Βabywearing – Από τη μήτρα, στην αγκαλιά

babywearing

Αγαπάμε το babywearing….ΠΟΛΥ!

Για εμάς οι μάρσιποι αγκαλιάς δεν είναι μόδα ή άλλο ένα πράγμα που αγοράσαμε για το μωρό μας, αλλά το ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ από όλα τα πράγματα που πήραμε για το παιδί.

Και φυσικά ένα βασικό κομμάτι του attachment parenting (AP) ,  που γενικά ακολουθούμε.

240920133247

Να σημειώσω εδώ οτι δεν αναφέρομαι στους συμβατικούς μάρσιπους του εμπορίου, αυτούς που έχουν το μωρό με τα ποδαράκια να κρέμονται σαν να είναι ψεύτικη κούκλα. Εκείνοι σε αντίθεση με τους μάρσιπους αγκαλιάς, δεν στηρίζουν σωστά τη σπονδυλική στήλη του μωρού (που πρέπει να κάνει καμπύλη), δεν επιτρέπουν την τοποθέτηση σε σωστή θέση για τα ισχία του (γιατί τα ποδαράκια πρέπει να είναι ανοιχτά και λυγισμένα με τον πωπο να βρίσκεται πιο χαμηλά από τα γόνατα) και έτσι κουράζουν τόσο το γονέα όσο και το παιδί. Βέβαια αυτό δε σημαίνει πως οι μάρσιποι αγκαλιάς είναι όλοι αξιόπιστοι, χρειάζεται μια μικρή έρευνα αγοράς πριν αποφασίσετε.

Από την ημέρα εξόδου μας από το μαιευτήριο, έως και τώρα, δεν υπάρχει φορά που να έχουμε βγει έξω χωρίς το σλινγκ μας. Η Ερατώ, τώρα είναι 21 μηνών , χρησιμοποιούμε και το καρότσι αλλά σκοπεύω να τη «φοράω» όποτε το έχει ανάγκη και για αρκετό καιρό ακόμα.

10888167_10205293571080008_1014124740_n

Θυμάμαι όταν το παρέλαβα, έγκυος ακόμα, τις πρόβες που έκανα στον καθρέφτη με μια κούκλα-μωρό, σύμφωνα με τις οδηγίες στα βιντεάκια που είχα μελετήσει. Το φορούσα όλη μέρα και χαμογελούσα γεμάτη προσμονή…! Όταν πια έφτασε η ώρα να πρωτοφορέσω το νεογέννητο πλασματάκι μου ένιωθα ήδη σίγουρη ότι έχω μάθει να το κάνω σωστά και με απίστευτη συγκίνηση και ακόμα μεγαλύτερη ευκολία από ότι περίμενα, τρύπωσε στη «φωλίτσα μας».

IMG_7341

Περάσαμε ατέλειωτες ώρες έτσι ενωμένες κάνοντας τα πάντα μαζί, από το να φάω μεσημεριανό μέχρι να μαγειρέψω και να κάνω όλες τις δουλειές. Ειδικά το πρώτο τρίμηνο την έβγαζα ελάχιστα από εκεί. Οι ειδικοί ονομάζουν αυτό το διάστημα ως «τέταρτο τρίμηνο», θέλοντας να κάνουν σαφή την ανάγκη του μωρού να περνά από τη μήτρα, στην αγκαλιά και το στήθος της μαμάς του , αντί σε έναν κόσμο χαοτικό (διαβάστε γι`αυτό εδώ).

Αν δεν το ζήσει μια μαμά και ειδικά μια μαμά χωρίς βοήθεια, δεν μπορεί να καταλάβει πόσο πολύτιμος είναι ο μάρσιπος αγκαλιάς. Η σωματική και ψυχική κούραση τους πρώτους μήνες είναι πολύ μεγάλη. Μαραθώνιοι θηλασμοί, ελάχιστος ύπνος, κολικοί, ύστερα οδοντοφυία..

140920133230

Το μωρό δεν είναι κούκλα να το αφήσεις στην κούνια ή το ρηλάξ να κλαίει ώσπου να κουραστεί και να σταματήσει, τουλάχιστον δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνεις αυτό χωρίς να το τραυματίσεις ψυχικά. Η κούραση είναι η μεγάλη δικαιολογία των περισσότερων μαμάδων που το κάνουν αυτό καθώς και η επιθυμία να πειθαρχήσουν το βρέφος σε ένα (αυθαίρετο) πρόγραμμα φαγητού και ύπνου. Κι όμως η μέθοδος «άστο να κλάψει» (cry it out) είναι ασυνείδητη πράξη – εγκληματική θα τολμούσα να πω – και με μια μικρή αναζήτηση μπορείτε να διαβάσετε τα πάντα γύρω από αυτήν. (Μπορείτε να ξεκινήσετε από αυτό το άρθρο)

Η Ερατώ, στα δύσκολα (κολικούς, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση που μας ταλαιπώρησε πολύ, πρώτα δοντάκια κ.α) που γκρινιάζε και έλεγες οτι ήταν αδύνατο να κοιμηθεί, με το που έμπαινε στο μαγικό σλινγκ, κοιμόταν μέσα σε ελάχιστα λεπτά! Έτσι χωρίς καμία προσπάθεια… με λίγο περπάτημα μέσα στο σπίτι και συνήθως θηλάζοντας ταυτόχρονα, κοιμόταν μακάρια και βαθιά ανακουφισμένη. Ύστερα την άφηνα απαλά στο κρεβάτι ή στο ρηλάξ κοντά μου, μαζί με το μάρσιπο και δεν ξυπνούσε στη μεταφορά.

Το μέι τάι το πήραμε λίγο αργότερα κυρίως για να τη φορά ο μπαμπάς στις βόλτες ή εγώ στην πλάτη (να απλώνουμε ρούχα, να βλέπει μπροστά κ.α).

Το καρότσι δεν το θέλαμε. Εκεί μπορούσε από την αρχή της ζωής της και την ασφάλεια της αγκαλιάς μας, να παρατηρεί τα πάντα από το σωστό ύψος και στις σωστές τους διαστάσεις. Δεν υπήρχε καμία περίπτωση να κρυώνει, να πεινάει, να τη χτυπάει ο ήλιος ή να την ενοχλεί ο αέρας.

Aπαραίτητο και στη βάπτισή μας! Όταν περάσε όλο το σοκ και ήθελε να ησυχάσει, κούρνιασε εκεί, θήλασε και αποκοιμήθηκε μέσα σε δευτερόλεπτα. Ήταν ασφαλής και ήρεμη και εγώ ξεκούραστη και με τα χέρια ελεύθερα, όσο βγάζαμε τις φωτογραφίες και χαιρετούσαμε τους καλεσμένους.

D-372

Κάποιες μανούλες βολεύονται καλύτερα το μέι τάι και άλλες το σλίνγκ ενώ υπάρχουν και άλλα είδη μάρσιπων. Εγώ είμαι «τύπος σλίνγκ» γιατί τον θεωρώ πιο ευκολοφόρετο χειμώνα-καλοκαίρι και με βολεύει πολύ η ουρά όταν θηλάζουμε σε δημόσιο χώρο και καλύπτομαι όσο χρειάζομαι. Ακόμα κάνουμε την ουρά σκίαστρο και αντιανεμικό ενώ ολόκληρο το σλίνγκ λυμένο, έχει χρησιμοποιηθεί και με πιο απίθανους τρόπους όπως π.χ στο αυτοκίνητο ως «τέντα» για να μη φοβόμαστε τη νύχτα τα φώτα από τα άλλα αυτοκίνητα. 🙂 Φαντασία να έχεις!

Το πόση ευγνωμοσύνη νιώθω και πόσες ευχές έχω στείλει νοερά στην κοπέλα που μας έφτιαξε τους μάρσιπους, δεν περιγράφεται..

Νιώθω πως η γυναίκα αυτή με βοηθά κάθε φορά να ηρεμήσω το παιδί μου.. Να είμαστε αγκαλιά όποτε το ζητά και να την απολαύσουμε ο μπαμπάς της κι εγώ μέχρι να το χορτάσει, να μεγαλώσει και να μην το χρειάζεται πια.

Η αγκαλιά μας όμως και τότε και για πάντα…θα παραμένει ανοιχτή και θα είναι το λιμάνι της για όσο υπάρχουμε.

Και θα την καμαρώνουμε να γίνεται και η ίδια, πρώτα ο Θεός, μια τρυφερή μανούλα όπως ήδη άρχισε να προπονείται από τώρα 🙂

IMG_9622

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *