Γιατί άλλαξα γυναικολόγο

 

Η γιατρός που είχα ως τον 5ο μήνα ήταν εκείνη που είχα και πριν την εγκυμοσύνη. Την έβλεπα (κλασσικά) κάθε 1-1,5 χρόνο για ένα τεστ Παπ, στο ιατρείο της. Συνεργαζόταν με μεγάλο μαιευτήριο του Αμαρουσίου που δεν συμπαθώ καθόλου για πολλούς και διάφορους λόγους. Όμως με ένοιαζε πάνω από όλα το να έχω μια πολύ καλή σχέση συνεργασίας με τη γιατρό μου. Αν αυτό το εξασφάλιζα τότε το θέμα του μαιευτηρίου θα ερχόταν σε δεύτερη μοίρα.

Εκείνη τη γιατρό λοιπόν πήρα τηλέφωνο με το που κράτησα το θετικό τεστάκι και κλείσαμε ραντεβού για τον πρώτο υπέρηχο. Θα ήταν νωρίς για να ακούσουμε την καρδούλα, όμως θα διαπιστώναμε αν η κύηση είναι ενδομήτρια, κάτι που είναι πολύ σημαντικό σε πρώτη φάση.

Είχα άγχος πολύ γιατί στα πρώτα ραντεβού, διαβάζοντας σχετικά με την εβδομάδα που διένυα, ήξερα τί περίπου περιμένουμε να δούμε, ποια ένδειξη θα σήμαινε πως όλα πάνε καλά! (να δούμε δηλαδή πρώτα αν είναι ενδομήτριο, να φανεί ο σάκος, να ακούσουμε καρδούλα κ.ο.κ). Η γιατρός δε μου έδινε τέτοιες πληροφορίες, κάναμε απλά τον υπέρηχο και στο τέλος μου έλεγε «όλα καλά» και να τα ξαναπούμε την επόμενη ή μεθεπόμενη το πολύ εβδομάδα. Απορήσαμε με αυτή τη συχνότητα αλλά επειδή κι εμάς είναι το πρώτο μας παιδάκι είχαμε μια ψευδαίσθηση σιγουριάς «βλέποντάς το» κάθε τρεις και λίγο. (σ`αυτό ακριβώς πατάνε και οι γιατροί).

Αργότερα έμαθα οτι οι συχνοί υπέρηχοι ενδέχεται να βλάπτουν το έμβρυο και αυτό είναι κάτι που ερευνάται. Στο εξωτερικό κάνουν σίγουρα πολύ λιγότερους από όσους ζητούν οι περισσότεροι γιατροί εδώ. Στην ουσία δεν χρειάζονται τόσοι πολλοί, όσοι έκανα εγώ στο α΄τρίμηνο. 

(Αλλά πώς να παρακάμψουμε το γεγονός οτι κάθε επίσκεψη και ευρώ?)

Επίσης έπαιρνα utrogestan από τον πρώτο μήνα. Αυτό είναι ένα χάπι προγεστερόνης που δίνουν οι γυναικολόγοι όταν εμφανίζονται λίγα καφέ υγρά ή λίγο αίμα στην αρχή της κύησης. «Υποστηρίζει» την εγκυμοσύνη (για να αποφευχθεί μια πιθανή αποβολή) αλλά έχει ένα ολόκληρο «σεντόνι» σοβαρές παρενέργειες, πολλές απ`τις οποίες αφορούν στο έμβρυο. Η γιατρός μου είπε να μη δώσω σημασία σε αυτές και να ξέρω οτι αυτό το χάπι «κάνει θαύματα». Από όσα διάβαζα στα «μαμαδοforum» το έπαιρναν πολλές εγκυούλες. Δε μπορώ να ξέρω κατά πόσο είναι «θαυματουργό» το χάπι αυτό, σίγουρα όμως διαπίστωσα οτι οι γυναικολόγοι το έχουν σαν depon. Για παράδειγμα λίγα καφέ ή ροζ υγρά ενδέχεται να παρουσιαστούν κατά την εμφύτευση του ωαρίου στη μήτρα και αυτό είναι κάτι φυσιολογικό. Το οτι «είδες αίμα» δηλαδή διαφέρει ανάλογα με το πότε το είδες, την ποσότητα, διάρκεια κ.α Το χαπάκωμα με το καλησπέρα σας δε μου φαίνεται και πολύ «επιστημονικό». Ακόμα δεν είχε προλάβει να με δει καν η γιατρός για πρώτο υπέρηχο και μου είπε απ`το τηλέφωνο να το ξεκινήσω. Μετά την αυχενική διαφάνεια (υπέρηχος α΄επιπέδου) περίπου στη 12η εβδομάδα το σταμάτησα εντελώς αφού για ένα διάστημα πριν το μείωνα σταδιακά. Πρόσφατα διάβασα και γι`αυτό οτι σε άλλες χώρες δε συνηθίζεται να χορηγείται σε φυσιολογικές κυήσεις αλλά σε υποβοηθούμενη αναπαραγωγή και εξωσωματική γονιμοποίηση. Ένας προβληματισμός λοιπόν μπαίνει και εδώ.

Ένα μειονέκτημα της (πρώην) γιατρού μου που φάνηκε από νωρίς, ήταν η ανοργανωσιά της. Λήψη ιστορικού δε μου έκανε ποτέ. Ούτε πίεση, ζύγισμα ή έστω να κρατά ένα αρχείο με τα στοιχεία της κάθε κοπέλας για να ξέρει τί της γίνεται. Την έπαιρνα τηλέφωνο πάντα εγώ να της θυμίζω οτι «είμαι η τάδε που είμαι στην τάδε εβδομάδα και πέρασε ο καιρός και πρέπει να μου γράψετε αιματολογικές» και να μου ζητάει πάντα τα στοιχεία μου γιατί δεν αξιώθηκε ποτέ να μπει στον κόπο να τα σημειώσει. Το μόνο που σημείωνε ήταν τα ραντεβού στο ιατρείο. (Αλίμονο)

 

Ωστόσο είχα άπλετο ελεύθερο χρόνο φέτος στο σπίτι. Το διάβασμα και η ενημέρωση για οτιδήποτε σχετικό με την εγκυμοσύνη και τον τοκετό έγινε η κύρια ασχολία μου. Ήμουν τυχερή που είχα τόσο χρόνο γιατί πραγματικά άνοιξαν τα μάτια μου μέσα από όσα γνώρισα. Ωραία τα βιβλία τύπου «τί να περιμένεις όταν είσαι έγκυος» αλλά αν έμενα μόνο σε αυτά δε θα συνειδητοποιούσα ίσως ποτέ -με μεγάλη λύπη και οργή-  οτι ζω σε μια χώρα όπου οι προκλήσεις τοκετών πάνε σύννεφο και οι καισαρικές έχουν ένα υπερβολικά αυξημένο ποσοστό..

(Τα βιβλία που διάβασα και άλλες πηγές που με βοήθησαν πολύ σε όλα αυτά, θα τα κάνω μια ξεχωριστή ανάρτηση).

Θέλω να πω με αυτό οτι έχοντας μια τέτοια στάση κατάφερα τελικά κάτι πολύ σημαντικό. Δεν ΘΕΟΠΟΙΗΣΑ τη γιατρό μου. Δεν είπα ποτέ οτι αφού το λέει εκείνη, έτσι είναι. Δεν επαναπαύτηκα στο οτι «είναι γιατρός και άρα ξέρει». Μακάρι να μπορούσα να το κάνω αλλά δυστυχώς είναι μια τεράστια παγίδα αυτός ο εφησυχασμός. 

Αντί λοιπόν να πηγαίνω με τα νερά της ρωτώντας τί άλλο με περιμένει παρακάτω.. έκατσα και σκέφτηκα ΕΓΩ πώς θέλω τον τοκετό μου, τί είναι αυτό που με κάνει να αισθάνομαι ασφάλεια και συνεπώς λιγότερο φόβο, τί δικαιώματα έχουμε εγώ και το παιδί μου να το ζήσουμε με όσο το δυνατόν περισσότερο σεβασμό στη φύση μας. Για να το οργανώσω όσο καλύτερα μπορούσα στο μυαλό μου, με βοήθησε κι ένα πλάνο τοκετού που βρήκα στη σελίδα του birthchoices.gr και μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ

Η εγκυμοσύνη δεν είναι ασθένεια. Όταν όλα κυλούν ομαλά έχουμε κάθε δικαίωμα να τη ζήσουμε όπως ορίζει η φύση μας, ως το τέλος. Όχι ανάλογα με το πώς βολεύει το πρόγραμμα κάθε γιατρού που μας βρίσκει χίλιες ψεύτικες δικαιολογίες για προγραμματισμένη πρόκληση τοκετού ή που μας ξεπετάει σε μισή ωρίτσα με μια καισαρική που του φέρνει κέρδος χρόνου και χρήματος. Δυστυχώς το να δείξουμε τυφλή εμπιστοσύνη στο γιατρό είναι ένα μεγάλο λάθος. Η κρίση μας, η σωστή ενημέρωση και το ένστικτό μας θα είναι εκείνα που θα μας οδηγήσουν στις σωστές αποφάσεις. Εκείνες που θέτουν τις προϋποθέσεις για το τί είναι πραγματικά καλύτερο για μας και το μωρό μας.

 

Και συνεχίζω…

Στην (πρώην) γιατρό μας λοιπόν πήγαμε και μια μέρα εσπευσμένα (19η εβδομάδα) γιατί εμφάνισα λίγο αίμα. Μου έκανε κάκιστη εντύπωση το οτι με άφησε να περιμένω να περάσουν πρώτα τα ραντεβού της, ενώ έβλεπε πόσο φοβισμένοι ήμασταν. Όταν επιτέλους μπήκαμε και είδαμε οτι δε συντρέχει λόγος ανησυχίας, κάτσαμε και κάναμε μια πρώτη (και τελευταία) συζήτηση περί του τοκετού. Της ανέφερα τα πολύυυυ βασικά μου «θέλω», γιατί σύντομα κατάλαβα πως μιλάμε άλλη γλώσσα και δεν προχώρησα.

Ξεκινάω και της λέω πως επιθυμώ να γεννήσω φυσιολογικά αλλά πως θεωρώ οτι είναι αυτονόητο και δε χρειάζεται να τη ρωτήσω αν είναι υπέρ του φυσιολογικού τοκετού ή της καισαρικής σε μια καλή εγκυμοσύνη. (είναι σαν να ρωτάς τον ψαρά αν τα ψάρια του είναι φρέσκα) 

Μου λέει λοιπόν οτι ναι μεν οι πιο πολλοί γιατροί είναι υπέρ αλλά «πολλές φορες τα πράγματα δεν έρχονται όπως θέλουμε άρα γίνεται καισαρική» (ναι αλλά αυτό το «όπως τα θέλουμε» σηκώνει πολλή συζήτηση)

(πολύ εύκολα το ξεστόμισε..λέω μέσα μου…..

Της απαντάω με τα λίγα που ξέρω πως πρέπει πρώτα να δοθεί όλος ο χρόνος και να εξαντήθούν οι πιθανότητες για φυσιολογικό τοκετό πριν προχωρήσει ένας γιατρος σε καισαρική τομή. (εννοείται αυτό)

Και αρχίζει να με στραβοκοιτάει. Και μου λέει… «Ποσες ώρες νομίζεις πως μπορεί να ταλαιπωρείται το μωρό εκεί μέσα? Να παθαίνει αναπνευστικά προβλήματα και να πέφτουν οι παλμοί του??? Ωραία σας τα λένε αλλά εμείς κοιτάμε να σώσουμε το παιδί.» … (και η τρομοκρατία μόλις ξεκίνησε)

«Πόσες ώρες? » την ρωτάω, προκαλώντας την.

«5-6 μου λέει..μετά δε νομίζεις οτι παρατραβάει?» 

(μάλιστα…. δηλαδη μου δίνει ένα 5ωρο να γεννήσω αλλιώς τελειώνει ο χρόνος μου και πιάνει το μαχαίρι. Αφού έχει κι άλλες δουλειές η γυναίκα, εμένα θα περιμένει ; Πάμε παρακάτω..)

«Μάλιστα» της λέω… Επίσης θα ήθελα να γεννήσω χωρίς πρόκληση.. (ραντεβού δηλαδή και τεχνητούς πόνους- ωκυτοκίνη) να δώσουμε το περιθώριο να γεννηθεί το παιδί όταν θα είναι ώριμο και να ξεκινήσει ο τοκετός φυσικά. Εφόσον πηγαίνουν όλα καλά, μπορούμε να περιμένουμε μια-δυο βδομάδες μετά την ΠΗΤ (πιθανή ημερομηνία τοκετού) αν χρειαστεί, με πιο συχνή παρακολούθηση?»  (η ΠΗΤ υπολογίζεται με όριο την 40η εβδομάδα αλλά η κύηση μπορεί να διαρκέσει ακόμα και 42 ειδικά αν πρόκειται για το πρώτο παιδί)

«ΌΧΙ βεβαια», μου λέει, «Αν το παιδί δε βγει μέχρι την ΠΗΤ εγώ δεν παίρνω το ρίσκο να πεθάνει το παιδί. Ο πλακούντας γερνάει, το ξέρεις?? Περίμεναν στα παλιά τα χρόνια που δε μπορούσαν να κάνουν κι αλλιώς. Τωρα γιατί να πάρεις τέτοιο ρίσκο??» 

» Κι αν ας πούμε στην ΠΗΤ το παιδί έχει ισχιακή προβολή, της λέω, να μην δώσουμε χρόνο μήπως γυρίσει? Αυτό ίσως γίνει και 2-3 μέρες μετά. Και τελικά ΤΙ είναι η ΠΗΤ, ημερομηνία λήξεως? » (φυσικά και όχι γι`αυτό άλλωστε και την είπαν «πιθανή» και όχι «τελική»)

«Αποκλείεται το παιδί να γυρίσει αν ως τότε ειναι αναποδα» μου απαντάει απότομα. 

Και με πάει στο θέμα της μαίας. » Αν θες μου λέει να ενημερωθείς από πιο πριν για καποια πράγματα (να ξεχασω αυτα που ξερω μάλλον εννοεί) να σε φερω σε επαφη με τη μαία μου που είναι καθηγητρια στα ΤΕΙ πολύ καλή.» 

Της λέω.. «θα ηθελα να τη γνωρίσω αλλά είμαι ήδη σε αναζήτηση και ενδεχομένως να φερω δική μου μαία, γιατι με ενδιαφερει πολύ το να έχω μια καλή επαφή μαζι της και να με βοηθήσει στον τοκετό όσο και στο θέμα του θηλασμού»

«Δικιά σου μαία τί εννοείς? με ρωτάει ενοχλημένη. «Απαγορεύεται να φερεις δικιά σου» 

«Δεν απαγορεύεται, της λέω, στα ιδιωτικά μαιευτηρια επιτρέπεται, στα δημόσια είναι που απαγορεύεται» 

«Εγω ομως δε μπορω να συνεργαστώ με ένα ατομο που θα δω εκει για πρωτη φορά» μου λέει… «Και ποια μαία έχεις στο μυαλό σου? Εχεις γνωρίσει καμιά?”

Της λέω τότε οτι επειδή θέλω φυσικό τοκετό εχω σκεφτεί να επικοινωνήσω με κάποια μαία από το σύλλογο Ευτοκία.

Και αρχίζει να αφρίζει ολόκληρη, κατακόκκινη έγινε.

«ΕΥΤΟΚΙΑ?? μου λέει…. Αν θες μαία από κει να βρεις άλλο γιατρό, εγώ δε μπορώ να σε αναλάβω. Ωραία σας τα λένε….και τί ωραία ακούγεται η λέξη Ευτοκία αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα!» (δυστυχώς δε μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες για τις ανακρίβειες που μου κατέβασε προκειμένου και πάλι να με τρομοκρατήσει)

Της λέω εγώ ξέρω κοπέλα που γέννησε στο σπίτι της δυο παιδάκια υγιέστατα με τις μαίες της Ευτοκίας. 

«ε με γεια της με χαρά της» μου λέει..» άλλες γεννάνε και στα τρένα!»………«η μαία δεν είναι φίλη σου» μου λέει…. «για να θες να τη γνωρίσεις  από πριν και να την εχεις εκείνη την ώρα να σου κανει παρέα. ( όχι βέβαια, καλή μαία είναι η μαία-τσιράκι του γιατρού που συναινεί μαζί του και βοηθά εκείνον και όχι τη μανούλα που γεννά. Το πιάσαμε το νόημα).

και συνεχίζε να με θυμώνει πιάνοντας στο τέλος και το θέμα του θηλασμού……..

«Ο θηλασμός είναι Μανίκι…το ξερεις?? ΠΟΛΥΥΥΥ δυσκολο θέμα! Ωραία θέλετε όλες να θηλάσετε αλλά έχουμε στα μαιευτήρια παιδιά που κοντεύουν να αφυδατωθούν κι ανεβάζουν 39αρια απο την ασιτία απο μανάδες που διαβάζουν όσα διαβάζεις κι εσύ (χμμ δηλ. βιβλία παιδιάτρων-πιστοποιημένων συμβούλων γαλουχίας και τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού υγείας??) και επιμένουν σαν τρελές να θηλάσουν αποκλειστικά και δεν ακούν κανέναν» …… Οι μαίες μόνο ξέρουν, να ακούτε τις μαίες αν θέλετε να κάνετε το σωστό. (τις μαίες της κλινικής φυσικά όχι καμιά απέξω να μας ξελογιάζει) Στην αρχή δε θα`χεις καν γάλα, μου λεει..θα`χεις πρωτόγαλα.  (θησαυρό δηλαδή!)

 «Μ`αυτό θα ταϊσεις το παιδί σου???»

» Φυσικά και θα δώσω το πρωτόγαλα» της λέω… 

« Πρέπει να πιει και ξένο όμως γιατι αλλιώς πώς θα τραφεί?» μου λέει…….. (δες στην προηγούμενη ανάρτηση τη φωτογραφία που δείχνει τις ανάγκες του νεογέννητου σε τροφή τις πρώτες μέρες και θα καταλάβεις οτι το πρωτόγαλα φτάνει. Η φύση βλέπεις δεν υπολογίζει σε κανένα γάλα σκόνη..)

Και συνεχίζει.. » Κάτι τέτοια μοντέρνα έχουμε έναν γιατρό στο μαιευτήριο και μας τα πετάει πού και πού και τον κοροιδεύουμε. Αν συνεχίζεις να πιστεύεις όλα αυτά, θα πει οτι δεν έχεις εμπιστοσύνη σε ΜΕΝΑ. Και να βρεις άλλον γιατρό να σε αναλάβει. (αυτό θα πει θράσος!)

Αυτο το λεγε και το ξανάλεγε.

Ε  λοιπόν εννοείται οτι βρήκα άλλο γιατρό και η συνάντηση εκείνη μαζί της, ήταν και η τελευταία.

Η μαία που θα έχω κοντά μου είναι ανεξάρτητη και υπέρμαχος του φυσικού τοκετού. Δεν απευθύνθηκα τελικά στην Ευτοκία γιατί διαπίστωσα οτι υπάρχουν μαίες για φυσικό τοκετό και εκτός αυτού του συλλόγου. Λίγο ψάξιμο χρειάζεται για όλα αυτά και ψυχραιμία. 

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις επιλογές μου θα γράψω όταν έρθει η ώρα να κριθούν στη πράξη.

Γιατί σας τα είπα όλα αυτά? Για ένα και μόνο λόγο… Γιατί όλη η ουσία είναι στο να μη σκέφτεστε μόνο πώς θα γεννήσετε εσείς και πώς «δε θα πονέσετε» αλλά για να βάλετε σε πρώτη προτεραιότητα το μωρό σας, όταν με το καλό το έχετε στην κοιλίτσα σας. Να το προστατεύσετε και να το νοιαστείτε. Κι εκείνο πονάει και φοβάται την ώρα της γέννας, περιμένει να είστε εκεί για να το βοηθήσετε..Μην το εμπιστευθείτε τυφλά στον οποιονδήποτε….

Αν βάλετε σε πρώτη μοίρα το μωρό θα αλλάξει εντελώς ο τρόπος που βλέπετε τα πράγματα. Αρκεί να ενημερωθείτε για το τί σημαίνει για εκείνο να γίνει πρόκληση τοκετού με ωκυτοκίνη, να κάνει η μαμά του επισκληρίδιο ή να το πάρουν με μια καισαρική που δεν είχε πραγματικό ιατρικό λόγο να γίνει… 

Κάντε ο,τι περνά απ`το χέρι σας για να του χαρίσετε έναν όσο το δυνατόν πιο ασφαλή, λιγότερο τραυματικό και γεμάτο σεβασμό τοκετό μπορεί να έχει! Χωρίς φόβο και έχοντας τους κατάλληλους ανθρώπους στο πλευρό σας. Όχι αυτούς που σας αραδιάζουν πιθανούς κινδύνους για να σας χειρίζονται, που δε δέχονται κουβέντα, που έχετε κρατήσει από συνήθεια ή ξεγέννησαν τη φίλη σας.

Αλλά εκείνους που έχετε διαλέξει οι ίδιες βάσει των δικών σας προσωπικών κριτηρίων, που σας ταιριάζουν και που ενστικτωδώς σας κάνουν κλικ. Μέχρι να νιώσετε μέσα σας οτι όλα είναι στο σωστό δρόμο, μην εγκαταλείπετε την προσπάθεια, αλλάξτε όσους γιατρούς χρειαστεί. Βρείτε μια μαία που θα γίνει ο φύλακας άγγελός σας.

Και πάνω απ`όλα να έχετε πίστη στις δυνάμεις σας και στη γυναικεία σας φύση!

554577_397413056991517_986319058_n 

16 Σχόλια

  • Ο/Η Ελένη λέει:

    Συγχαρητήρια για την προνοητικότητά σου να ενημερωθείς και κυρίως για τη δύναμή σου να αντισταθείς στην ψυχολογική πίεση που σου ασκήθηκε. Εσύ τουλάχιστο δε θα μείνεις με ένα "ΓΙΑΤΙ;" να σε βασανίζει…Έχεις θαυμάσιο ένστικτο, εμπιστέψου το και θα γίνεις μια πολύ καλή μητέρα!

  • Ο/Η andriashome λέει:

    Ελένη μου σ`ευχαριστώ μέσα απ`την καρδιά μου! Μακάρι να γίνει έτσι και μακάρι να πάνε όλα καλά! Όσο για το "γιατί" όσο και να πονάει, απαλύνεται συν το χρόνο μέσα απ`τα μάτια και το γέλιο των μωρών μας. Όταν το έχεις γερό στην αγκαλίτσα σου έχεις για αντίδοτο την ευγνωμοσύνη στο Θεό και τη ζωή που σε αξίωσε να γίνεις η μανούλα του.

    Αυτό που είναι ανάγκη όμως να γίνει είναι να μοιραζόμαστε αυτές τις εμπειρίες μας και να τα φωνάζουμε όλα αυτά μπας και κάποτε γίνει ο κόσμος καλύτερος…….

  • Ο/Η Αννα λέει:

    Εκνευρίστηκα και μόνο που τα διάβασα..Πάμε καλά;
    Μπράβο βρε κορίτσι, μπράβο που έψαξες, που έμαθες που αντιστάθηκες
    Μπράβο και που τα μοιράζεσαι μαζί μας , να ξέρουμε όταν θα έρθει η ώρα εκείνη η ευλογημένη και για μας

  • Ο/Η andriashome λέει:

    Αννάκι μου όταν έρχεται αυτή η ευλογημένη ώρα νιώθεις ήδη πως υπάρχεις για να το προστατεύεις και να κάνεις το καλύτερο που μπορείς. Είμαι σίγουρη οτι το ίδιο ακριβώς θα κάνεις κι εσύ!!! Αν είσαι μια φορά ξεχωριστή δασκάλα, θα γίνεις δέκα φορές πιο υπέροχη μανούλα. Καλή Σαρακοστή κοριτσάκι μου! Να περνάτε όμορφα!

  • Ο/Η Αννα λέει:

    Ποιός είναι ο νεος γιατρός που βρήκες ?? Ψαχνουμε και εμείς . Ισως βοηθήσεις.

  • Ο/Η Κατερίνα Γουναρά λέει:

    Καλησπέρα! Λίγες συμβουλές και από μένα. Γέννησα σε ιδιωτικό μαιευτήριο του Αμαρουσίου, ζήτησα αποκλειστικό θηλασμό -κάτι που μου συνέστησε μαία της Ευτοκίας- και το τηρήσανε. Μου φέρνανε το μωρό ακόμα και 3 τα μεσάνυχτα!!! Μη μασάς διακδίκησε τα διακαιώματά σου! Στο κάτω κάτω πληρώνεις!!!! Θήλασα αποκλειστικά και τα δυο μου παιδιά 11 μήνες!! Ξένο γάλα ήπιαν στο χρόνο. Είναι απίστευτη ευκολία -πέρα από όλα τα άλλα. Στην αρχή ίσως ζοριστείς αλλά μην το βάζεις κάτω!! Οσο για μαία μπορεί να μην τη χρειαστείς καν!!! Γέννησα χωρίς επισκληρίδιο -γιατί δεν προλάβαινα, οξείς τοκετοί-. Δεν είχα μαία, αλλά και να είχα δεν θα προλάβαινε να έρθει!!! Ολα θα πάνε καλά!!!! Η φύση ξέρει καλύτερα! Να είσαι καλά και με το καλό να δεχτείς το μωράκι σου!!!!

  • Ο/Η Andria's Home λέει:

    Γεια σου Κατερίνα μου!!! Σ`ευχαριστώ πάρα πολύ για τις συμβουλές και την ενθάρρυνση! Συγχαρητήρια άξια μανούλα για τον αποκλειστικό θηλασμό, σε σέβομαι και σε εκτιμώ γι`αυτό που έκανες και ελπίζω να τα καταφέρω κι εγώ. Να είσαι πάντα καλά και να χαίρεσαι τα αγγελούδια σου!!!
    (αχχ έναν τέτοιο τοκετό θέλω κι εγωωώ!)

  • Ο/Η Άννα λέει:

    Άντρια γεια σου. Αν έχεις γεννήσει να σου ζήσει αλλιώς με το καλό!!
    Δυστυχώς αυτή που περιγράεις είναι η θλιβερή πραγματικότητα στην Ελλάδα σχετικά με τους τοκετούς και όχι μόνο…Γέννησα πρίν δύο χρόνια με προκλητό τοκετό ''φυσιολογικά'' επειδή όπως έμαθα από σπόντα ο γιατρός μου θα έλειπε στο εξωτερικό για ταξίδι τις ημέρες που εγώ πιθανώς να γεννούσα…Θύμωσα πάρα πολύ, του τα είπα αργότερα και φυσικά με δική του προτροπή δεν τον πλήρωσα. Από τότε δεν έχω ακούσει για άλλο φυσιολογικό τοκετό στο φιλικό ή επαγγελματικό μου περιβάλλον…Όπως καταλαβαίνεις είμαι στην αναζήτηση άλλου γιατρού και θα με ενδιέφερε η περίπτωση του δικού σου αν μπορείς να μου πεις φυσικά.

  • Ο/Η παναγιωτα λέει:

    Καλησπέρα και από μένα!κάπως ετσι νιωθω και εγώ στην αρχή της εγκυμοσύνης μου και εχω μια ανασφάλεια για τη γιατρο μου γιατι τον ίδιο τροπο αντιμετώπισης ειχε και σε μενα!θα με ενδιεφερε να επιβεβαιωσω αν ειναι ιδια (ιατρειο κατω πατησια?) και θα με ενδιεφερε να μαθω το ονομα του νεου γιατρου σου και οποιες εμπειριες σου!σε ευχαριστω πολυ εκ των προτερων!!!!

  • Ο/Η alphapsi λέει:

    Andria συγχαρητήρια για ό,τι έκανες και για το ότι έγραψες την εμπειρία σου. Έχω κάνει δύο τοκετούς στο σπίτι με μαίες της Ευτοκίας και πιστεύω είναι κρίσιμη παράμετρος η επιλογή μαιευτήρα που αποδεδειγμένα σέβεται την επιθυμία σου, θα δουλέψει για αυτήν, και φυσικά γνωρίζει πώς να κάνει φυσικό τοκετό. Μακάρι πιο πολλές γυναίκες να τολμήσουν να διεκδικήσουν το δικαίωμα του παιδιού τους για φυσικό τοκετό.

  • Ο/Η Stavroula λέει:

    Οι γιατροι κ ιδιως οι γυναικολογοι οντως μετρουν πολυ το χρημα κ μας υποβαλλουν πολλες φορες σε αχρειαστες αγωγες κ επισκεψεις. Τα κερω απο πρωτο χερι γιατι ειμαι στο χωρο καθοτι νοσηλευτρια. Μπραβο σου που ενημερωνεσαι κ το ψαχνεις ωστοσο δεν πρεπει να βασιζομαστε μονο στο ενστικτο μας γιατι πολυ απλα δεν ειμαστε γιατροι. Για παραδειγμα αυτο που σου πε η γυναικολογος οτι δεν πρεπει να ξεπερναει κ τοκετος την ΠΗΤ ειναι πολυ σωστο. Ξερω περιπτωσεις που ειτε ηθελε η μανα να περιμενει κ αλλο ειτε ο γιατρος με αποτελεσμα εμβρυα να τυλιχτουν στο λωρο κ να πνιγουν πριν τον τοκετο η και κατα τη διαρκεια. Καποια εχουν σωθει,ενα εξ αυτων ειναι ο συζυγος μου..οταν περναει η ημερομηνια το παιδι πρεπει να στο παρει γιατι υπαρχει κινδυνος σημαντικος οχι μονο ο λωρος κ πολλοι αλλοι. Καταληγοντας εννοειται πρεπει να πονηρευομαστε αλλα σε καμια περιπτωση να υπερεκτιμουμε τον εαυτο μας γιατι μπορει να οδηγηθουμε σε ολεθρια λαθη.

    • Ο/Η Άντρια λέει:

      Βεβαίως και δεν αποτελεί η ΠΗΤ ημερομηνία λήξης μιας απροβλημάτιστης κύησης και μετα το πέρας της μπορεί να παραταθεί εως τη 42η εβδομάδα ( δυο εβδομαδες μετα την πητ) με στενοτερη παρακολουθηση απο το γυναικολόγο ασφαλως. Ολα τα αλλα αποτελουν τρομοκρατία και μόνο. Παρακαλώ να μην αναπαράγονται ανακρίβειες.

  • Ο/Η Gynaecologist λέει:

    Θα ήθελα να χαιρετήσω όλες τις κυρίες της παρέας και, αν μου επιτρέπετε, να εκφράσω μια γνώμη ακόμη, ως γυναικολόγος.
    Η γνώμη αυτή, θα προσπαθήσω, στα πλαίσια του δυνατού, να είναι βασισμένη σε βιβλιογραφικά δεδομένα, που είναι και ο διεθνώς αποδεκτός τρόπος που οφείλουν να ενεργούν οι ιατροί, αντί για προσωπικές «εμπειρίες». Συμφωνούμε, υποθέτω, όλοι ότι αν, π.χ. κάποια φίλη μας είχε πολύ εύκολο, η πολύ δύσκολο τοκετό, αυτό δεν θα συμβεί υποχρεωτικά σε όλες τις γυναίκες.
    Θα προσπαθήσω να αναφερθώ σε όσα περισσότερα ζητήματα θίξατε.
    Χρήση προγεστερόνης στο 1ο τρίμηνο κύησης: στην Ελλάδα (με τις σαφείς τάσεις πολυφαρμακίας) χρησιμοποιείται πολλές φορές με την παραμικρή ένδειξη αίματος της κύησης. Δεν υπάρχει απόδειξη ότι αυτό βοηθά, πλην ελαχίστων περιπτώσεων (πχ είναι απαραίτητη αν η κύηση προήλθε από εξωσωματική. Πρόσφατα βιβλιογραφικά δεδομένα, επιπσης, δείχνουν να είναι εξίσου αποτελεσματική με την περί δέηση τραχήλου, σε ανεπάρκεια τραχήλου). Σίγουρα, οι ενδείξεις πάντως είναι συγκεκριμένες και όχι «για όλες τις περιπτώσεις».
    Τρόπος τοκετού: δεν υπάρχει ο «καλύτερος» τρόπος για «όλες»! Υπάρχει ο καλύτερος για την καθεμία γυναίκα.
    Η καισαρική είναι χειρουργείο και σαν τέτοιο, ενέχει κινδύνους. Στην εποχή μας, ευτυχώς λίγους! Στη μείωση της επικινδυνότητας του χειρουργείου αυτού συνέβαλε καθοριστικά, η χρήση της επισκληριδίου, αντί της γενικής αναισθησίας. Αυτό, μεταξύ άλλων, οφείλεται στη δύσκολη διασωλήνωση της εγκύου ( σε περίπτωση γενικής αναισθησίας), λόγω της έντονης παρεκτόπισης της τραχείας της εγκύου από την μήτρα που φτάνει τόσο ψηλά. Επίσης, μετά από καισαρική, σπάνια παρουσιάζονται αναπνευστικές δυσχέρειες στα νεογνά γιατί το «stress» του φυσιολογικού τοκετού τα βοηθά να εκκρίνουν «επιφανειοδραστικό παράγοντα» στους πνεύμονες που τα βοηθά να αναπνέουν.
    Από την άλλη, η καισαρική μακροπρόθεσμα, μειώνει πολύ την πιθανότητα μιας γυναίκας να κάνει χαλάρωση κόλπου και ακράτεια. Αυτό γιατί, προφυλάσσει τους μύες πυελικού εδάφους (πέριξ του κόλπου), που καταπονούνται ή και κόβονται κατά τον φυσιολογικό τοκετό. Βέβαια, τίποτα από τα ανωτέρω δεν συμβαίνει «πάντα» και σε «όλες». Δυστυχώς, οι στατιστικές δεν εξατομικεύονται! Ο καθένας μας είναι διαφορετικός!
    Σε αυτό ακριβώς, βασίζεται και αυτό που στις περισσότερες χώρες, θεωρείται απαραίτητο: το birth plan, δηλαδή η κατάστρωση πλάνου τοκετού, από κοινού, με το ζευγάρι (υπάρχει και μπαμπάς, που πχ μπορεί να θέλει να παρίσταται!) και την μαία/ιατρό. Πάντα, εφόσον, οι συνθήκες το επιτρέπουν. Και δεν είναι αποτυχία ή επιτυχία, ο ένας ή ο άλλος τρόπος τοκετού: επιτυχία (με βάση τα διεθνή standards) είναι οι χαμηλότερες δυνατές επιπλοκές και η ευχαριστημένη από τις παρεχόμενες υπηρεσίες μητέρα (και πατέρας!). Και σας θυμίζω, ότι για κάποιες (ακράτεια) την απάντηση θα τη δώσουμε μετά από πολλά χρόνια και όχι στο μαιευτήριο! Συνεπώς, ο καλύτερος τοκετός είναι…διαφορετικός για κάθε γυναίκα. Τέλος, μην θεωρείτε τυχερές τις γυναίκες με πολύ γρήγορους τοκετούς: συχνά αυτοί οι τοκετοί δεν δίνουν χρόνο στους μύες να διαταθούν σταδιακά, με αποτέλεσμα να κόβονται.
    Θηλασμός: Αναμφίβολα, έχει μόνο πλεονεκτήματα για μητέρα και νεογνά. Ακόμα και σε αυτή την «ξεκάθαρη» περίπτωση, όμως, η κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα να αποφασίσει μόνη της. Δεν πρέπει να θεωρεί «αποτυχία» την μη επίτευξη (επιτρέψτε μου, και την μη επιθυμία) θηλασμού. Η γυναίκα, αναντίρρητα, «δωρίζει» το σώμα της στους 9 μήνες κύησης και στη διάρκεια του θηλασμού. Και ο καθένας μας, έχει δικαίωμα να αποφασίσει πόσο μπορεί να «δωρίσει»! Η προσφορά είναι δεδομένη.
    Μαία, Ευτοκία: εξαιρετικά σοβαρό (στην Ελλάδα υποτιμημένο) το έργο των μαιών. Η Ευτοκία επιτελεί, επίσης, εξαιρετικό έργο. Είναι σημαντικό, από την άλλη, να υπάρχει μακρά συνεργασία ιατρού-μαίας. Ο τοκετός είναι δουλειά ομάδας, όπου ο «σταρ» είναι η γυναίκα, αλλά οι συμπαίκτες (ιατρός, μαία, σύζυγος) είναι απαραίτητοι και όπως σε σοβαρούς αγώνες οι «παίκτες» δεν παίζουν μαζί για πρώτη φορά.
    Ελπίζω να μην σας κούρασα

  • Ο/Η Gynaecologist λέει:

    Και επειδή η τεχνολογία κάνει και «λάθη», μια τυπογραφική διόρθωση, για λάθος autocorrection: λαθεμένα αναγράφεται στο προηγούμενο σχόλιο μου, «περί δέηση» τραχήλου, σε περίπτωση ανεπάρκειας τραχήλου. Εννοούσα, βέβαια, «περίδεση» τραχήλου!

  • Ο/Η Freja λέει:

    Η ουσιαστική, θεμελιώδης, διαφορά μεταξύ των δύο επαγγελματιών υγείας (μαιών γιατρών) και κατ” επέκταση των δύο μοντέλων παροχής υπηρεσιών υγείας, είναι ότι οι μαίες-μαιευτές είναι επαγγελματίες υγείας φυσιολόγοι, που μελετούν την ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ και τις παρεκτροπές της, προσπαθούν να θεραπεύσουν τις αιτίες (ασθένειες=αδυναμίες) που οδηγούν στην νόσο (αρρώστια με σημεία και συμπτώματα) με σκοπό την διατήρηση μιας ανεκτής φυσιολογίας ώστε να διατηρηθεί η υγεία ή αν είναι δυνατόν να βελτιωθεί. Βεβαίως, το κράτος τους έχει δώσει δικαιώματα σε ιατρικές και νοσηλευτικές πράξεις, όχι όμως για την θεραπεία μίας τεκμηριωμένης παθολογίας αλλά για την πρόληψη της. Η αντίληψη της υγείας για την μαία, και τον γιατρό φυσικά, είναι ολιστική όπως ακριβώς την δίνει ο Π.Ο.Υ. Αφορά την υγεία σε σωματικό βιολογικό ψυχικό και κοινωνικό επίπεδο. Από την άλλη, ο γιατρός, είναι επαγγελματίας υγείας με σκοπό την θεραπεία αποδεδειγμένα διαγνωσμένης αρρώστιας (νόσου με σημεία και συμπτώματα) και είναι κατά βάση ΠΑΘΟΛΟΓΟΣ και γνώστης της παθοφυσιολογίας. Είναι αδειοδοτημένος να παρέχει ιατρικές πράξεις με σκοπό την θεραπεία. Όχι όμως σε υγιή άνθρωπο. Οι παρεμβάσεις σε υγιείς ανθρώπους απαγορεύονται από τον νόμο….Όπως καταλαβαίνετε, το σημείο προστριβής είναι ποιος θα τεκμηριώσει την παθολογία και με ποιον τρόπο. Επίσης οι φαρμακευτικές και άλλες παρεμβάσεις δεν μπορεί να δίδονται με πρόσχημα την πρόληψη. Δεν είναι πρόληψη να πλακώσουμε τις γυναίκες σε φάρμακα και υπερηχογραφήματα χωρίς κάποιο όριο, με την λογική μήπως και αν εμφανιστεί κάτι ύποπτο. Πρώτον γιατί πρόληψη δεν σημαίνει αυτό. Πρόληψη σημαίνει βελτιώνω την υγεία μου με επιστημονικά αποδεκτό και τεκμηριωμένο τρόπο. Οι εξετάσεις είναι απλά μέθοδοι μιας πρώιμης διάγνωσης ώστε να πάμε γρήγορα σε μια θεραπεία. Ωστόσο και αυτό ακόμη παίζεται. Και κάτι τελευταίο. Δεν νομίζω ότι φταίνε οι γιατροί σε όλα. Αυτό που ωθεί τους γιατρούς στην επιθετική συμπεριφορά είναι η κοινωνική και ιατρονομική πίεση που τους θέτει αυθαίρετα υπόλογους στα πάντα, αποδεσμεύοντας άλλους επαγγελματίες υγείας από τις διαρκείς ευθύνες τους και φυσικά αποδεσμεύοντας και τις γυναίκες από τις δικές τους ευθύνες (κάτι που ευχαρίστως και με μεγάλη ελπιδοφόρο δύναμη, η συντάκτρια του άρθρου δεν δέχτηκε για τον εαυτό της και καλώς έπραξε). Πιστεύω ότι κατ’ανάγκη πρέπει να αλλάξει η νοοτροπία της κοινωνίας. Όταν θες να πας να κάνεις μπράτσα και να γίνεις δυνατός, πας στον γυμναστή. Παρότι πάντα υπάρχει πιθανότητα να τραυματιστείς και να χρειαστείς ιατρική συνδρομή, εγώ δεν είδα πουθενά γιατρούς να προσφέρουν φυσική αγωγή… Καθένας λοιπόν ας κάνει αυτό για το οποίο εκπαιδεύτηκε. Και η κοινωνία και η πολιτεία ας φροντίσει να εκπαιδεύσει ανθρώπους που ως ασθενείς ή επίτοκες ή λεχωίδες θα σέβονται τον εαυτό τους και τις αξίες της επιστήμης και του πολιτισμού. Συγνώμη αν κούρασα. Με κάθε σεβασμό και φιλική διάθεση προς όλους, μαίες γιατρούς και γυναίκες.

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *