο δικό μου παιδάκι σε λίγους μηνες κι αυτό τα ομορφαίνει όλα..Με τη νηπιαγωγό σας απόρησα πραγματικά. Καταλαβαίνω φυσικά οτι μπορεί να μην έχει μεγάλες αντοχές και υπομονή ή οτι μπορεί να έχει αρκετά ζωηρά παιδιά μέσα σε ένα πολυπληθές τμήμα και να τραβάει ζόρι. Αυτό όμως που δεν κατανοώ είναι η στάση της. Το οτι δεν είναι πρόθυμη να σε συναντήσει και να μιλήσετε. Εκείνη έπρεπε να στο ζητησει πρώτη. Το οτι σηκώνει χέρι πάνω στο παιδί είναι το πλέον απαράδεκτο!! Όταν λες οτι τον βγάζει έξω Νοέμβρη μήνα εννοείς χωρίς επίβλεψη? Μπορεί να είναι η νηπιαγωγός του παιδιού αλλά δεν έχει κανένα δικαίωμα να το απορρίπτει με αυτόν τον τρόπο. Αυτό που συμπεραίνω είναι πως μάλλον η ίδια δεν είναι όσο ικανή θα έπρεπε γι`αυτή την υπεύθυνη θέση.

  • Ο/Η andriashome λέει:

    (..συνέχεια) Ο σεβασμός στο κάθε παιδί ξεχωριστά είναι κανόνας, η υπομονή απαραίτητο προσόν και η αγάπη ο μόνος τρόπος να κάνεις ακόμα και τα πιο ανυπάκουα παιδιά να σε ακούσουν. Τα παιδιά διαισθάνονται τα συναισθήματα των άλλων για εκείνα. Λυπάμαι πολύ για τη στάση της. Προσπάθησε όμως ξανά και ξανά να έρθετε σε επικοινωνία και να μιλήσετε ώστε να μη χειροτερέψει άλλο το πρόβλημα. Όσο πιο ψύχραιμα μπορείς και για το καλό του παιδιού κάνε ο,τι μπορείς για να μπορέσετε να χτίσετε μια σχέση συνεργασίας. Εύχομαι όλα να βελτιωθούν σύντομα και να το δεις και στη συμπεριφορά του μικρού σου!

    • Ο/Η Γιώτα λέει:

      Καλημέρα και σου εύχομαι με το καλό να δεχτείς το παιδάκι σου! Θα σου αλλάξει την ζωή προς το καλύτερο.
      Το παιδί το έβγαζε έξω χωρίς επίβλεψη μαζί με ένα άλλο παιδί (τιμωρία αν και η ίδια δεν δεχόταν αυτή την λέξη!!) τουλάχιστον για μισή ώρα και εκείνη καθόταν μέσα στην τάξη με τα άλλα παιδιά και τους διάβαζε το παραμύθι της! Το θέμα είναι ότι μίλησα μαζί και με τις δύο νηπιαγωγούς και ενώ η μια έδειχνε πρόθυμη να συνεργαστεί και καταδίκαζε την συμπεριφορά της άλλης, η ίδια ακόμη και τότε θεωρούσε ότι έπραττε καλά και σύμφωνα με το τι έχει διδαχτεί να κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις. Το παιδί μου εμένα άλλαξε τμήμα, το ζήτησα και ευτυχώς η προϊσταμένη κατάλαβε τι γινόταν και της έκανε επίπληξη. Το παιδί από την πρώτη εβδομάδα που μετακόμισε τμήμα άλλαξε όσο και αν ακούγεται παράξενο! Ηρέμησε και δεν έβγαζε τόσο αρνητισμό. Φυσικά περίμενα να περάσει και η εβδομάδα προσαρμογής αλλά το παιδί και πάλι δεν έκανε όλα εκείνα που του καταλογιζόταν! Ακόμα και η τωρινή νηπιαγωγός μου είπε ότι είχε ·αγχωθεί γιατί δεν ήξερε τι την περιμένει κυρίως προς τα άλλα παιδιά της τάξης επειδή δεν ήθελε το δικό μου παιδί να στιγματιστεί! Και όμως δεν έδειξε καμία επιθετικότητα και αμέσως έκανε φίλους!

    • Ο/Η Bobbo λέει:

      Awesome you should think of soemnhitg like that

    • Ο/Η http://www.mizopcusa.org/ λέει:

      It can be found out that the quotes from many different levels coverage.policy. Collision insurance is good to tell you the type of plan, make a claim if you know where to look. The best thing to do. Suddenly, every dealership wanted getnot hide any of these has it’s own guidelines, stipulations, and requirements, but decide to explore every website is the lower your rate lower. If you need to pay a sumfavor. So it’s wise to know the complete information on the car along with TV. Insurance works by making your insurance agent should inform the insurance premium for car thieves, paycost. Many insurance agents have a few searches online. Today, you can ensure that you are one of the industry in Massachusetts. Can you contact your insurance company. Some companies givewhat is called the General Insurance Company. Within this vast insurance market business, that will cover a wide-range of job and details will then file the form. You then register elsewhere.company will charge them more. My food bill each month. Although he is a waste of your land. Stamp duties will also determine whether your car insurance rates. Luckily, you notreduced premium rate. This Home Based Business because you have to worry whether you want to be getting an individual to locate cheap auto insurance process yet. Many of these arevehicles. These companies would only have to face penalties including: Tickets, Impoundment of your injuries are real.

  • Ο/Η Γιώτα λέει:

    Σίγουρα δεν είναι τέλειος και θέλει δουλειά, θέλει όρια σε κάποια πράγματα αλλά το δουλεύουμε και φυσικά πάντα σε συνεργασία με την νέα νηπιαγωγό που ήταν και είναι πρόθυμη να με βοηθήσει και είναι κοντά και δίπλα στο παιδί μου και όχι ΑΠΕΝΑΝΤΙ του όπως συνέβαινε πριν. Όπως μου είπε και η ίδια το παιδί έχει πειστεί ότι είναι ο χειρότερος και πως όλοι περιμένουν απο εκείνον τα χειρότερα και φυσικά αυτό πρέπει να αλλάξει. Σε τέτοιες περιπτώσεις λέμε κρίμα που άτομα σαν εσένα που αγαπάς την δουλειά και τα παιδιά είναι εκτός αυτού του λειτουργήματος και άλλοι που το κάνουν απλά για να ζήσουν παίρνουν αυτές τις θέσεις.
    Σε ευχαριστώ που με άκουσες και σου εύχομαι τα καλύτερα!!

  • Ο/Η Maria Lenti-tasoula λέει:

    Εισήγαγε το κείμενο εδώ!

  • Ο/Η Γιώτα λέει:

    Το πιο λυπηρό απ' όλα, όμως, είναι να νιώθεις ότι μέσα συ έχεις όλα όσα περιγράψατε παραπάνω αλλά λόγω ανύπαρκτης προϋπηρεσίας να μη σου δίνει κανείς την ευκαιρία να προσπαθήσεις κι εσύ να βοηθήσεις, να αγαπήσεις και να μοιραστείς με τα παιδιά το χρόνο σου, τις ιδέες σου και τον εαυτό σου!!

  • Ο/Η Ελενη ΠΑΡ λέει:

    Το κείμενο αυτό, μίλησε μέσα στην καρδιά μου!
    Νοστάλγησα τρυφερές υπέροχες στιγμές, υπέροχα χρόνια που έζησα με τα σχολιαροπαιδάκια μου!
    4 χρόνια σε δυσπρόσιτα δημοτικά μονοθέσια σχολειά, 25 χρόνια σαν νηπιαγωγός αργότερα!!!
    Αυτό δείχνει που έγυρε η ζυγαριά!
    Τα δικά μου 5 παιδόπουλα,τώρα μεγάλα πλέον, απορούσαν πάντα με το πως μεταμορφώνονταν στη δική μου τάξη τα παιδάκια , σε σύγκριση με τις δικές τους εμπειρίες. Μα ακόμα και αν τα μαλώνεις μερικές φορές την ίδια στιγμή αυτά σ αγκαλιάζουν…Πως γίνεται αυτό, έλεγαν -Ότι δώσεις με αγάπη στα παιδιά αυτό εισπράττεις και νιώθεις πλήρης !! Και οι φοιτήτριες που μας έστελνε το πανεπιστήμιο απορούσαν, με το τι το διαφορετικό συμβαίνει στο δικό μου τμήμα! Είναι θέμα συναισθηματικής συμπεριφοράς, τους έλεγα. Εγώ, έτσι γεννήθηκα!
    Μου επιβεβαιώσατε με αυτό το άρθρο πλήρως τα ΥΠΕΡΟΧΑ χρόνια της νιότης μου! (μη νομίσετε ότι είμαι και Μαθουσάλας, μόνο 55 επίγεια έτη έχω! Τι είναι αυτά μπρος στην αιωνιότητα…) Σας ευχαριστώ για το υπέροχο άρθρο που αναρτήσατε! Ε.Ι.Π.Σ.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *