Καλή σχολική χρονιά! Ας βάλουμε όλοι τα δυνατά μας για να την έχουμε!!!

Τί κι αν τα τζιτζικάκια ακόμα συνεχίζουν το τραγούδι τους?

Οι καλοκαιρινές διακοπές έληξαν κι επίσημα, με τους μικρούς μαθητές να επιστρέφουν ή να πηγαίνουν σήμερα για πρώτη φορά στο σχολείο.

Δε χρειάζεται να μιλήσω για τα προβλήματα των ημερών μας. Τα ζούμε. 

Θα πω μόνο οτι αξίζει περισσότερο από ποτέ, να αντλήσουμε δύναμη από την αγάπη που έχουμε στα παιδιά, ως γονείς και ως εκπαιδευτικοί για να καταφέρουμε να ελέγξουμε όλο αυτό το θυμό μέσα μας. Να προσπαθήσουμε φέτος παρά τις απαράδεκτες ελλείψεις και τον ψυχολογικό βομβαρδισμό που δεχόμαστε να σταθούμε γενναίοι για χάρη τους.

Δεν το λέω από ρομαντισμό, ούτε γιατί θέλω να δείξω επαγγελματίας. Θυμώνω και θλίβομαι βαθιά γιατί θα τους άξιζε να μην είναι κανείς σήμερα στα σχολεία υπό αυτές τις συνθήκες. Ούτε οι δάσκαλοι, ούτε τα παιδιά. 

Δεν το χωράει το μυαλό μου οτι δεν υπάρχουν τα βιβλία..!!!! 

Κι όμως πάνω από την αγανάκτιση πρέπει να βάλουμε το χρέος μας να προστατεύσουμε τα παιδιά.

Να μην πληρώσουν εκείνα την ανικανότητα των μεγάλων!

Να ξέρετε πως, όπως πάντα, το μάθημα στα σχολεία θα γίνει.  Κουτσά στραβά, αλλά θα γίνει έστω και χωρίς καν τα απαραίτητα..!  Χωρίς βιβλία, υλικά, τάξεις, εκπαιδευτικούς…………..Χάρη στην ευλογία του Θεού με το σημερινό αγιασμό,  το φιλότιμο των εκπαιδευτικών και τους γονείς που μπορούν, δε μπορούν, θα τρέξουν να αγοράσουν οι ίδιοι όλα αυτά που δεν έχει να δώσει το κράτος στα παιδιά τους.

Ένα πράγμα όμως πρέπει να το προσέξουμε πάρα μα πάρα πολύ. Να έχουμε το νου μας στο τι μηνύματα περνάμε στα παιδιά μας μέσα από τη δική μας στάση και συμπεριφορά. Έτσι κι αλλιώς μας παρατηρούν συνεχώς, μας μιμούνται, διαισθάνονται κάθε μας συναίσθημα. Είναι οι πιο ευαίσθητοι δέκτες! 

Ας βάλουμε λοιπόν τα δυνατά μας να τα ενισχύουμε με θετικά συναισθήματα, να τα κάνουμε να πιστεύουν στον εαυτό τους και να νιώθουν οτι είμαστε στο πλάι τους, με σιγουριά και σταθερότητα.

Να μην γκρινιάζουμε!!!!!!! Έχουν τόσο μεγάλη ανάγκη να τους χαμογελάμε. Να μας ακουν να λέμε αισιόδοξα λόγια. Να τους δίνουμε κίνητρα. Να επιβεβαιώνονται μέσα από το βλέμμα μας..

 Αλλιώς η δική μας ανησυχία θα τα κάνει ανασφαλή. 

 Δεν πρέπει να αισθανθούν ούτε για μια στιγμή οτι φοβόμαστε ή έχουμε παραιτηθεί. Όσες δυσκολίες και να αντιμετωπίζουμε δεν θα αφήσουμε να τα επηρεάσουν. Δεν θα τις φορτωθούν εκείνα γιατί το βάρος είναι δυσανάλογο της ηλικίας τους.

Είναι πολύ καταθλιπτικό όλο αυτό το κλίμα και οι καρδούλες τους ανάλαφρες. Τους αξίζει να χωρούν μόνο πολύχρωμα παιδικά όνειρα μέσα τους. 

Ας κάνουμε ο,τι καλύτερο μπορούμε να μην τους κλέψει κανείς την ανεμελιά της παιδικής τους ηλικίας! Τη δικαιούνται!!!

Άλλωστε η πίστη και το χαμόγελο θα κάνουν καλό και σε εμάς, έτσι δεν είναι? 

Καλή νέα αρχή σε όλους λοιπόν!!!! Με πίστη και πείσμα!

6 Σχόλια

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.