«Κεφάλαιο – Ψυχολογία»

Η  ψυχολογία είναι το παν! Το κλειδί που μπορεί να ξεκλειδώσει κόσμους ολόκληρους ή να σε απομονώσει από την ίδια τη ζωή.

Ένας από τους βασικότερους παράγοντες που επηρεάζουν το πώς νιώθεις είναι το περιβάλλον σου. Με ποιους ανθρώπους έχεις επιλέξει να συναναστρέφεσαι, ο οικογενειακός σου περίγυρος, φίλοι, συνάδελφοι κ.α. Είναι πολύ σημαντικό να προσπαθείς να περιστοιχίζεσαι από ανθρώπους που σε αγαπούν, σε στηρίζουν και έχουν τη διάθεση να σε ενθαρρύνουν.

Πολλές φορές συναντάμε ανθρώπους που θέλουν να κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Ή που ακόμα κι αν λένε πως μας αγαπούν, καταλήγουν να μας βλάπτουν. Είναι άνθρωποι αρνητικοί, επικριτικοί, που πάντα θα βρουν κάτι για να γκρινιάξουν ή κάτι δυσάρεστο για να μας πουν. Που εστιάζουν σε προβλήματα και που τα ανασκαλεύουν διαρκώς γιατί τους ευχαριστεί να μεμψιμοιρούν. 

Αυτοί είναι οι λεγόμενοι τοξικοί άνθρωποι

Οι τοξικοί άνθρωποι – ή αλλιώς ψυχολογικά βαμπίρ – προσπαθούν να είναι δίπλα μας για να μας ρουφούν διαρκώς ενέργεια και να τρέφονται από τη δική μας ζωή γιατί έτσι τους βολεύει. Συχνά δεν έχουν αυτοεκτίμηση και δεν ξέρουν να αγαπούν. 

Τέτοιοι άνθρωποι μπορεί να υπάρχουν ακόμα και στην οικογένειά μας. Δύσκολα θα παραδεχτούμε οτι ενδεχομένως έχουμε τέτοιους γονείς, αδέρφια ή άλλους συγγενείς που κάθε φορά που τους βλέπουμε γεμίζουμε αρνητική ενέργεια.  Το γεγονός αυτό μας θλίβει και μας θυμώνει. 

Αυτό που χρειάζεται είναι να μπορέσουμε να δούμε καθαρά αν υπάρχουν στη ζωή μας τοξικοί άνθρωποι και και να συνειδητοποιήσουμε ποιοι είναι αυτοί.

Το δεύτερο βήμα είναι να προσπαθήσουμε να απαγκιστρωθούμε ψυχολογικά από εκείνους. Αν δεν μπορούμε να τους απομακρύνουμε τότε πρέπει να εξασκηθούμε έτσι ώστε να μη μας επηρεάζουν. Να μην καταναλώνουμε όλη μας την ενέργεια προσπαθώντας να τους βοηθήσουμε ή να τους αλλάξουμε γιατί οι ίδιοι δε θέλουν να βοηθηθούν και δεν έχουν σκοπό να αλλάξουν. Η συμπεριφορά τους είναι επιλογή τους.

Να μην πέφτουμε στην παγίδα να τους λυπόμαστε επειδή προκαλούν τις ενοχές και την καλή μας την καρδιά.

Οφείλουμε να απενοχοποιηθούμε. Να βάλουμε όρια και να υπερασπιστούμε τη δική μας ψυχική υγεία.

Το οφείλουμε στον εαυτό μας, στο σύντροφό μας, στην οικογένεια που θα δημιουργήσουμε. Στους ανθρώπους που θα μας αγαπήσουν και θα έρθουν στη ζωή μας. Αν δεν σταματήσουμε το φαύλο κύκλο, αργά ή γρήγορα θα γίνουμε κι εμείς τοξικοί στις ζωές των φίλων και των παιδιών μας χωρίς να το καταλάβουμε.  

Το να σπάσουμε τα δεσμά μας με τέτοιους ανθρώπους μπορεί να μας φαίνεται βουνό. Όμως είναι κι αυτό μια ώριμη και γενναία απόφαση ζωής!

Ναι, χρειάζεται δύναμη. Πίστη και αρκετή υπομονή. Μπορεί να χρειαστεί να αλλάξεις δουλειά, να φύγεις από το πατρικό σου σπίτι, να χαλάσεις μια φιλία ετών, να χωρίσεις.. Αλλά αν το κάνεις συνειδητά, επειδή νιώθεις οτι η σχέση που είχες ήταν τοξική, είναι μια πράξη σεβασμού και αγάπης προς τον εαυτό σου.

  • Δημιουργία ενός θετικού περιβάλλοντος λοιπόν. Απομάκρυνση τοξικών χαρακτήρων και μοίρασμα ωφέλιμου χρόνου με φίλους και αγαπημένους.  Ανθρώπους που κρατάμε στη ζωή μας γιατί μας εμπνέουν και εμπιστευόμαστε. Που μας δίνουν κίνητρα, χαρά και υποστήριξη. 

Ποιοί είναι αυτοί και πώς θα τους ξεχωρίσουμε ; Η καρδιά μας ξέρει πολύ καλά.. Φτάνει να την ακούμε 😉

 

 

 

4 Σχόλια

  • Ο/Η spirou λέει:

    Αχ Άντρια! Ψυχολογικά βαμπίρ!!! Τι σωστός όρος! Πρόσφατα έβγαλα μια τέτοια φίλη απ'τη ζωή μου, η οποία 10 χρόνια τώρα δεν έχανε ευκαιρία να γκρινιάζει για το πόσο όλοι μας κάναμε το παν για να τη "ρίξουμε", να την εκμεταλλευτούμε. Αν δεν πήγαινες για καφέ μαζί της, ήταν επειδή ήθελες να τη στενοχωρήσεις, όχι γιατί είχες μια δουλειά να κάνεις. Ακόμα κι όταν ο πατέρας μου ήταν στο νοσοκομείο και πέρασα 2 μήνες όλες τις ελεύθερες ώρες μου εκεί, με έκανε να κλάψω γιατί "την έγραφα και δεν πηγαίναμε για καφε"!!! Όλα περιστρέφονταν γύρω της, νόμιζε ότι ήταν το κέντρο του σύμπαντος. Ε όχι, ας μείνει μόνη της, δεν είμαι ο ψυχολόγος της!

    • Ο/Η andriashome λέει:

      αααχχ πόσο άσχημο να χαλάμε συνεχώς τη διάθεσή μας από τέτοιους ανθρώπους! Όταν πια αντιλαμβανόμαστε οτι η αγάπη έχει τελειώσει και κάνουμε παρέα μόνο από συνήθεια ή οίκτο καλό είναι να μη συνεχίζουμε..Δεν είναι ηθικά σωστό να το κάνουμε με το ζόρι και φυσικά δεν είμαστε υποχρεωμένοι να θεραπεύουμε τα ψυχολογικά προβλήματα όλων των άλλων. Δε μιλάω για τις φάσεις που περνάει ο καθένας μας και εννοείται οτι θα μοιραστούμε και τα άσχημα όπως και τα καλά, εννοώ ανθρώπους που έχουν ως στάση ζωής τη μιζέρια και τον αρνητισμό. Έκανες πάρα πολύ καλά και να μην έχεις ενοχές! Αν σ`αγαπάει ας περιορίσει την εγωπάθειά της κι ας σεβαστεί και τα δικά σου όρια.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *