Τα συναισθήματα στην εγκυμοσύνη – the story so far

Διανύουμε αισίως τον 7ο μήνα κύησης και μπορώ πραγματικά να πω οτι ο καιρός τρέχει! Κι όμως όσο γρήγορα και να αισθάνομαι πως οι μήνες πέρασαν και το μικρό μας σποράκι έχει γίνει ήδη ένα μωράκι που μέρα με τη μέρα μεγαλώνει και γίνεται πιο δυνατό, τόσο σκέφτομαι πόσο σοφή είναι η φύση που μας έδωσε και σε εμάς τους γονείς, αυτούς τους 9 μήνες προετοιμασίας.

Φυσικά δεν εννοώ μόνο την προετοιμασία σε προμήθειες για όσα θα χρειαστεί το μωρό αλλά κυρίως την ψυχολογική. Δε γίνεται να αισθανθείς "γονιός" απ`τη μια μέρα στην άλλη.

Βιώνεις άπειρα συναισθήματα σ`αυτούς τους 9 μήνες και δέχεσαι καθημερινά μαθήματα.

Για μένα το πιο κυρίαρχο είναι το μάθημα "ταπεινότητας". Μια συρρίκνωση του "εγώ" που όσο πιο καλοθρεμμένο το είχες προηγουμένως, τόσο πιο πολύ θα αισθανθείς οτι έχασε πια τα πρωτεία. Αυτό το μάθημα αρχίζει από πολύ νωρίς, συνήθως με την επιβεβαίωση της εγκυμοσύνης. Πρέπει να αλλάξεις κάποιες από τις συνήθειές σου, να προσέχεις τί θα φας και πώς θα κινηθείς και γενικά να μάθεις να σκέφτεσαι πρώτα τον μικροσκοπικούλη επισκέπτη στην κοιλίτσα σου και μετά εσένα. Μπορεί να ακούγεται εύκολο και καλοδεχούμενο αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι. Όσο συνειδητά και να επιθυμούσες αυτό το μωράκι δεν παύει να είναι δύσκολο που πρέπει να γίνεις ξαφνικά τόσο προσεχτική με όλα.  

Τα συναισθήματα λοιπόν – με τις ορμόνες να τα πυροδοτούν και να τα μεγενθύνουν- εναλλάσσονται συνεχώς και το μυαλό παίζει τρελά παιχνίδια. Τη μια να χαϊδεύεις με λατρεία την κοιλίτσα σου και την άλλη να σκέφτεσαι όσα σου λείπει να κάνεις και σε πιάνει η γκρίνια. Απ`το να πιεις/φας όσο κι ο.τι θες, μέχρι να τρέξεις/γυμναστείς/χορέψεις/δουλέψεις ή σηκώσεις απλά 2 σακούλες με πράγματα χωρίς να φοβάσαι. Πότε νιώθεις μια θεά που ζει το μεγαλύτερο θαύμα της φύσης (και αυτή είναι η αλήθεια!) και πότε σε πιάνει η τρελή ανασφάλεια που χοντραίνεις και γίνεσαι δυσκίνητη, έχεις καούρες ή ζαλάδες και έχεις μετατραπεί σε μια παράξενη που διόλου δε θυμίζει τον παλιό σου εαυτό. Κι ύστερα πάντα έρχονται οι ενοχές που γκρίνιαξες ενώ είσαι τόσο τυχερή που γίνεσαι μανούλα. Φαύλος κύκλος.

Όμως τίποτα δε γίνεται χωρίς θυσίες! 

 

Για εμάς δε μπορώ να πω οτι υπήρξε κανένα εντελώς ανέμελο διάστημα ως τώρα. Παρόλο που, δόξα τω Θεώ, έχω μια πολύ καλή εγκυμοσύνη. 

Υποψιάστηκα οτι είμαι έγκυος όταν ένιωσα να ανακατεύομαι στη μυρωδιά από χώμα με κομπόστ που ρίχναμε εκείνη την εποχή στον κήπο και μια ξαφνική ζαλάδα καθώς έπλενα τα πιάτα. Είχα όμως αρκετές ακόμα μέρες μέχρι να μπορώ να κάνω το τεστ. Παραγγείλαμε μια δεκάδα τεστ εγκυμοσύνης που είχα διαβάσει σε κάποιο blog οτι είναι αξιόπιστα και σε τιμή που θα έφτανε μόνο για ένα από το φαρμακείο (Δες εδώ). Είναι χρήσιμο να έχεις μερικά παραπάνω γιατί σε πιάνει μια μανία να επαληθεύσεις το αποτέλεσμα ή (σε περίπτωση που είναι θετικό) να το επαναλαμβάνεις τις επόμενες ημέρες για να δεις αν σκουραίνει προοδευτικά η γραμμούλα (είναι ένα δείγμα οτι η β χοριακή σου ανεβαίνει, αλλά δεν είναι τόσο έγκυρο αφού μόνο η αιμοληψία μπορεί να το δείξει με ακρίβεια).

 

Πριν ακόμα λοιπόν φτάσει η ώρα να κρατήσω το θετικό τεστάκι, τρώω μια ωραία γλίστρα στα σκαλιά του σπιτιού μου και πέφτω με τον πωπό. Γερό το χτύπημα και πονούσα για 2 μέρες.. Ευχήθηκα -αν ήμουν έγκυος- να μην έπαθε τίποτα το μωράκι μου και ευτυχώς ήμουν και ακόμα πιο ευτυχώς δεν έπαθε τίποτα απολύτως.

Λίγες μέρες μετά την καθυστέρηση είδα λίγα καφέ υγρά στο εσώρουχό μου. Πανικοβλήθηκα και αν και είχαν περάσει μέρες από εκείνη την "τούμπα" συνέδεσα τα περιστατικά. Η (τότε) γιατρός με έστειλε για β χοριακή και ξεκίνησα προγεστερόνη (τα περίφημα utrogestan) για να "υποστηρίξουμε" την εγκυμοσύνη. Προσοχή, ξάπλα και υπομονή.. Για καλό και για κακό που λένε. Διότι μπορεί τελικά να μη χρειαζόταν καν να πάρω αυτά τα χάπια και να ήταν τα υγρά που προέρχονται από την εμφύτευση του ωαρίου στη μήτρα. Τα συνέχισα έως την αυχενική διαφάνεια (12η εμβομάδα κύησης). Παράλληλα έπαιρνα φυλλικό οξύ και σίδηρο τα οποία συνεχίζω ως τώρα, μαζί με ασβέστιο και μαγνήσιο (αυτά είναι συμπληρώματα διατροφής και συνήθως οι γιατροί τα δίνουν όλα ή κάποια από αυτά).

 

Το σεξ λένε επιτρέπεται συνήθως στη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ναι, αλλά το πρώτο τρίμηνο είναι επίφοβο οπότε "καλύτερα να μην κάνεις" και στη συνέχεια αν όλα πάνε καλά μπορείς να το κάνεις αλλά χωρίς "ακροβατικά" και "υπερβολικές χαρούλες". Με προσοχή και μέτρο. Σαν τον Κωνσταντίνο Κατακουζηνό ένα πράγμα. Σου λέει το μωρό είναι απολύτως προφυλαγμένο στη μήτρα και δεν κινδυνεύει ούτε και νιώθει τίποτα κατά την επαφή. Ναι, αλλά υπάρχει "η ιδέα του μωρού" στα κεφάλια σας πλέον, ξέρετε και οι δύο πως δεν είσαστε πια μόνοι. Επίσης ενδεχομένως να έχεις χαμηλό πλακούντα ή ευαίσθητο τράχηλο όπως εγώ οπότε μπορεί να εμφανιστεί μικρή αιμορραγία που θα σε κάνει να μετανιώσεις την ώρα και τη στιγμή. Εγκράτεια και υπομονή λοιπόν κι εδώ.

 

Στη 19η εβδομάδα λόγω κούρασης μετά από δουλειές και ορθοστασία ξαναβλέπω λίγο αιματάκι. Και δώστου ξανά ο πανικός και οι κακές σκέψεις.. Ξεκούραση και πάλι, κρεβατάκι κι άγιος ο Θεός. Κι ύστερα σου λέει οτι το δεύτερο τρίμηνο είναι "η περίοδος του μέλιτος της εγκυμοσύνης" με τη λογική οτι πέρασαν οι ενοχλήσεις του πρώτου τριμήνου και δεν έχεις ακόμα βαρύνει πολύ. Άρα έχεις ενέργεια και όλα μια χαρά. Εγώ λοιπόν περισσότερο τρόμαξα τότε παρά στο πρώτο τρίμηνο. Η ναυτία μου είχε κρατήσει άλλωστε μόνο 9 εβδομάδες, χωρίς εμετούς ή άλλα συμπτώματα.

Και αυτό το γκρίζο συννεφάκι πέρασε πολύ γρήγορα γιατί ήταν κάτι άνευ σημασίας. Όμως θέλω να καταλήξω στο οτι η ανησυχία και η ανασφάλεια κατα την περίοδο της εγκυμοσύνης δε λείπουν ποτέ. Η ευθύνη που έχεις για το πλασματάκι που κουβαλάς είναι πολύ μεγάλη και όσο εκείνο μεγαλώνει και αρχίζεις να το αισθάνεσαι τόσο δένεσαι μαζί του και το αγαπάς. Τα πρώτα του σκιρτήματα μέσα σου, σαν φτερουγίσματα ή σαν απαλές κουτουλιές από σιαμιαμιδάκι κάνουν την καρδιά σου να σκιρτά με τον πιο τρυφερό τρόπο που έχεις αισθανθεί. Δεν αντέχεις στην ιδέα να σου πάθει το παραμικρό. Εγώ τη μπεμπούλα μας την αισθάνθηκα πρώτη φορά στην 15η εβδομάδα και η αίσθηση ήταν σαν να είχα ένα χρυσοψαράκι που με ένα φρρρτττ πήγε από τη μια άκρη της γυάλας, στην άλλη 🙂 Έκτοτε δεν περνάει μέρα που να μην λαχταρώ να νιώσω τις κλωτσίτσες της όσες φορές τη μέρα χρειάζομαι για να βεβαιωθώ πως είναι καλά!

 

Οι συχνοί υπέρηχοι και ειδικά οι 3 μεγάλοι (αυχενική διαφάνεια, β` επιπέδου και doppler) σε γεμίζουν αγωνία αν όλα εξελίσσονται όπως πρέπει, ενώ έχεις να κάνεις και την καμπύλη σακχάρου για να δεις αν απέκτησες διαβήτη κύησης. Χώρια οι μηνιαίες εξετάσεις για γενική αίματος, τοξόπλασμα κ.α

Κι όλα αυτά είναι οι τυπικές διαδικασίες που γίνονται σε μια απολύτως φυσιολογική εγκυμοσύνη. Με όλη αυτή την ιατρικοποίηση ενός φυσικού γεγονότος, να νιώθεις σαν ασθενής παρότι είσαι μια υγιής γυναίκα που απλά είναι έγκυος!

 

Για μένα το πιο δύσκολο κομμάτι από όλα ήταν αποδείχθηκε το θέμα του γιατρού. Για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα ένιωθα ακάλυπτη. Μετά από την εσπευσμένη μας επίσκεψη στη γυναικολόγο εκείνο το βράδυ της 19ης εβδομάδας, κατάλαβα οτι έπρεπε επειγόντως να την αντικαταστήσω. Ευτυχώς για μένα προέκυψε να κάνουμε μια κουβέντα σχετικά με τον τοκετό..Θύμωσα πολύ μαζί της και τελικά ευχαρίστησα το Θεό που κατάλαβα εγκαίρως πού θα με οδηγούσε η εμπιστοσύνη που της είχα δείξει ως τότε. Μελαγχόλησα, αγχώθηκα πού θα βρω άλλο γιατρό και πώς θα εξασφαλίσω τις συνθήκες που επιθυμώ για μένα και το μωρό μου.

 Θα κάνω ξεχωριστή ανάρτηση γι`αυτό το θέμα σύντομα!

 

Αυτό το ΣΚ είχε επιτέλους ήλιο και όμορφο καιρό! Ο,τι έπρεπε για βόλτα!

Σας έχω πει πόσο πολύ αγαπάω τις αμυγδαλίτσες?

 

(αυτό που φοράω είναι μενταγιόν εγκυμοσύνης! έχει μέσα ένα μεταλλόφωνο που όσο περπατάς και κινείται παράγει έναν γλυκό ήχο που μπορεί να ακούσει το μωρό. Μετά τη γέννηση αυτός ο ήχος του θυμίζει την ενδομήτριο ζωή και το ηρεμεί).

8 Σχόλια

  • Ο/Η Στελίνα λέει:

    υπεροχο αδερφουλα μου!! Με το καλο να μας ερθει η μπεμπα μας!! <3 Θα ειναι περιφανη για τη μανουλα της!! εισαι ο πιο γλυκος ανθρωπος!! Σ'αγαπαω παντοτινα!!! ¨****

  • Ο/Η andriashome λέει:

    <3 με το καλό αδερφούλα μου!!! να την κάνουμε ευτυχισμένη όλοι μας! κι εγώ σ`αγαπάω και σε λατρεύω κιόλας 🙂 είσαι το πρώτο μου μωρό!!! 😉 <3

  • Ο/Η Mairy Liscious λέει:

    agapw tis amugdalies sta xerakia sou ! tis latreuw tis amygdalies !!! eisai panemorfh kai tha eisai mia yperoxh mama !!!!!!!!! eimai toso xaroumenh gia sena !!!!!!!! me ena ponaki !!!!!!!!!!!

  • Ο/Η andriashome λέει:

    Αγάπη μου, θεά μου εσύ!!!!!! σ`ευχαριστώ γλυκό μου κορίτσι με όοολη μου την καρδιά!!!!!! Ανυπομονώ να σε καμαρώσω ντυμένη στα λευκά (μπορεί και ιβουάρ 🙂 ), πιο όμορφη από όλες τις αμυγδαλιές της πλάσης! <3 νοερά θα είμαι κοντά σου!!!! ΌΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ του κόσμου να έχετε Μαράκι μου και ΠΑΝΤΑ την Αγάπη σας!!!!!!!!!!!!!

  • Ο/Η katerina KaPa λέει:

    Τι όμορφη και πόσο ευτυχισμένη φαίνεσαι.Το μικρό μεταλλόφωμ=νο με άφησε έκλπηκτη! όλα θα πάνε τέλεια μέχρι το τέλος.Μια υπέροχη περιπετειώδης ζωή!Με το καλό…

  • Ο/Η andriashome λέει:

    Σ`ευχαριστώ πολύ πολύ Κατερίνα μου!!! Εύχομαι και για σένα ο,τι ονειρεύεσαι κι επιθυμεί η καρδιά σου!!!

  • Ο/Η Christina Manolakaki λέει:

    Να σας ζησει το μωρακι!! τι υπεροχα νεα 🙂 σας στελνω πολλα φιλια

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.